Deniz o mesajı gün boyu unutamadı.
“Buraya ait olmadığını sanıyorsun…”
Okulun içinde yürürken herkes normaldi ama onun için hiçbir şey normal değildi artık. Sanki herkes bir şey biliyordu da ona söylemiyordu.
Teneffüste Mira’yı tekrar gördü. Bu kez yalnız değildi.
Mira duvara yaslanmıştı, elinde sigara yoktu ama sanki bir şey yakıyormuş gibi bakıyordu boşluğa.
Deniz yanına gitmedi.
Ama Mira konuştu.
“Bakmaya devam edersen, bir gün gerçekten görürsün.”
Deniz dondu.
“Ne görürüm?”
Mira hafifçe güldü.
“Keşke bilmeseydin.”
O gün Selin ilk kez Deniz’i fark etti.
Koridorda yanından geçerken omzuna hafifçe dokundu.
“Sen yenisin.”
Bu bir soru değildi.
Bir tespit gibiydi.