Emily fotoğrafı eline aldı. Bugün çekilmediği belliydi. Çünkü Emily fotoğrafta daha büyüktü. Belki birkaç yıl sonraki haliydi. Fotoğrafın altında ise birşeyler yazıyordu."Bir sonraki aramayı sakın açma." Tam o sırada telefon çalmaya başladı. Ekranda saat görünüyordu.03.17. Ama o an saat aslında 14.42 idi. Emily korkuyla geri çekildi. Telefon çalmaya devam etti ve ekran kararmaya başladı. Kapanmadan hemen önce tek bir cümle belirdi."Artık seni o da fark etti."
Emily o gece uyuyamadı. Masanın üzerinde duran eski telefona bakıp duruyordu. Acaba o yazıyı kim yazmıştı?Saatler geçti.Odasında oturuyordu.Telefonunun ekranı aniden yandı.03.17.Telefon çalıyordu.Bilinmeyen numara.Emily'nin elleri titredi.Aramayı açmaması gerekiyordu.En azından fotoğrafta öyle yazıyordu.Telefon çalmaya devam etti.Bir kez.İki kez.Üç kez...Sonunda sustu.Emily rahat bir nefes aldı.Tam yatağa uzanacakken odasından bir ses duydu.Telefon sesi.Ama bu kez kendi telefonundan gelmiyordu.Ses dolabının içinden geliyordu.Emily yavaşça dolaba yaklaştı.Kapıyı açtı.İçeride hiçbir şey yoktu.Sadece dolabın tabanında küçük bir not kâğıdı duruyordu.Titreyerek notu aldı.Üzerinde şu yazıyordu"Çok geç."O anda odanın ışıkları söndü.Her yer karanlığa gömüldü.Birkaç saniye sonra ışıklar geri geldi.Ama bir şey değişmişti.Duvarındaki aynada kırmızı kalemle yazılmış bir cümle vardı."O seni gördü."Emily korkuyla geri çekildi.Tam o sırada telefonuna mesaj geldi.Mesajı gönderen yine bilinmeyen numaraydı.Bu kez sadece bir fotoğraf vardı.Fotoğraf Emily'nin odasını gösteriyordu.Hem de şu anki hâliyle.Aynadaki yazı bile görünüyordu.Emily'nin nefesi kesildi.Bu fotoğrafı biri birkaç dakika önce çekmiş olmalıydı.Ama odada başka kimse yoktu.Fotoğrafın altında tek bir cümle vardı:"Pencerenin dışına bakma."Emily yavaşça başını pencereye çevirdi.Perdeler kapalıydı.Kalbi göğsünden çıkacak gibiydi.Bakmamalıydı.Ama dayanamadı.Perdeyi araladı.Dışarıda kimse yoktu.Sokak boştu.Tam rahatlayacakken karşı apartmanın en üst katında bir siluet gördü.Karanlığın içinde hareketsiz duruyordu.Sanki onu izliyordu.Sonra siluet yavaşça elini kaldırdı.Ve cama üç kez vurur gibi hareket yaptı.Tak. Tak. Tak.Aynı anda Emily'nin odasının camından da üç ses geldi.Tak. Tak. Tak.Ama pencerenin hemen dışında kimse yoktu...Ve o sırada telefonuna son bir mesaj düştü:"Artık çok yakın."