Hep beraber kahvaltı yaptıkdan sonra lavaboya giridm.Evet hasta olmuştum bu da yüzümde çıkan sivilceyi ve çok daha duygusal olmamı açıklıyordu.Gerekli önlemlerimi aldıkdan sonra yüzümü yıkadım ve kalkıp bahçede oturan bizimkilerin yanına gittim.Onlar sohbet ederken bir süre dinledim Çağrı benim sessiz ve bitkin olduğumu farkedince meraklı bir şekilde bana baktı.
"İyi misin?"dedi endişeli bir sesle.
"Evet."dedim.Dakikalar sonra o gün gayet iyi uyumama rağmen uyuya kaldım.Kendime geldiğimde saat üç olmuştu ve benim başım sandalyede olmasın diye elini koymuştu Çağrı başımın altına.Uyandığımı fakredip bana baktı.
"İyi olduğunu sanmıyorum."dedi açıkça.
"Bir sorun yok."dedim ama itiraz etti.
"Hastaneye gidiyoruz."dedi birden.
"Sadece hastayım."dedim sandalyeden sarkan örtüyü birazdaha üzerime çekerek.
"Anladım."dedi ama bir iki saniye geçmeden yine bana döndü.
"Bu normal mi?"dedi bana bakarak.
"Evet."
"Üşüme sen hadi içeri geç ben geliyorum."dedi.İçeri geçtim Beyza kalkarak yanıma geldi.
"İyi misin?"
"Hastayım."dediğimde anlayışla kafa salladı.
"Hastayım ayağına Çağrı'nın elinide tuttun hee!"dedi gülerek.
"Ne?"dedim merakla.Telefonunu açtı ve ben uyurken Çağrı'nın elini tuttuğum fotoğrafı gösterdi.Şok içinde ekrana baktım ben Çağrı'nın elini tutuyordum.
"Ben mi tuttum ilk?"dedim merakla.
"Evet!"dedi gülerek.
"Offf ne yapıyorum ya ben..."dedim ve örtüyle yukarı çıkıp eşyalarımı topladım.Üzerimide değişirdim ve Çağrı'nın yanına gittim.
"Ben eve gidiyorum."
"Neden?"dedi mutsuzca.
"Benimde bir evim var."
"Evin ben olsam olmaz mı?"
"Hadi ama yapma böyle.Surat asıyorsun."dedim ona bakarak.
"Yok."dedi ama baya üzgündü.Beni arabayla eve bıraktı.İçeri girdiğimde annem yoktu tüm gün sadece birşeyler yiyip film izledim ve akşam olunca yattım.Sabah kalkıp okul için hazırlandım ve annem ile okul öncesi sohbet için oturduk.
"Ee ne yaptınız?"dedi merakla.
"Film izledik, yemek yedik ,bol bol sohbet ettik ,gezdik.Öyle yani..."dedim sakince.
"Hı bu kadar yani?"
"Evet."dedim net bir şekilde.
"İyi misin?"dedi merakla.
"Hastalandım ve biraz karnım ağrıyor ama sorun değil."dedim.
"Tamam bitanem dikkat et kendine."dedi ve gitti.Bende okula geçtim.Okula vardığım an beni Aras karşıladı.
"Selam bal!"dedi neşeli sesiyle.
"Selam."dedim ve yanına yürüdüm.
"Nasıl gidiyor?"
"Güzel."dedim kısaca sonra durup bana baktı.
"Birincisi kendine gel ve canlan!İkincisi sana bir sürprizim var!"dedi.Durup ona baktım.
"Ne sürprizi?"
"Kapat gözlerini."dediğinde ona güvendim ve kapattım.Elimi tutup avcumu kendine çekti sonra avcuma birşey bırakıp kapattı.
"Açabilirsin."dedi.Açarak ilk hafif bir tebessümle ona sonra avcuma baktım.Avcumdaki küçük kutuyu açtığımda içinden kalpli gümüş bir bileklik çıktı.Gülümseyerek ona baktım.
"Teşekkür ederim!"dedim mutlu bir şekilde.
