İçeriğe geç

Eyfel Kulesi

Bölüm 8 · 1 dk okuma

Eyfel Kulesi

Bölüm 8

Birkaç dakika sonra telefonuma mesaj gelince hemen telefonuma baktım ve yine yanılamamıştım mesaj Rüzgar dan dı. "Yanından bu kadar hızlı ayrılmak istemezdim üzgünüm. Benimkiler biraz böyle durumlarda kendilerini durdurmayı bilmiyorlar da ondan onları susturmak için gittim özür dilerim." Diyince yüzümde bir bülümseme belir di vakit kaybetmeden hemen mesaj yazdım "sorun deyil :)" yazıp yolladım hemen mesaj geldi "istersen başka bir gün sadece sen ben olmak şartıyla tekrar buluşabiliriz;)" diyince ne yazacağımı bilemedim. " Tamam olur sadece ikimiz olmak şartıyla" yazıp yoladım.

Birkaç dakika sonra telefonum çalmaya başladı. Telefonun ekranına baktığımda Eda nın aradığını gördüm. Telefonu cevapladığınız Eda nın sert sesle beni azarladığını duydum telefonu kulağıma yaslayınca bu kez hemen telefonu kulağımdan çekmek zorunda kaldım. Telefonu hopörlöre verince "kaç saatir mesajlarıma cevap vermiyorsun haberin var mı " dediğini duydum. "Unutmuşum pardon" diyip kestirip attım.Bu kez sesi birazdaha düzgün çıkamaya başladı. "Onu bunu boşverde çocukla aran nasıl" diyince ilk başta ne diyeceğimi bilemedim ama sonrasında bugün başımdan geçenleri baştan sonuna kadar beni sesizce anlattım.

Telefonu kapatır kapatmaz babam aradı nerde olduğumu sorunca eyfel kulesindeyim dedim tamam bekle seni almaya geliyoruz diyip telefonu yüzüme kapattı.

Babam gil gelinceye kadar acaba ne yaptım diye düşünmeden edemedim.Sonunda babam ve annemi görünce hemen yanlarına gittim. Babam yürüyün bakalım önden size bir sürprizim var diyince rahatladığımı hissettim. Anneme baktığımda onunda anlamaz gözlerle babamı izlediğini gördüm.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.