İçeriğe geç

Eyfel Kulesi

Bölüm 7 · 1 dk okuma

Eyfel Kulesi

Bölüm 7

Birkaç dakika geçtiğinde arkamdan biri gözlerimi kapattı arkadaşı olarak düşündüğüm biri "Ben kimim?" Diye sordu . Bende burada başka birilerini tanımadığım için "Rüzgar" dedim. Sonra yavaş yavaş ellerini gözümden çekti mutlu bir şekilde "doğru" diyip alkışladı. "Nerden bildin ben olduğumu" diye sorunca "tek tanıdığım kişi sen olduğundan olabilir mi "dediğim de kıkırdadı sanırım hoşuna gitmişti bu hallerim. Arkamı döndüğümde arkadaşları biribirlerinin kulaklarına bir şeyler fısıldıyorlardı benim onlara bakmamla susup yanıma geldiler.

Hepsiyle teker teker tanıştıktan sonra telefonum çalmaya başladı.Telefonun ekranına bakınca ÖZEL NUMARA yazıyordu bu kimki diyerekten açtım telefonu ilk baş ses gelemedi sonrada utangaç bir sesle "alo" diye bir ses duydum "alo" dediğim de hemen kapattı telefonu yüzüme . İlk baş önemsemesem de kim olduğunu merak etim. Rüzgar "o kimdi " diyince "bilmiyorum özel numaradan biriydi" diyerek kestirip attım. Oda bunu pek yadırgama dı. Elimden tutup arkadaşlarının yanına doğru götürünce engel olmadım. Onlar bizim geldiğimizi görmüş olacaklar ki hemen sustular. Aralarından biri nin gözleri elimizi bulunca "oooooooo" diye bağırmaya başladığın da hemen elimi Rüzgar ın elinden çektim utandığımı görmüş olacakki hemen kıkırdamaya başladığında elimi yumruk haline getirip onun koluna geçirdim ilk başta gülmeye devam etsede birtane daha omzuna yumruğumu geçirdiğimde zorlada olsa gülmeyi bıraktı." O nasıl bir manzaraydı ya" diyerek dalga geçmeye başladılar. "Kızım neden elini çektin ki ne güzel izliyor duk" diyince daha çok kızardığımı hissettim.Rüzgar "susanıza ya kızı utandırıyorsunuz" diyerek arkadaşlarınıda alıp buradan uzaklaştı.

Bölüm sonu

2 yorum