"Tak hadi."dediğinde ondan yardım alarak taktım.Sonra sınıflarımıza geçtik.İlk ders bitiminde çizim yapmaya başladım.O Aras kapıya geldi ve bana el salladı.Kalkıp onun yanına geçtim.
"Merhaba."dedi gülümseyerek.
"Birşey soracağım."dedim lafa hemen girerek.
"Sor."dedi sakince.
"Bana kızgın değilsin değil mi?"dedim merakla.
"Hayır niye olayım ki?"dedi.
"Çağrı ile konuştuğum onda kaldığım için."
"Biliyor musun her ne kadar sevmesemde istemesemde zaten yorgun olan seni bu konuyu açarak dahada yormak istemiyorum."dedi.
"Teşekkürler."dedim hafifçe gülümseyerek.Biz gezip sohbet ederken Kağan'ı gördüm.Çağrı'yı görmemiştim ve okula gelmediğini düşünmeye başlamıştım.Aras içecek almaya gittiğinde ben Kağan'ın yanına gittim.
"Çağrı nerede?"dedim merakla.
"Sanırım gelmedi banada haber vermedi."dedi Kağan ama biraz garipti.Birşey mı gelmişti acaba başına? Banada Kağan'a da haber vermemişti.Telefonumu açıp yazdım.Ama mesajıda görmedi.Telefonu kapatıp cebime koydum.Sonra Aras geldi zaten.
"İster misin?"dedi içeceği bana uzatarak.
"Yok, yinede teşekkürler."dedim.
"Okul çıkışında herhangi bir işin var mı?"dedi merakla.
"Hayır ne için sormuştun?"
"Gezebiliriz diye düşündüm."dedi.
"Bilmiyroum aslında biraz yorgunum ama ilerleyen saatlerde ki durumuma göre karar versem ?"
"Olur."dedi gülümseyerek.
Tekrar ders girdim.Çok uykum vardı ve ben uyuya kalmak üzereydim.Derste uyuya kalmak istemiyordum.Ama uyuya kalmıştım.Biri beni dürtünce uyandım.
"Ülkü derste uyuma."dedi hoca sert sesiyle.Hocaya hasta olduğumu söyleyince çıkıp hava almamın bana iyi geleceğini söyledi.Kalktım ve koridora çıkıp biraz yürüdüm.Sonra ağrı kesici almak için revire ilerledim.Ben revirde ilacın bana verilmesini beklerken Aras kapının önünden geçiyordu.Beni görünce durdu ve telaşla yanıma geldi.
"Ülkü!Neyin var?İyi misin?"
"İyiyim."dedim sakince.
"Neden revirde ve ders dışındasın?"
"Hoca ben uyuya kalınca biraz hava almamı istedi ağrım oluncada revire geldim bu kadar yani."dedim.
"Eve gitmek ister misin?"dedi merakla.
"Yok sorun değil."dedim saçımı düzeltti ve bana baktı.
"Emin misin?"dedi kaşlarını kaldırarak.
"Evet."dedim.
"Ben kalayım burda yanında."dedi .
"Sen niye dışardasın?"
"Birkaç belge alacaktım birşey olmaz ama."dedi
"Yok sen gidip al ben iyiyim."dedim tekrar.
"Emin misin bak?"dedi kararsız kalarak.
"Evet ,git hadi."dediğimde en son kabul edip gitti.Ben tenefüs zili çalana kadar revirdeydim sonra Beyza ile Aras içeri girdi.
"Ülküm!İyi misin?"dedi merakla.
"Evet."dedim ona sarılarak.
"Bana da Aras söyledi revride olduğunu."dedi.Arasa baktım sakin gözlerle.
"Beyza ile sizi doğru düzgün tanıştıramadım kusura bakma."dedim.
"Sorun değil."dedi tebessümle.Sonra yanıma oturup elini omzuma koydu.Baş parmağı omzunu okşarken Beyza ilk Aras'ın eline sonra etrafa bakındı.Sanki birinin görmesini istemiyordu.Meraklı gözlerimi kısarak ona baktım.
"Aras benim ceketimi getirebilir misin sınıftan üşüdüm birazda."dediğimde Aras hızlıca kalktı.Bende Beyza'ya döndüm.
