Bölüm 2

Yolda yürürken yanımdan geçen insanlar garip bir şekilde bana bakıyordu nedenini anlamak zor değildi, soğuktum herkese karşı, herşeye karşı, en önemlisi ise hayata karşı soğuktum çünkü sahte dünyadaydım insanların kendinde olmadığı, herkesin yaşamı değersiz bulduğu sahte dünyada bazen kendi kendime "rüyada mıyım" diye soruyordum, ama hayır bu acımasız dünya rüya olamaz , sahte dünya gerçeğe dönüşemez diyordum. Rüya mı yoksa hayat mı cevabını hiç kimseye sormadan kendim cevaplıyordum. Cevabı hiç değişmemişti, bu dünya rüyaydı asla gerçeğe dönüşemezdi. Hayat kelimesi dünyadan çok uzaktaydı. Rüya görmekten yorulmuştum, gözlerimin gerçek dünyaya açılacağı zamanı bekliyordum...