Atakan. Bu atakanin sesi. Vay piç zaten sevmiyordum onu.
Hain köpek.
"Aşağılık herif" diye tislarcasina konuştum. "AA abicim deme öyle" dedi.
"Sevgilinin ölmesine mi yalandı."
"Yani kısmen benim aranızda olduğumu öğrenince sonu öyle oldu. Senin sonun gibi"
Kapı kırılmasına açıldı.
"Kim kimin sonu oluyormuş görelim. Hadi." GÖKALP, ATA VE AYAZ.
Kurtarıcı meleklerim yaaa.
"Lan sizin burda ne işiniz var"
"Yanlızda degiliz" arkalarından polis girdi. "Kaldır elleri. Kaldır." Atakan beni rehin alınca polis memuru onu etkisiz hale getirdi.
Adil kapıdan çıkmadan önce sandalyedeki adamı işaret etti. "Öz abin buda sana tek iyiligim olsun." Köpek iyilik miyi- bir dakika abimi
ABİ Mİ
Atakan piçinin yerinde olması gereken abim. Abim. Hemen yanına ilerledim. Diğerlerine peşimden.
"Abi mı. Bizimmi" Ayaz ve Ata aynı anda konuşmuştu.
"Oğlum ben size boşa demiyorum hayatınız dizi diye" beni kendine çekip sarıldı. Çok sıkı sarılıyordu. Yanağıma üst üste öpücükler kondurdu.
Bende yanagini bir kez öptüm. "Iyimisin".
"Sen öpünce iyi oldum"
Atayla Ayaz abiminizi çökmüştü.Yapılıydı. ama sanki ermişti. Gözleri baygın bakıyordu. Babama benziyordu. "Merhaba" dedim titreyen sesimle.
Cevap vermedi boş boş bakmakla yetindi. "Neden cevap vermiyor" Ata abim sormuştu.
"Biz senin kardeşinmişiz. Yani test yaptırarak öğrenebiliriz." Ayazın dediğini onayladım.
"Kayınbirader sen iyimisin" ah Gökalp ah. Adamın şu an bomba olup patlayası var.
Abi beyin koluna girip çıkarttık. Arabayla gelmişlerdi. Ata abimi ehliyeti vardı. "Buraya geleceğimi nereden biliyordunuz"
"Şöyle ki aşkım, ben senin montunu odanda yerden koltuğa koyarken cebinden kağıt düştü. Böyle öğrendik. Ben Ayaz Ayaz Ataya öyle yani."
"LAN SENİN KARDEŞİMİN ODASINDA NE İŞİN VARDI. BANA BÖYLE ANLATMADINIZ" Vay çakallar.
"Şöyle kayınbiraderim" diye söze başlayacaktı ki Ata abim arabaya bindik. Trip seansı. En sevdiğim. Az sürünsünler.
🪷🪷🪷
Ertesi gün DNA testi yaptırmıştır. Vee evet abimmiş. Zaten teste gerek bile yoktu. Babamla acayip benziyorlardı. Evdekiler gerçekleri öğrenince yıkılmışlardı. Özellikle Efe. Yaa kıyamam bir de bana sarılıp ağlamıştı.
Yeni abi asla konuşmuyordu. Cebinde sadece kimliği vardı o kadar. Başka ağzını açmıyordu. Sadece annemin zoruyla yemek yiyip uyuyordu.
Evde ona en çok ben yardımcı oluyordum. Kaderlerini kısmen aynıydı. Belki onu anlarım diye ona yardımcı olmaya çalışıyordum.
Abi beyi kapısının önündeydim. Kapıyı çalıp içeri girdim. Yatağının üzerinde oturmuş dizlerini kendine çekmişti.
Yanına oturup "merhaba" dedim. "Senile kaderlerini benziyorlar. Benide karıştırmışlar." Diyince bana baktı. Sanki çok kısa bir an şaşkınlık görür gibi oldum gözlerinde ama kısa bir andı.
"Daha 1 ay önce falan geldim bu eve. Başta bana kötü davrandılar. Eziyet ettiler falan ama alıştılar bana sonra. Tabii bu cazibeye karşı koyamadığım orası ayrı."
Hafifçe gülümsemişti. Bakmaktan başka verdiği ilk tepkiyidi. Heyecanla anlatmaya devam ettim.
"Ben o evde şiddet taciz aklına ne gelirse vardı. Çok kötüydü. Ama buradada Atakan ban 2 defa tokat attı. Bak"
Yüzüğünü çizimi duruyordu ama kızarıklık azalmıştı.
"Sen niye konuşmuyorsun. Sana burda kötü davranmazlar ki. Melis -yani karıştırıldığım kız- onlara kötü davranmış ondan bana öylelerdi. Sna öyle yapamazlar yapamazlar."
"Adın ne çok merak ediyorum. Lütfen söyle." Söylemedi bende diretmedim ve ona sarıldım. Belide temas sevmiyordu ama iş işiten geçmişti.
Odadan çıkacakken
"Doruk" dediğini duyup gülümsedim.
