Lale yavaşça Beril'e doğru yürüdü.
Yüzünde ne öfke ne de acı vardı.
Sadece derin bir hüzün...
"Ben doğuştan kötü değildim." dedi.
Beril dikkatle onu dinliyordu.
"O zaman neden bunları yaptın?" diye sordu.
Lale gözlerini kapattı.
"Çünkü bana ihanet edildi."
Odanın içindeki hava değişti.
Bir anda hepsi kendilerini yıllar öncesinde buldu.
Sanki geçmiş yeniden yaşanıyordu.
Konak ışıl ışıldı.
Müzikler çalıyor, insanlar gülüyordu.
Genç bir kadın, bembeyaz gelinliğiyle merdivenlerden iniyordu.
Bu, genç Lale'ydi.
Tam damadına doğru yürürken kapılar büyük bir gürültüyle açıldı.
Kasabanın zengin ailelerinden birkaç kişi içeri girdi.
"Bu evlilik olmayacak!" diye bağırdı içlerinden biri.
Lale'nin damadı zorla dışarı çıkarıldı.
Lale ise odasına kilitlendi.
Ne kadar bağırdıysa da kimse onu dinlemedi.
Ertesi sabah konakta büyük bir yangın çıktı.
Yangından geriye sadece gelinlik kaldı.
Lale'nin ise cesedi hiçbir zaman bulunamadı.
Görüntü bir anda kayboldu.
Beril gözyaşlarını tutamadı.
"Yani... sana bunu onlar yaptı."
Lale başını salladı.
"Evet."
"Fakat masum insanlar neden kayboldu?"
Lale'nin yüzü bir anda değişti.
"Ben istemedim..."
"Ne demek istemedin?"
Lale derin bir nefes aldı.
"Yangından sonra gelinliğin içine hapsoldum."
"Ve zamanla..."
"...beni öfkem değil, gelinliğin içindeki karanlık değiştirdi."
Kerem öne çıktı.
"Yıllardır bunu anlatmaya çalışıyorum."
Tam o sırada Elif'in sesi duyuldu.
"Beril!"
Elif odanın diğer ucunda belirdi.
Bu kez daha net görünüyordu.
"Gelinlik lanetin kaynağı değil."
Beril şaşkınlıkla baktı.
"O zaman ne?"
Elif, konağın zeminini işaret etti.
"Bu konağın altında mühürlenmiş bir sır var."
Lale'nin yüzündeki ifade bir anda korkuya dönüştü.
"Hayır..."
"Oraya gitmeyin."
İlk kez sesi gerçekten endişeliydi.
Beril bunu fark etti.
Lale korkuyordu.
Demek ki konağın altında, lanetten bile daha eski ve daha güçlü bir sır vardı.
Tam o anda odanın zemini büyük bir gürültüyle çatladı.
Taşlar ikiye ayrıldı.
Aşağıdan buz gibi bir rüzgâr yükseldi.
Karanlığın içinden eski taş merdivenler görünüyordu.
Ve derinlerden gelen boğuk bir ses tek bir cümle fısıldadı:
"Son mühür kırıldı..."