Ertesi sabah uyandım ve telefonu elime alıp saate baktım saat bir olmuştu tabi gece üçe kadar uyumazsam bu normal biraz yatakta instegrama girdim ve hikayelere baktım arkadaşlarım hep tatildeydi bende evde oturuyordum hayttaki en üzücü şey bu olabilir resmen neyse tüm hikayeleri hızlıca geçtikten sonra yataktan kalktım ve Alp Eymen ve Affan’a baktım hepsi çok farklı uyuyorlardı yatakta oturup biraz güldüm ve kalkıp elimi yüzümü yıkadım ardından mutfağa geçip çay koydum ve çay olana kadar bende kahvaltı hazırladım evet ben yaptım çünkü eymenin annesi işe gitmişti. Biraz sonra gidip onları çağırdım bir anda hepsi uyandı ve sanki çok telaşlılardı ve hareketleri bunun yüzünden çok komikti. Onları sakinleştirdi ve kahvaltının hazır olduğunu söyledim. Hepsi yüzünü yıkayıp mutfağa geldiler. Bende o sırada çay koydum, tabakları yerleştirdim ve oturup hep beraber kahvaltı yaptık. Bı anda benim telefonum çaldı ve masadan kalktım arayan Ayşeydi yani en yakın arkadaşım ben ona herşeyi anlatırdım acaba bunuda anlatmalımıydım yoksa hiç karıştırmamalımıydım ama ona söylemezsem ve kendi öğrenirse bana çok kızardı ay telefonu unuttum. Hemen telefonu açıp cevap verdim.
Kayra: Efendim
Ayşe: Alo nerdesin evine geldim ama annen arkadaşında olduğunu söyledi bende çok bişey demedim ve diğer arkadaşında kaldı bende kalacaktım ama annem izin vermedi diye kalmadım dedim.
Kayra: Eymenlerdeyim
Ayşe: Eymen kim ne yaptın sen
Kayra: Bişey yapmadım bişey oldu o yüzden bugün burada kaldım.
Ayşe: Konum at bende geleyim ve ne olduğunu banada anlat tamammı.
Kayra: Tamam hemen atıyorum.
Ayşe: Tamam geldi şimdi kapatıyorum birazdan gelirim.
Kayra: Tamam görüşürüz
Dedim ve telefonu kapatıp onların yanına gittim ve onlara
Kayra: Arkadaşımda geliyor.
Eymen: Ne o kim neden geliyor
Kayra: Bugün evime gitmiş beni bulamayınca annemi idare edip beni aramış bende sizde kaldığımı söyledim ve bı sorun olduğunu söyledim çünkü ona herşeyi anlatırım ve bunu duyunca gelmek istedi bende konum attım.
Eymen: Ah tamam başka hiç kimse yok tamammı bukadar kişi bilecek bu olayı.
Kayra: Tamam
Affan: Eee arkadaşın kızmı
Diye sordu bı an Affan ona bakıp anlık güldüm ve evet anlamında kafa salladım.
Affan: sevgilisi varmı
Kayra: Hayır yok ama istermi bilmiyorum neden sordun
Dedim gülerek oda gülerek cevap verdi.
Affan: Beni görünce ister bence ya
Kayra: Bilemem artık
Eymen: Evet kız konuşmanız bittimi?
İkimizde bı anda susup evet anlamında kafa salladık ve bı yandanda gülmemek için kendimi zor tuttum. Biraz sonra kapı çaldı ve kapı deliğinden baktığımda gelenin arkadaşım olduğunu anladım ama diğerleri bir anda ayağa fırladılar. Onları sakinleştirir sakinleştirmez kapıyı açtım ve Ayşe’yi içeri davet ettim biz ikimiz daha rahat konuşmak için Eymenin odasına geçtik ve orda herşeyi ona anlattım daha sonra onların yanına geçtik ve oturduk. Aslında biz gelmeden önce bişey konuşuyorlardı ama nedense bı anda sustular. Oturup onlara ne konuştuklarını sordum. Daha sonra masada affanın aldığı o siyah defteri gördüm acaba bu defter neden buradaydı ve onda ne yazıyordu bunu acayip merak ediyordum bende bı anlık tedirginlikle sordum.
Kayra: Bu siyah defter de ne yazıyor ve neden bir anda konuşmayı kestiniz? Benden bişey mi saklıyorsunuz?
Eymen: Hayır bişey saklamiyoruz sadece sen gelince konu bitti bizde sustuk.
Kayra: Peki ya o defter ne
Dedim ve deftere yöneldim ama Affan benden önce davranıp defteri aldı bende ona anlam veremeyerek baktım ve oda bı anda söze atıldı.
Affan: O benim günlüğüm
Kayra: Peki neden burada?
Affan: Çünkü
Deyip duraksadı ve hızlı bı şekilde devam etti.
Affan: Dünün günlüğünü yazdım akşam çok yorulmuştum bende yattım ve günlüğü de bugün yazdım.
