2005 yılında Max Planck Enstitüsü’nde, Virgo Consortium’u tarafından Millennium Run süperbilgisayarıyla oluşturulan simülasyon. Modelleme, evrendeki karanlık maddenin dağılımını gösteriyor.
Karanlık maddenin galaksi kümelerini çevreleyen uzay boşluğunda, aşırı ısınmış oksijen ve hidrojen olarak yayıldığı sanılıyor. Normal maddeden oluşan hidrojen ve oksijen ağlarının, 2008’e kadar belirlenememesinin nedeni, maddenin görünür spektrumda incelemek için çok sıcak, X-ışınında incelemek için ise çok soğuk olması idi. Galaksi kümeleri yüksek sıcaklıkta küçülerek iyonize olan oksijen ve hidrojen atomlarıyla birbirine bağlı ve bunlar ancak X-ışını spektrumunda, NASA’nın Hubble Teleskobu (HST) ve Far Ultraviolet Spectroscopic Explorer (FUSE) uydusu sayesinde artık gözlemlenebiliyorlar. Aslında gözlemlenebilen şey örümcek ağının çekim gücünün yarattığı etki. Dolayısıyla galaksilerin uzayda gelişigüzel bir dağılımı yok, karanlık maddenin oluşturduğu örümcek ağının ince damarları üzerinde yayılıyorlar. Hâlâ gizemini koruyan karanlık maddenin ne olduğunu daha iyi anlayabilmek için CERN’de LHC parçacık hızlandırıcısında yapılan deneyler dahil pek çok çalışma eşzamanlı yürütülüyor.