"Nasıl yani? Benim senin gibi süper güçlerim yok." Dedim hemen itiraz ederek.
"Konu güç bileşeni değil seni ben seçtim."
"Ama ben seni...seçmedim." dedim sinirlenerek.
"Burda kuralları ben koyarım...fani." dedi tehditkar havasıyla kapıyı işaret etti.
"Ben sizin diliniz bilmiyorum."
"Kapı senin dilini algılayacaktır."
Dedi yine o kibirli gülümsemesini göstererek.
Bu adam delinin tekiydi! Adeta kafasızdı.
"Bizde kandan candan yaratıklarız biz size dua ediyoruz diye asıl kabul etmek yerine kibirlenen size önem veren insanları küçük görmeniz sizin karakteriniz ilahlığınızın bozuk olduğunu gösterir." Dedim adeta tükürür gibi çıkmıştı kelimeler ağzımdan.
"Sen ölümlü. Haddini aşıyorsun!" Dedi kükrer gibi. Etrafta ki hava catırda da yer altı ayaklarımın altında sallandı.
"Haddi mi mi aşıyorum? Aşarsam nolur ?"
Dedim dengemi sağlamaya çalışarak. Ben bir aptaldım tüm bunlar rüya değilse ve ben böyle cesaretle ölürdüm...
Yanıma yanaştı nefesi tenimi yaktı. Elleri belime yerlestiğin de aramızda kalan mesafeyi kapattı.
Burnum burnuna değerken nefesimiz birbirine karıştı.
O an aklıma öyle bir çivi çakıldı ki adeta mıh gibi kaldım. "Hiç bir şeye dokunamıyorsun peki bana nasıl? Nasıl oluyor bu?"
Sanki daha da mümkünmüş gibi elleri belimi iyice kavradı.
Gözlerime baktı öyle koyuydular ki sanki hem cehennem hemde gece hepsi harmanlanmıştı.
Mükemmel ötesiydi.
O bir tanrıydı. Yer altının derinliğin tanrısıydı.
O... Bilmiyordum. Bunlar çok saçma hayaldi bir yandan da çok gerçekçi geliyordu.
"Bilmiyorum."dedi kaşlarını çatarak.
Ellerini yanlış bir şey yapıyormuş gibi üstümden çekti "kapının kulpuna ellerini yerleştir. Ve sakın korkma hisseder ve açılmaz." Dedi sanki canlıymış gibi.
Tanrım canlıydı! Sıcaktı ve hareket ediyordu.
Sanki bana bir şeyler anlatmak istiyordu.
Ölümsüz adamın o şarkı söyler gibi sesi geldiğinde kelimeleri algılayıp bende söylemeye başladım.
"Söyle anlat her karşısını. Aktar güçlerini. Açıl sonsuz döngüye. Açıl kudrete. Açıl ilaha. Açıl olana. Yaz sonu yaz ki döngü gerçekleşsin. Yaz kudretli kapı bu sonu yaz ki ilahiyat açılsın." Şarkıyı bitirdiğim de kapı gürültü ile sallanmaya başladı.
Başardığımı görünce gülümseyerek ölümsüz adama döndüm. O haraketsiz bir şekilde bana bakarak duruyordu. Kapının komple açılmasıyla her şey bir ip gibi kesildi bilincim kapanmaya başladı.
Ölümsüz adam gözlerimin önünden giderken sadece bana baktı. Sanki ona bir tek ben yardım edebilirmişim gibi.
"Kurtuluşum olacaksın."
Diyerek komple yok olduğunda kapı kapı beni içeri çekerek bilincimin kapanmasına neden oldu.
Emek vererek yazıyorum destek olur musun 🌌🌀