BİZ Mİ?
(Ülkü)
Kendimi zarzor eve attığımda annem hala işten dönmemişti...Kıyafetlerimi hazırladığım gibi duşa girdim.Ben duştayken bir ses gelince korkuyla suyu kapattım.Hemen üzerime birşeyler giyerek evin kapısını kilitledim tam o anda arkadan bri gülme sesi geldi.
"Bari ben girmeden kilitleseydin ya."diyen o soğuk sese döndüğümde daha yeni evinde olduğum beni tirtir titretmeyi beceren ilk kişiye baktım.Çağrı'ya...
"Sen ne ara!"derken konuşamadım bile.Ben daha tek laf edemeden zil çalınca gözlerim fal taşı gibi açıldı.
"Allah kahretmesin!Annem geldi!"dediğimde şaşkınca bana baktı.
"Sen tek yaşamıyor muydun?" Dedi merakla.Elini tuttuğum gibi onu odamdaki dolaba sürükledim.
"Dolaba gir ben çık diyene kadarda çıkma!Sakın!"dedim ve elini bıraktığım gibi kapıya koştum.Kapıyı açıncada güler yüzlü annem karşıladı beni.
"Bitanem!Nasıl geçti günün?"dedi gülümseyip beni öperken.
"Çok güzel!"dedim hemen.Evet Çağrı bir süre dolapda kalmak zorundaydı.Biz annemle film izlerken birşeyin düşma sesi geldi.Annem bana döndü.
"Evde biri mi var?"dedi gözlerini kısarak.
"Yok anne kim olsun?Pencerem açıkdı ondandır."dediğimde annem bana sorgulayıcı bri şekilde bakıp ayağa kalktı ve birden odamın kapısına ilerledi.
Bende hemen arkasından koştum.Elini kulpa atmışı ben tam onu durduracakken japıyı açtı.Neyseki Çağrı dolaba geri saklanmıştı..
"Bir an için annene yalan söylediğini sanmışım bir tanem senden şüphe duyduğum için özür dilerim."diyerek kapıyı kapattı ve filmi izlemeye devam ettik.Film bitmeden önce anneme uykulu gözlerle döndüm.
"Anne ben uyumaya gidiyorum..."dedim ve sarıldım ona.
"Tamam bitanem iyi geceler."dedi ve bende odama ilerledim sonra odaya girdiğim gibi kapıyı kapatıp dolabı açtım.Dolapda yoktu!Sonra omzuma deyen el ile çığlığı basacakken ağzımı kapattı eliyle.
"Manyak mısın kızım sen annen bizi görsün mü istiyorsun!"dedi hemen.Biz???
"Sen kapının arkasındamıydın?"
"Evet.Ucuz kurtuldum."deyip kapıya ilerleyince onu durdurdum.
"Annem daha yatmadı seni görür!"dedim hemen.
"O zaman nerede yatacağım ben?"
"Dolapda!"dedim hemen.
"Dolap ne kadar dar biliyor musun?Sığmıyorum oraya."
"İyide yapacak birşey yok gelmeseydin evime!"
"Ne bileyim ben evinde tek yaşamadığını."
"Sen tek mı yaşıyorsun sanki?"
"Evet."deyince zort olup sustum sonra ona uastık ve örtü verip dolabı gösterdim.
"Orda yatacaksın."
"Bunun hesabını sana soracağım , dua et uykuma düşkün insanım."dedi .
"Hı hı!"deyip onu dolaba itip yatağa geçtim ve mışıl mışıl uyumaya başladım.
(Yazar Anlatımıyla)
Çağrı yerleşmişti yerleşmesinede iki rürlüde sığmıyordu.Birinde geniş omzu kapağı itiyordu birindede ğöğüs kası itiyordu.Eh sporcu çocuk sonuçta ne beklersiniz ki?Dönüp dönüp durdu en son öfkeyle dolap kapağını itip etrafa baktı.Kapının kilitli olduğunu düşündü ve yastığı Ülkü'nün yanına atıp bir an bile düşünmeden kızın yanına uzandı.Şuan tek umrunda olan o güzel uykusuydu.Ve Ülkü hiçde umrunda değildi.Sonra Ülkü'nün yanında bağırmasıyla güzeller güzeli uykusu bölündü.
