Bölüm 4

Gece Yarısı – Fadime ve Yusuf’un Evi Gece sessizdi. Fadime odasında uyuyordu, Yusuf ise salonda televizyon izliyordu. Aniden evin ışıkları bir anda gidip geldi, sonra tamamen söndü. Yusuf kaşlarını çatarak yerinden kalktı. “Kesin elektrik kesildi…” diye mırıldandı ama bir tuhaflık vardı; çünkü televizyonun ekranı kararıp açılmaya başlamıştı. Ekranda bir anlığına bir görüntü belirdi: Kararan bir yüz, sonra bir çift parlayan göz. Yusuf irkildi, “Ne lan bu!” diye ayağa sıçradı. Tam o anda mutfaktan bardakların yere düşme sesi geldi. Yusuf koşarak mutfağa gitti. Işıklar titrek bir şekilde yanıp sönüyordu. Raflardaki bardaklar birer birer yere düşmeye başlamıştı, sanki görünmez bir güç hepsini aşağı itiyordu. Fadime de seslere uyanıp koşarak geldi. “Yusuf? Ne oluyor burada?” dedi korku dolu bir sesle. Yusuf, elini uzatıp onu arkasına aldı. “Bilmiyorum... Ama burası… garipleşiyor.” --- Aynı Anda – Kübra’nın Odası Kübra odasında ellerini başına almış, yere çökmüştü. Avuçları titriyordu, içinden bir enerji taşmaya başlamıştı. Nefesi düzensizdi, gözleri siyaha dönmüş, odanın duvarları hafifçe titriyordu. Kadir odaya aniden girdi, kız kardeşinin halini görünce hızla diz çöktü. “Kübra! Kontrolünü kaybediyorsun!” Kübra, dişlerini sıkarak, “Onlara bir şey oluyor… Hissediyorum!” diye bağırdı. Kadir gözlerini kıstı. İçsel bir enerjiyle odanın titreşimini durdurdu. Kübra’yı sıkıca kavradı: “Sakın! Sakın bağını onlara gönderme. Onlar insan… Bunu yapamazsın!” Kübra birden sustu, ama gözleri hâlâ parlıyordu. --- Fadime ve Yusuf’un Evi – Kaos Yusuf mutfakta olanları durdurmaya çalışırken, Fadime bir anda mutfak masasının üzerindeki tabakların havaya kalktığını fark etti. “Yusuf… Baksana!” diye çığlık attı. Tabaklar havada dönmeye başladı ve sonra yere düşüp kırıldı. Evin içindeki hava soğumuştu, sanki bir buz gibi esinti vardı. O anda salon kapısı kendiliğinden açıldı ve içeriye siyah bir duman süzüldü. Yusuf bir adım geri çekildi, Fadime’nin elini tuttu. Yusuf, “Bu… imkânsız! Biri bize oyun mu oynuyor?” dedi ama sesinde korku vardı. --- Kadir ve Kübra – Müdahale Kadir, Kübra’yı kolundan tutup pencereye sürükledi. “Hazır mısın? Bu enerjiyi bastırmamız gerek. Yoksa… bağımız onları tamamen içine çekecek.” Kübra gözlerini kapadı, ellerini açtı. Kadir, gözlerini kısarak o yoğunlaşan karanlık gücü dışarı çekmeye başladı. Pencerenin dışındaki havada dalgalanma oluştu, siyah bir enerji dumanı Kadir’in ellerine doğru çekildi. O sırada Yusuf ve Fadime’nin evindeki siyah duman da bir anda hızla geri çekildi. Tabaklar yere düştü, hava eski haline döndü. Fadime derin bir nefes alarak yere çöktü. Kalbi deli gibi atıyordu. Yusuf hemen yanına geldi, kollarını sardı: “Tamam... geçti, geçti…” dedi ama sesi titriyordu. Fadime başını kaldırdı, gözleri doluydu: “Bu neydi Yusuf… Biz… normal değiliz…” Yusuf’un kaşları çatıldı, dişlerini sıktı. “Birileri… bu yeni gelenler… bunlar bizimle oyun oynuyorlar!” --- Gece Yarısı – Kadir ve Kübra’nın Konuşması Kadir, pencerenin önünde durmuş, dışarı bakıyordu. “Kübra… Bizim dünyamızla onların dünyası asla birleşemez. Bunu öğrenmeleri gerek… yoksa ikisi de yanacak.” Kübra sessizce yatağa oturdu. Yusuf’un yüzü gözlerinin önüne geldi, kalbi sıkıştı. “Ama… o… bana bakınca… kalbim farklı atıyor abi. Ne yapacağım?” Kadir dişlerini sıkarak, karanlık bir sesle fısıldadı: “Onları bizden uzak tutacağız Kübra. Ne pahasına olursa olsun.” --- Fadime’nin Günlüğünden (Gece Yazısı) “Bu gece… bir mucizeye şahit oldum mu, yoksa bir kabusun içinde miyim bilmiyorum. Evimizde olanlar gerçek olamaz… O an Kadir’in bakışı… sanki her şeyi biliyormuş gibiydi. Yusuf da garip davranmaya başladı. Kalbim paramparça… ama bir şeyi biliyorum: Onlar sıradan insanlar değil. Ve ben… onları daha fazla tanımak istiyorum.” ---