Kayra: Eminmisin?
Affan: Evet eminim
Kayra: Tamam neyse artık herşeyi ayşede biliyor.
Eymen: Ah tamam merhaba.
Ayşe: merhaba
Affan bı anda söze atladı
Affan: Merhaba Ayşe kaç yaşındasın
Ayşe: Eee ne alaka anlamadım.
Affan: Sadece merak ettim o yüzden.
Ayşe: Tamam 20 yaşındayım
Affan: Aaa nekadar tesadüf bende 20 yaşındayım.
Ayşe: Aaa gerçekten çok tesadüf.
Affan: Ben Affan bu arada
Ayşe: Memnun oldum Affan bende Ayşe zaten biliyorsun.
Affan: Evet biliyorum Kayra söyledi.
Kayra: Evet Ayşe biliyormusun Affan seni çok merak etmişti.
Dedim bı anda ve affanın bakışları bı anda ayşeyle bana döndü ve yanıma yaklaşıp
Affan: sen napıyosun
Kayra: Hiç gerçekleri söyledim neden ki?
Dedim ve bı anda yüzüne güldüm. Ah yüzü kızarmıştı bende hemen durumu topladım.
Kayra: Yani soruyor derken ben seni çok anlattım oda çok merak etti gelsinde şu çok sevdiğin arkadaşınla tanışalım dedi. O anlamda.
Ayşe: Hmmm inşallah iyi yanlarımdan bahsettin?
Dedi gülerek ve bende gülerek
Kayra: Tabiki kötü yanınmı var ki?
Ayşe: Ah tabiki hayır kimin kankasıyım
Ve bı anda Eymen söze atladı
Eymen: Tamam gulmeler bittimi acaba. Burada ölüm kalım savaşı veriyoruz da
Kayra: Ee pardon çok özür dileriz. Hadi düşünelim
Eymen: Tamam başlıyalım şimdi gün geçtikçe daha fazla insanlar ölüyor ama neden?
Bı anda affanın telefonu çaldı numara yazmıyordu hepimiz bı anda birbirimize baktık
Kayra: Bu kim?
Affan: Nerden bileyim numara yanıyor bizi öldürmeye çalışanlar olabilirmi?
Eymen: Aç hemen olabilir hoparlöre ver sesi
Affan: Tamam açıyorum.
Dedi ve açıp ortamıza koydu telefondaki kadındı ve telaşlıydı ama neden bilmiyoruz bu yüzden Affan ilk kim olduğunu sordu.
Affan: merhaba kimsiniz?
Aylin: Ben Aylin oğlum hatırladınmı ben komşunuzum. Oğlum eviniz eviniz yanıyor annen içerideydi koş ambulansı falan aradık ama sanada haber vereyim dedim
Affan: Ne diyosun Aylin teyze?
Aylin: Oğlum kapatıyorum şimdi hemen gel buraya.
Telefonu kapatıp hemen arabayı alıp yola çıktık. Herkes çok telaşlıydı hepimiz affanın evine geldik. Söylediklerine göre affanın annesi daha içeriden çıkmamış hâlâ itfaiye ekipleri onu arıyorlarmış Affanı tabiki o an zor tutuyorduk. Bi dakika sonra Sevinç hanımı içerden çıkarttılar ve hemen ambulansa alıp hastaneye götürdüler. Peşlerinden arabaya atlayıp bizde hastaneye gittik. Ve yarım saat sonra haber geldi birşeyi yokmuş ama yinede Affan hâlâ korkuyordu.
Affan: Sizce evi bizi öldürmeye çalışan kişilerin yaktı.
Kayra: Büyük ihtimalle evet.
Affan: Pekei ona niye zarar vermek istediler. Bu çok saçma bu benimle alakalı.
Eymen: Ailene de zarar verebilirler.
Affan: Annemi yalnız bırakmamalıydım herşeyi ona söylemeliydim.
Alp: Söyleyemezdin ozaman daha çok endişelendirdi ve oda bu olayın peşine düşerdi bukez de böyle zarar gelirdi en iyi şey bu kişilerin kim olduklarını bulmak. Anneni ancak böyle koruyabilirsin.
Affan: Evet doğruyu söylüyorsun ama her türlü o zarar gördü. Ben bunu istemedim. Bilseydim katılmazdım o şeye.
Kayra: Neye?
Eymen: Bişey değil şuan çok üzgün ne dediğini bilmiyor o yüzden.
Kayra: Eminmisin?
Affan: Artık söyleyelim onada bı zaman sonra onlarda ögrenicek anlat artık bitsin belki bize yardım edebilirler. Ben artık çok sıkıldım benim yüzümden annem zarar gördü.
Kayra: Neyi söyliyeceksiniz anlatın artık.
