Fısıltılar
2. Bölüm — Eski Defter
Lina karanlıkta birkaç saniye boyunca kıpırdamadan kaldı.
— Anne? diye seslendi.
Cevap yoktu.
Telefonunun ışığını açtı. Odanın duvarlarını yavaşça taradı.
Hiçbir şey yoktu.
Sonra gözü yatağının karşısındaki eski dolaba takıldı.
Dolabın kapağı hafifçe açıktı.
Lina kaşlarını çattı.
— Ben bunu kapatmıştım...
Yavaşça dolaba yaklaştı.
Kapağı açtığında eski kıyafetlerin arasında küçük, siyah bir defter gördü.
Defteri eline aldı.
Üzerinde sadece tek bir kelime yazıyordu:
FISILTILAR
Lina'nın eli titredi.
— Bu da ne?
Defteri açtı.
İlk sayfada tarih vardı.
12 Ekim 2009
Altında ise şöyle yazıyordu:
"Bu evde geceleri sesler duyuyorum. Annem bana inanmadı. Ama ben onların gerçek olduğunu biliyorum."
Lina sayfayı çevirdi.
Başka bir yazı vardı.
"Duvarın içinden geliyorlar."
Lina'nın nefesi kesildi.
Bir sonraki sayfada sadece şu yazıyordu:
"Eğer bunu okuyorsan, artık seni de duymuşlardır."
Lina defteri hemen kapattı.
— Hayır... Hayır, bu mümkün değil.
Tam o sırada kapının ardından annesinin sesi geldi.
— Lina? İyi misin?
Lina rahatlayarak kapıya koştu.
— Anne! İçeri gelsene!
Kapıyı açtı.
Annesi koridorda duruyordu.
— Ne oldu?
Lina defteri gösterdi.
— Bunu buldum.
Annesinin yüzündeki ifade bir anda değişti.
— Onu nereden buldun?
Lina şaşkınlıkla baktı.
— Dolabın içinden. Neden?
Annesi deftere uzun uzun baktı.
— Lina... Bu defteri burada bulmaman gerekiyordu.
— Neden?
Annesi cevap vermedi.
Lina bir adım yaklaştı.
— Anne, sen bu defteri tanıyor musun?
Annesi gözlerini kaçırdı.
— Yarın konuşuruz.
— Hayır! Şimdi konuşacağız!
Bir süre sessizlik oldu.
Sonunda annesi çok düşük bir sesle konuştu.
— Bu evde senden önce yaşayan bir kız vardı.
Lina'nın yüzü gerildi.
— Ne oldu ona?
Annesi cevap vermeden koridora baktı.
Tam o anda duvarın içinden yine üç tıklama geldi.
Tık. Tık. Tık.
Lina'nın gözleri büyüdü.
Annesi fısıldadı:
— Onun adı da Lina'ydı.