American Museum of Natural History (AMNH), “Dark History” sergisi içinTom Abel ve Ralf Kaehler’in hazırladıkları (KPAC, SLAC) simulasyon haritası. Bu simulasyon karesinde karanlık madde lifleri evrende örümcek ağı gibi dağılırken, sarı renkli noktalar normal maddeden oluşan gezegenleri, galaksileri vb. gösteriyor.
Hubble Uzay Teleskobuyla yapılan çekimlerden elde edilen 3D modellemelere dayanarak gözlemlenebilir evrendeki galaksi sayısının 2 trilyon; galaksilerdeki yıldız sayısının yaklaşık 1022 (1 septilyon) olduğu tahmin ediliyor. Evrendeki, sonsuz sayıda diyebileceğimiz, bütün bu gökcisimleri hareket halindedir ve kütle çekimiyle belirli bir yörüngede dönerler. Astrofizikçiler sürekli devinim halindeki kozmik sistemi bir kuvvetin bir arada tutması gerektiğini öngörüyorlar. İşte karanlık madde galaksileri bir arada tutan kütle çekimini sağlar. Bu madde atomlardan farklı olarak, ne ışık yayar ne de ışığı emer; yalnızca uyguladığı çekim kuvveti ile varlığını belli eder. 2008 yılında birbirinden bağımsız çalışan Max Planck Enstitüsü ve NASA’dan iki ayrı araştırma grubu, galaksiler arası boşluk incelemelerinde benzer sonuçlar elde ettiler: Karanlık maddenin tüm uzayı bir örümcek ağı gibi kapladığını ve evrenin omurgasını meydana getirdiğini gözlemlediler.