"Anne vurmasana!Ya yanlış anladın diyorum!Anne!"diye bağırıyordu annesi yastıkla Ülkü'ye vururken.Çağrı gözlerini dha aaçmadan anlamsızca konuşu.
"Ne oluyor ya?"dedi uykulu kalın sesiyle.Gözlerini açtığında Ülkü'nün annesinin tek elinde yastıkla ona gülümsediğini gördü.Oda kadına yarım yamalak gülümseyip göz ucuyla Ülkü'ye baktı.Sonra kendisini Ülkü ve annesi ile kahvaltı sofrasında iki büklüm buldu.
(Ülkü)
Annem beni yastıkla döverken yanıma ne zaman geldiğini bile bilmediğim Çağrı uyanmıştı ve birbirlerine bakıyorlardı sonra annem beni yataktan çekip kendi odasına getirdi.
"Eve erkek getirmekde ne demek !Birde saklıyor yanında yatırıyorsun oğlanı!Madem sevgili yaptın insan annesine bir anlatır!"
"Anneee!Yanlış anladın diyorum!"
"Ne yanlış anladım kalk kahvaltıya yardım et bari!"dedi birden.Annem niye mutlu görünüyordu şimdi?Anlamadım gitti...Ben kahvaltıyı hazırlarken Çağrı ile annemin konuşarak geldiklerini farkettim.Annem çok güler yüzlü ve sakindi.Sonra Çağrı gidecekken durdurdu onu.
"Gel oğlum kahvaltı yap bizimle acelen ne?"dedi güler yüzle.Çağrı göz ucuyla bana bakıp anneme dödnü.Ona hayır anlamında kaş hareketi yapmıştım ama o gülümseyerek anneme baktı.
"Aslında çok iyi olur pek becerikli değilimde kahvaltım pek güzel olmuyor."deyince annem onu masaay yönlendirdi sevinçle.Çağrı çok rahat görünüyordu ve annemle çok iyi anlaşıyordu.Biz kahvaltı yaparken annem sorguya başladı.
"Kaç yaşındasın sen bakayım?"
"21."dedi çağrı
"Ooo!Kızımdan büyükmüşsün.Amannn!Yaş farkı iyidir."dediğinde şok içinde anneme baktım.
"Anneeee!"dedim hemen.Annem beni hergün yaşıtlarınla takıl diye tembihlerdi enşimdi ne değişmişti ki!Ayağıma masanın altından gizlice vurdu.
"Şey kusure bakmayın ama adınızı unuttum..."dedi Çağrı .
"Ah sorun değil!Adım Nergis."dedi annem güler yüzle.
"Çok memnun oldum bende Çağrı."
"Adında pek güzelmiş , sen sporcu musun?"dedi annem merakla.
"Evet siz nerden-"
"Nasıl belli olmasın uzun boylu yapılı çocuksun bakıyorumda.Yakışıklısında nazar değmesin!"dedi annem elini yumruk yapıp masaya vurarak.
"Çok teşekkürler ,sizde çok genç duruyorsun ."dedi Çağrı.Ne oluyordu burada?
"Ee kızımla nerde tanıştınız?"ben tam yalan söyleyecekken Çağrı benden önce davrandı.
"Ah sizin haberiniz yok mu bizim takımın sıkı taraftarı Ülkü her maçımıza geldiği için bizim takım otobüsümüzde geliyor."deyince annem şaşkınca bana döndü.
"Ülkü!Hiç söylemiyorsun!"dedi annem gülerek.
"Ee devam et."dedi annem.
"Ben kaptan olduğum için otobüstede benim yanımda oturuyor."dedi abartmadan.
"Ah anladım...Sen ne zamandan beri bizim evdesin?"deyince annem Çağrı istemsizce sırıttı.
