İçeriğe geç

Gece yarısı çizgileri🌃

Bölüm 12 · 2 dk okuma

Gece yarısı çizgileri🌃

Bölüm 12

Bölüm-12- Nefes Hırsızı

Yaratığın boğuk hırıltısı tam saklandığımız boşluğun girişinde yankılandığında, korkuyla gözlerimi kapattım. Bitmişti işte, her şey buraya kadardı.

Ama beklediğim o acı dolu son gelmedi. Aksine, Valerius ani bir hareketle beni kendine doğru çekti. Sırtım arkamdaki pürüzlü çizim duvara yaslanırken, o da gövdesiyle beni tamamen duvarın arasına sıkıştırdı. Aramızda tek bir milim bile kalmamıştı. Göğsü göğsüme çarpıyor, her nefes alışında teninin o tekinsiz ama huzur veren kokusu ciğerlerime doluyordu.

Valerius tek elini duvara, başımın hemen yanına yasladı. Diğer elinin parmaklarıyla nazikçe dudaklarımı kapattı. Dokunuşu o kadar soğuk ama bir o kadar da yakıcıydı ki, gözlerimi hızla araladım. Kömür karası gözleri, hemen üzerimde, adeta ruhumu okumak ister gibi bana bakıyordu.

"Şşş..." diye fısıldadı. Dudakları kulağımın hemen yanındaydı, sıcak nefesi boynumu ürpertiyordu. "Sadece benim nefesimi solukla Raya. Bırak senin kokunu benden başka kimse duymasın."

Dediğini yaptım. Gözlerimi onun o karanlık, derin bakışlarına kenetledim. Dışarıda, o devasa canavarın ağır adımlarla saklandığımız yerin önünden geçip gidişini, tırnaklarının mermerde çıkardığı o korkunç sesleri duyabiliyordum. Ama garip bir şekilde, o an o yaratık umurumda bile değildi. Valerius’a o kadar yakındım ki, tüm dünya sessize alınmış, sadece ikimiz kalmışız gibiydi.

Yaratığın sesleri yavaş yavaş vadinin derinliklerinde kaybolup tamamen gittiğinde bile Valerius milim kıpırdamadı. Dudaklarımdaki elini yavaşça çekti ama parmakları bu kez çeneme kaydı. Başımı hafifçe yukarı kaldırarak bakışlarımızı sabitledi.

"Gitti..." diye fısıldadım, sesimin ne kadar titrediğine ben bile şaşırmıştım. "Neden hâlâ böyle duruyoruz?"

Valerius’un dudaklarında belli belirsiz, baş döndürücü bir gülümseme belirdi. Bakışları bir anlığına dudaklarıma kaydı, ardından tekrar gözlerime tırmandı.

"Çünkü gitmek istemiyorum," dedi, sesi içimi eriten bir fısıltı halini almıştı. "Yıllardır bu karanlık, yarım kalmış dünyada sadece senin hayalini kurarak bekledim Raya. Şimdi seni bulmuşken, araya bir adım bile mesafe koymaya niyetim yok."

Elimi gayriihtiyari onun göğsüne koydum. Kalbi, benimkiyle aynı ritimde, deli gibi çarpıyordu. O soğuk, mesafeli adamın içinde bana karşı yanan bu sıcaklığı hissetmek içimdeki tüm korkuları bir anda kül etti.

Bölüm sonu

1 yorum