İyi Okumalar 🦋
________________
Felixin aksine Hyunjin'in gecesi sessiz geçiyordu. Yine evde yalnızdı. Dün gece anne ve babası kavga etmişti. Annesi evden gitmişti. Babası da sabah erkenden işe gitmişti ve dönmeyeceği kesindi.
Sadece salonun ışığının altında koltukta oturarak televizyona bakıyordu. İlk defa okuldan sonra Felix sayesinde yalnız kalmamış, güzel yemek yemiş ve çok eğlenceli dakikalar geçirmişti.
Ama şimdi kocaman evde yapayalnız kalmıştı.. her zaman olduğu gibi. Karnı guruldadığında koltuktan kalkarak mutfağa doğru yürüdü.
9 yaşında olmasına rağmen hayat ona bu yaşta yemek yapmayı bile öğretmişti. Dolaptan birkaç tane yumurta alarak hızlıca kızartıp yiyecekti.
Annesi yine birkaç gün küs kalır, yine eve dönerdi. Ve yine babasıyla kavga eder, yine en başına dönerlerdi tüm olayların.
Alışmıştı bu hayat tarzına. Ama artık hayatında minik ve tatlı bir değişiklik vardı.
Artık Felix vardı.. sabah erkenden onunla birlikte okula gidecek, okuldan sonra akşama kadar onunla zaman geçirebilecek.
Bu gerçek minik deltayı hemen heyecanlandırmıştı. Yalnız olmasına rağmen mutlu bir şekilde gülümseyerek ocağa koyduğu tavaya yumurtaları kırdı.
Felix sayesinde artık çok mutluydu. Bu yüzden arkadaşını hep korumalı, onu hiç yalnız bırakmamalı, hep onu mutlu etmeliydi.
Büyüdüğünde de anne ve babasındna kaçacak, Felix ile birlikte yaşayacak, onunla sonsuza dek birlikte olabilmek için mühürlenecekti.
Böylece Felix hep yanında olduğu için ikisi de hep mutlu olacaklardı. Ya da onun masum hayatının küçük bir çocukluk hayaliydi bu.
...
Zil çaldığı için hoca sınıftan çıkmış, çocuklar da bağıra çağıra birbirleriyle konuşmaya başlamışlardı bile. Sarışın omega ise zilin çalmasını dört gözle beklediği için hemen çantasının küçük cebini açmış ve dün babasının aldığı çikolatadan iki tane alarak ayağa kalktı.
Elinde sıkıca tutuyordu ambalajın içindeki çikolataları. Üst kata çıkacak ve Hyunjin ile birlikte yiyeceklerdi bu çikolataları.
Çünkü dün tek başına yiyememişti. Hep deltayı düşünmüştü. Onun da canının çikolata çekeceğini bildiği için yalnız yiyememişti.
Sınıftan bir nevi koşarak çıktığında başını hafif bir şekilde çarpmıştı. Minik kafasını kaldırarak çarptığı, ondan uzun olan sınıf arkadaşına baktı.
"Nereye gidiyorsun böyle"
Masum beden arkadaşına kocaman gülümseyerek elinde tuttuğu çokalataları ona gösterdi.
"Arkadaşıma çikolata götürüyorum"
Felix'ten uzun olan çocuk histerik bir şekilde sırıtarak Felix'in elinde tuttuğu çikolataları hızlı hareketleriyle hemen aldı.
Küçük olan ise öylece şaşkın bir şekilde donup kalmıştı. O çikolatayı Hyunjin için ayırmıştı.
"Yine şu deltanın yanına mı gidiyorsun. Delta çikolata yemez, yakında seni kesip yer"
Felix, kaşlarını sinirli bir şekilde çatarak, sınıf arkadaşının elinde tuttuğu çikolatalara doğru uzanmaya çalıştı. Lakin arkadaşı ondan uzun olduğu için ona yetişmesi imkansızdı.
"Sana ne! Ver çikolatalarımı"
Çikolataları elinde tutan beden başını hayır anlamında sallayarak avcunun içindeki paketleri bilerek sıkarak çikolatayı ezmişti.
Deltası için özel olarak getirdiği çikolataların ambalajın içinde ezildiğini gören omega dolu gözlerini saklamak adına kendisini kastı.
Ağlamak istemiyordu. Hemen elini havaya kaldırarak tekrar çikolatalara uzanmaya çalıştı.
"Çikolatamı ver!"
Omega güçlü gözükmeye çalışarak sinirli bir şekilde bağırdığında, aksine sınıf arkadaşı umursamaz bir şekilde omuzlarını kaldırmıştı.
"Ne oldu ağlayacak mısın? Ağlak omega"
"Çikolatasını ver!"
Başkasına ait, daha net ve sert çıkan sesi duyan çocuklar kavaga eden ikilinin etrafından uzaklaşmıştılar.
Ders arasında sarışın omegasının yanına gelmesini bekleyen Hyunjin, o gelmeyince kendisi alt kata inmişti. Ve görmeyi hiç istemediği bu sahneye tanıklık etmişti.
Elinde omeganın çikolatalarını tutan çocuk ses gelen tarafa yavaşça döndüğünde karşılaştığı yeşil gözlerle sert bir şekilde yutkunmuştu.