"Siz dün gelmeden önce gelmiştim."
"Tamam."
"Niye geldiğimi sormayacak mısınız?"
"Hayır kızıma güveniyorum o yanlış birşeye bulaşmaz."derken kısık sesle konuştum.
Kızın Çağrı'ya zaten bulaştı anne daha büyük bri yanlış olamaz..dedim dişlerimin arasından neyseki annem duymamıştı.Sonra annem ile Çağrı güzel güzle sohbet ederek kahvaltı yaptı bende bir yandna onları dinledim.Sonra Çağrı ayağa kalktı ve bizim masayı toplamamıza yardım etti.Sonra Anneme döndü.
"Ben gideyim artık , herşey için çok teşekkürler."dedi gülümseyerek.Dişleri ne kadarda parlaktı öyle...Benim dişlerim ise doğuştan sarıydı ama çok belli olmuyordu.
Sonra birden beni yanağımdan öpüp geri çekildi.Vücudum sanki sıcak havadan soğuk havaya geçermiş gibi titredi o an.Şaşkınlığımı gizlemeye çalışırken gitti evden.Sonra annem bana döndü.
"Sevgilisinin ama benden saklıyorusnuz değil mi?"dedi gülerek.
"Hayırrr!"dedim hemen.
"O zaman niye seni öptü hemde hiç utanmadan benim yanımda."
"Ne bileyim anne ya ben!"dedim ve odama kaçıp kapıyı kapattım.Niye bu kadar telaşlanıyor ve terliyordum ben.Sonra annem kapının arkasından bağırdı;
"Söylemedi deme eğer sevgili değilseniz bu çocuk seni seviyor , eğer sevgiliyseniz de kaybetme bu çocuğu!"
"Ne!Anne!"dedim telaşla.
"Nee?Artık bir asosyel değilde sevgilisi olan bir kız olman ve sevgilinin beğefendi bir çocuk olması hoşuma gitti!"
Beğefendi mi dedim içimden hah!Güldürme beni anne o beğefendi biri değil , yani bana karşı değil...
Herşeyi unutmak için çizim yapmaya başlamıştım.Birazda erkek çizeyim diyerek erkek çizimine başlamıştık takı çizdiğim erkeğin Çağrı'ya çok benzediğini farkeden kadar!Öfkeyle kağıda baktım tam onu çöpe atacaktım ki...Aklıma bir dart tahtam olduğu geldi.Çizimi dart tahtasına astım ve kulaklığımı takıp dartları teker teker attım sıkılıncada uzandım ve şarkıyı dinlemeye başladım.
Civciv - Tuğkan
Seni birdaha görememem var...
Keşke kimsesiz kalsak her yerde biz olsak...
....
Yine seni düşünürken yağmur çiseledi...
Nefesim ellerine hasret kalmış bes belli...
Sonra o sesleri duydum.Merakla cama çıktım.Şaka gibiydi!Yağmur çiseliyordu...
(Çağrı)
Neden şuan yatmak yerine onu düşünüyordum?Ben neden Ülkü'yü düşünüyordum?Beynim benimle dalga mı geçiyordu?Ne yani sırf annesine iyi anlaştığımızı belli etmek için onu yanağından öpünce beynim yanlış algılıyordu?Şuan dudaklarım ona deydiği için en az on kere dudaklarımı yıkamam gerekmiyor muydu?Cama çarpan su sesini duyunca merakla camdan dışarıya baktım.Yağmur yağıyordu...Ve gittikça hızlanıyordu... Kafamı dağıtmak için internette gezinmeye başladım ama beynim susmadığı için ona bile odaklayamıyordum.Sonra iyice sinrilenmeye başladım.Ben düşüncelerime yenilemezdim.Birdaha asla yenilmemeliydim.Bir kez yapmıştım zaten.Birkez düşüncelerime uymuştum o günde kavuşmamız mahşere kalmıştı.
Kavuşmak mahşere kaldı.
