Fısıltılar
1. Bölüm — Duvarın İçindeki Ses
Yağmur, camlara küçük taşlar gibi vuruyordu. Lina yatağının üzerinde oturmuş, yeni odasına alışmaya çalışıyordu.
Bu evde ikinci gecesiydi.
Duvarlar eskiydi. Tahta zeminden her adımda hafif bir gıcırtı geliyordu. Evdeki saat ise durmadan tik tak, tik tak diye ses çıkarıyordu.
Lina derin bir nefes aldı.
— Bu evde bir tek ben varım, değil mi? diye mırıldandı.
Tam o sırada koridordan bir ses geldi.
Gıcır...
Lina başını kapıya çevirdi.
— Anne?
Cevap yoktu.
Yatağından kalkıp kapıyı araladı.
Koridor bomboştu.
— Çok komiksin Lina, dedi kendi kendine. Korkacak bir şey yok.
Tam kapıyı kapatacakken çok hafif bir ses duydu.
— Lina...
Lina'nın eli kapının kolunda donup kaldı.
— Kim var?
Sessizlik.
Bir saniye sonra aynı ses tekrar geldi.
— Lina...
Bu kez ses daha yakındı.
Lina hızla odasına girdi ve kapıyı kilitledi.
Kalbi hızla çarpıyordu.
Telefonunu eline alıp annesine mesaj yazdı.
"Anne, uyumadın değil mi?"
Mesaj gönderildi.
Birkaç saniye sonra cevap geldi.
"Hayır. Bir şey mi oldu?"
Lina yazmaya başladı ama durdu.
"Duvarın içinden biri benim adımı söyledi."
Bunu yazmak bile ona saçma gelmişti.
Sonunda sadece:
"Yok, önemli değil. İyi geceler."
yazdı.
Telefonunu yatağın üzerine bıraktı.
Tam derin bir nefes almıştı ki...
Tık.
Duvarın içinden bir ses geldi.
Lina yavaşça duvara yaklaştı.
— Kim var orada?
Cevap gelmedi.
Sonra duvarın içinden üç kez tıklama sesi duyuldu.
Tık. Tık. Tık.
Lina geri çekildi.
Ardından çok ince bir fısıltı duyuldu:
— Beni... bul...
Lina'nın gözleri büyüdü.
— Kimsin?
Bu kez cevap daha netti.
— Geç kaldın...
Ve odanın ışığı bir anda söndü.