Bölüm 7

Akşam olmuştu. Gün boyu evin içinde tatlı bir düzen kurulmuş, kahkahalar mutfakta kalmıştı. Bade odasında notlarını gözden geçiriyordu. Defter açık, kalemi elindeydi ama yazmıyordu. Kapı aralıktı. Ev sessizdi. Bir an, salondan gelen bir ses dikkatini çekti: hafif bir mırıltı, sonra kısa bir “ah!” Bade kapıdan uzanıp baktı. Barkın yerdeydi. Salonun ortasında matın üzerinde plank yaparken kasılmış, kolunu tutuyordu. Bade anında kalktı. Bade: “Hey? Ne oldu? Bir şey mi oldu?” Barkın (dişini sıkarak): “Omzumu kastım biraz… saçma bir pozisyonda kaldım. Bir şey yok, geçer şimdi.” Bade: “Saçma pozisyonda kalma işini erkekler nedense gururla yaşıyor. Bırak bakayım kolunu.” Yanına çömeldi. Barkın önce itiraz etti ama Bade elini tuttu. Dokunuşu temkinliydi ama kararlı. Parmakları yavaşça Barkın’ın omzuna yürüdü. Bade: “Acıyı net tarif et. Şiddetli mi, yanma mı, batma mı?” Barkın: “Yanma gibi… kas gergin sadece. Geçer.” Bade: “Tıp öğrencisisin diye her şeye ‘geçer’ deme hakkın yok. Yoksa sana da reçetesiz trip yazarım.” Barkın (gülümseyerek): “Senin trip dozun biraz yüksek gibi.” Bade: “Alışkın değilsen… düşük dozdan başlarız. Yan etkileriyle baş edemezsin.” İkisi de sustu. Bade eli hâlâ omzundayken, göz göze geldiler. Bakışları uzun sürdü. Havada bir şey vardı; söylenmemiş ama hissedilen. Barkın hafifçe geri çekildi, sonra toparlanıp ayağa kalktı. Barkın: “Teşekkür ederim. Senin elinden kaçmaya çalışan bir omuz olmak da güzelmiş.” Bade (kalkarken, sesini alçaltarak): “Kimin elinden kaçtığını bilemeyecek kadar gergin görünüyordu.” Salona geçtiler. Bade hafif bir gerilimle koltuğa oturdu. Barkın mutfağa gitti, buz torbası getirdi. Bade: “Bu gece başka bir spor yapmayı düşünüyorsan önce ambulansı arayayım?” Barkın: “Ambulansa gerek yok. Ama belki yarın… yürüyüşe çıkarız? Hani… dışarıda, gündüz ışığında, fiziksel temas riski düşük bir ortam.” Bade: “Hmm… düşünürüm. Ama sana omzumu teslim etmem. O senin uzmanlık alanın değil.” Barkın: “Henüz değil.” Bir sessizlik daha. Bu kez yumuşak. Bir “ne olacak şimdi?” sorusu her iki aklın da içinde dönüyor. ⸻ İç Ses – Bade Dokunmaktan çekinmedi. Ama kaçmadı da. Bir erkek, teması uzatmadan da çekici olabilir. Ve ben… kendimi yoklarken buldum. ⸻ İç Ses – Barkın Omzum hâlâ sızlıyor. Ama asıl baskı orada değildi. Bade yakınlaştığında, nefesim sığlaştı. Bu… başka bir ağrı.