Normalde bu yaştaki çocuklar kurtlarını ortaya çıkaramaz, kontrolu onlara devredemezlerdi. Ama delta için bu farklıydı.
Ağlamak üzere olan omegasını görür görmez korkutucu tarafını göstermekten hiç çekinmemişti.
Herkes ürkek bir şekilde Hyunjin'in yeşil gözlerine bakarken, delta sadece dolu gözleriyle orada duran omegasına bakıyordu.
"Çikolatayı ona geri ver dedim sana!"
Tekrar bağırdığında az önce Felix ile uğraşan beden irkilerek hemen elindeki ezilmiş çikolataları Felix'e vermiş ve arkaya doğru adımlar atarak hızla oradan uzaklaşmıştı.
Hyunjin bakışkarını etrafa toplanan çocukların üzerinde gezindirdiğinde onlar da sanki bakmıyormuş gibi davranarak hemen dağılmışlardı korkudan.
Hyunjin hemen gözlerini eski haline çevirerek hızlıca dolu gözlü omegasının yanına koşmuş ve elini tutmuştu sıkıca.
"Ağlıyor musun? Ağlama? Ne yaptı sana? Çok mu üzdü seni?"
Omega dudaklarını birbirine bastırarka onuzlarını dikleştirdi. O, çok güçlü bir omegaydı! Hiç ağlamıyordu ki!
"Iı-ıh ağlamıyorum. Sana vereceğim çikolata ezildi ya ondan üzüldüm birazcık"
Hyunjin, Felix'in diğer elinde tuttuğu ezilmiş çikolatalara baktı. Anında dudakları kıvrılarak gülümsemişti.
"Biliyor musun ben ezilmiş çikolatayı daha çok seviyorum"
Sırf sarışın üzülmesin diye bu tatlı yalanını ortaya attığında Felix de kıkır kıkır gülmeye başlamıştı bile.
Hemen elinde tuttuğu çikolatadan birini deltasına uzatmıştı. Onun sayesinde hemen çikolatasını geri almıştı.
Ama yine de az önce sınıf arkadaşının yaptığının doğru bir hareket olmadığını biliyordu. Bu yüzden bunu böyle bırakmayacak babasına söyleyecekti. Okula gelip ona kızmasını isteyecekti.
"Hadi ye senin için getirdim. O çocuğu da düşünme babama söyleyeceğim kızsın ona!"
Hyunjin başını onaylar anlamda sallayarak elindeki çikolatanın ambalajını hızlıca açarak çikolatayı ilk önce omegasına uzattı.
Felix, Hyunjin'in onun için ambalajını açtığı çikolatayı alarak kocaman ısırık almış, diğerini Hyunjin'e uzatmştı.
Böylece delta diğer çikolatanın da ambalajını açarak yemeye başlamıştı.
Bugün ilk kez delta, omegayı korumuş, onu üzmelerine, zarar vermelerine izin vermemişti. Ve bu hayatı boyunca hep böyle devam edecekti. Onun omegasını kimse üzemeyecekti.
O gün Felix babası eve gelir gelmez, okulda yaşananları büyük bir heyecanla babasına söylemişti. Çünkü ailesi ona böyle olaylardan korkmamayı, böyle şeyleri saklamamayı öğretmişti ona.
Küçük omegasının okulda üzüldüğünü duyan Bay Lee ise ertesi gün işini hiçe sayarak erkenden okula gitmiş, müdürle konuşmuştu.
Oğlunun iyi olduğuna, başına başka bir şey gelmediğine emin olmak için kamera kayıtlarına bakmıştı.
Çünkü korkuyordu. Bu okula yeni gelmişti ve ona daha kötü şeyler yapıp şiddet uygulayabilirlerdi. Ve Felix korktuğu için olayın bir kısmını anlatmıyor olabilirdi. Bu yüzden bay Lee özel olarak kamera kayıtlarının açılmasını istemişti.
Ve aynı Felix'in anlattığı gibi delta onu kurtarmış, ona zorbalık yapan çocuğu oradan uzaklaştırmıştı.
Bay Lee o gün ilk kez Hyunjin'e ısınmış, onun oğlunun etrafında dolanmasına bir şey dememişti. Felix'e zorbalık yapan çocuğun ise ailesine haber verilmişti çocuklarına daha iyi bir ders vermeleri için.
Ertesi gün ise Felix'in babası eve erken gelmişti sırf Hyunjin ile tanışmak için. Ve açıkçası onun yüzüne baktığında çok tatlı bir çocuk olduğu gerçeğini göz ardı edememişti.
Hem tatlı, hem yakışıklı hem de yaşına rağmen aşırı olgun birisydi Hyunjin.
Minik delta yavaş yavaş herkesin sevgisini kazanmaya başlamıştı bile. Ailesi hariç. Ailesi ona karşı ne şefkat gösteriyordu, ne de sevgi.
Ona sadece kötü olmayı, kavga etmeyi öğretiyorlardı. Sürekli evde kavga, bağır çağırla büyüyordu minik beden..
___________________
Ne yani? Keenblue ficinde zorbalığa sessiz kalan Felix göreceğinizi mi sandınız?
Heh asla! Benim minik, zeki, güçlü omegam 😭😭🤏🤏 Ve onu her zaman koruyan asla üzmeyen (?) deltası
Bölümü dağın başından atıyorum. Umarım burada kalmam.