"Neden öyle baktın?"dedim merakla.
"Şey eğer Çağrı görürse-"
"Çağrı okulda mı?"
"Görmedim ama yinede dikkatli olsak iyi olur gibi."
"Tamam yakınız ama bu kadarına hakkı olduğunu sanmıyorum." dedim.
"Bebeğim bende biliyorum ama hak da versen biraz.Aras'dan nefret ediyor ve Aras ile iyi anlaşıyorsunuz."dedi.
"Neyse konuyu kapatalım."dedim.Aras geldi ve ceketi giymeme yardım etti tutarak.Okul çıkışında Aras ile yürürken Beyza ve Kağan'ın telaşlı ve hızlı adımları dikkatimi çekti.Ne oluyordu?Kağan ve Beyza sabahtan beri bir garipti ve Çağrı yoktu kimseye de mesaj atmamıştı.
"Yemek yiyelim mi?"dedim.Aras zatne bana dışarı çıkma teklifinde bulunmuştu bende yemek yemeyi seçtim.
"İyiysen olur."dedi.
"İyiyim."dedim ve yemek yemeye gittik.Biz pizza yerken Aras bana baktı.
"Beyza biraz telaşlı mıydı ne?"dedi.Bu durumu o da farketmişti.
"Evet bende farkettim ama nedenini bilmiyorum."dedim düşünürken.
"Neyse düşünme."dedi.Yemekden çıktıkdan sonra.Karnım biraz ağrıyordu ve uykum vardı çünkü çok hızlı yoruluyordum.
"Eğer istersen sinemaya gidelim mi?"dedi güler yüzle.Bu bakışlarını ve gülüşünü bozmak istemedim ve kabul ettim.Biz anı bir şekilde kendimizi sinemada bulduk.Film romantik ve dram filmiydi.Filmi izlerken benim iyice uykum gelmişti uyuya kaldığımı farketmedim ve başım kenara düştü.Aras'ın omzuna.Sonra gözlerimi geri açtım , ben kafamı kaldıracakken başımı hafifçe tuttu ve geri omzuna koydu.
"Kalsın böyle.Rahatsız olma."dedi benim başımı kaldıracak halim bile yoktu zaten .Ben gözümü açtığımda salonda sadece ikimiz vardık.Bomboş ve karanlıkdı.
"Günaydın derdim ama gece günaydın demek mantıklı gelmiyor."dedi .
"Herkes nerede?"
"Onlar gideli ki saatten fazla oldu."dedi.
"Buranın kapanması gerekmiyor muydu?"
"Kapandı zaten."deyince gözlerim sonuna kadar açıldı ve ona baktım şaşkınca.
"Ne?"dediğimde cebinden bir anahtar çıkardı ve salladı.
"Anahtar bende."
"Niye uyandırmadın beni?"dedim ayağa kalkarak.
"Huzurlu huzurlu uyuyordun asla uyandıramazdım seni."dedi.Kalktık ve çıktık .Eve girdiğim anda anneme sarıldım sonra duş aldım ve saçlarımı kurutup sakince koltuğa oturdum.
"Nasılsın güzel kızım?"
"İyiyim anne sen?"dedim merakla.
"İyi."dedi gülümseyerek.
"Çağrı ile ne yaptınız bugün?"
"Aras ileydim."dedim.Biraz şaşırmış gibiydi ama sorgulamadı.
"Çağrı ile konuşmadın mı?"
"Hayır okula gelmedi ve kimsenin mesajlarına da cevap vermedi."dedim.
"Allah Allah."dedi sonra oda duşa gitti.Bende yatağıma uzanıp uyudum ama içimdeki huzursuzluk hiç gitmedi o gece...Gecenin kötünde içindeki kötü hisle gözlerimi açtım.Emindim birine birşey olmuştu.Sonra Çağrı'yı arayıp kulağıma koydum telefonu.Açmıyordu.Tekrar tekrar mesaj attım ama bakmıyordu.Sonra tekrar aradım ve açıldı.
"Alo ?"dedi uykulu ses.Ama ses Çağrı'ya ait değildi.Numara onundu ama ses onunki değildi...