Eymen: Tamam. Şimdi biz hepimiz on dokuz yaşındayken bı tarikata üye olduk daha sonra bu tarikatın sorumluluğunu taşıyamayanlar ayrıldı ve bizde o tarikattan ayrıldık daha sonra hepimiz bı anda yanyana gelince affanda bı defter gördük evden ayrılırken o siyah defteri de yanına aldı ve merak edip sen uyurken ona o defteri sordum ve önceden bı tarikatta olduğunu ve oradaki anılarını yazdığını söyledi daha sonra alpte bı anda atladı ve bende önceden tarikattaydım dedi ve onlar öyle deyince bende tarikattaydım dedim ve biraz sonra anladık ki aslında biz o tarikattan ayrıldık diye öldürülmeye çalışılıyoruz.
Kayra: Bunu neden bana söylemediniz?
Eymen: Senin korkup kaçıcağını düşündük ve bizde söylemedik.
Ayşe: Nasıl yani siz önceden tarikattamıydınız? Ayşe ya sen sende tarikattamıydın?
Dedi ve dikkatler bana çevrildi. Bı anda onlara dönüp;
Kayra: Hayır tabiki
Eymen: Tamam neyse şimdi nolucak
Kayra: Şimdi affanın annesi burada kalıcak biraz daha öyle dediler şimdi eve gidicez ve bize tarikatle ilgili sırları söyliceksiniz.
Alp: Tamam olur hadi gidelim.
Dedi ve arabaya atlayıp eve gittik Affan hâlâ kendini sucluyordu. Bense ne diyeceğimi bilmiyordum. Biraz sonra eymenlerin eve geldik ve hiç oyalanmadan eymenin odasına çıktık.
Kayra: Evet başlayın ilk önce tarikatın ismi ne?
Eymen: Erklik tarikatı anlamı ise kudretli güçlü tarikatı
Kayra: pekala neden tarikata girdiniz?
Alp: Tarikatın anlamı söyledikleri gibi kudretli güçlü demek bizde aslında buna kandık yani insanlara yardım ettiklerini sandık ama bı zaman sonra gerçek yüzleri öne çıktı ve herkes yavaş yavaş bu tarikattan ayrıldı ve anladık ki ayrılanlar günü gelince ölümle bedelini ödüyorlar işte herşey böyle oldu.
Kayra: Evet afferin size bilmedikleri bı gruba neden katılır ki insan sizi anlamıyorum ya napıcaz.
Alp: bilmiyorum ama ölmemek için bişey bulmalıyız.
Kayra: Tamam ama şimdi buradan gitmem gerek akşam oluyor.
Alp: Seni ve Ayşe’yi ben bırakayım
Kayra: Tamam olur. Ayşe annenden izin alsak bugün bizde kalsan olurmu?
Ayşe: Olur olur tamam. Ben arayayım annemi
Ayşe hâlâ şoktaydı sanırım titriyordu tabiki bu normal bir şeydi keşke bu olayı ona söylemeseydim.
Affan: Bizde sizinle gelelim hep birlikte olalım olurmu Eymen?
Eymen: Tamam hadi gidelim
Kayra: Tamam
Eve gittik ve kapıda annem bizi karşıladı akşamın nasıl gittiğini sordu ve Ayşe’yle merhabalaştı daha sonra Ayşe’yle biz benim odama geçtik biraz oturduk ve sohbet ettik.
Kayra: Bu sana mantıklı geliyormu?
Ayşe: Ney?
Kayra: Şu tarikat olayı
Ayşe: Nedenki bence olabilir.
Kayra: Ama neden katılırdı ki tarikata?
Ayşe: Söylediklerine göre yardım için katılmışlar yani iyi olduğunu düşündükleri için katılmışlar.
Kayra: Ama insan hiç araştırmazmı?
Ayşe: Bilmiyorum ben olsam resmen yüzkere araştırırdım.
Kayra: Bende herkes öyle yapar.
Konuşurken annem odaya girdi bize aburcubur getirmişti oturduk ve birşeyler yemeye başladık daha sonra Affan bizi aradı
Affan: Merhaba
Kayra: Merhaba
Affan: Nasılsınız diye aramıştım
Kayra: iyiyiz teşekkürler. Şey Affan acaba annen nasıl merak ettim de.
Affan: İyiymiş ama hala ona bişey olucak diye korkuyorum bişey yapmamız lazım.
Kayra: Merak etme bişey bulucaz.
Affan: Şey Ayşe nasıl acaba
Kayra: Hmm oda iyi konuşmak istermisin?
Affan: Hayır ya boşver.
Kayra: Tamam sen bilirsin. Eymenler nasıl iyilermi?
Affan: Evet iyiler onlarda yemek yiyiyorlar.
Kayra: Hmm tamam.
Affan: Yarın geliyorsunuz dimi
Kayra: Evet gelmeye çalışıcam yarında biraz araştıralım şu konuyu
Affan: tamam hadi şimdi kapatıyorum
Kayra: tamam görüşürüz
Affan telefonu kapattıktan sonra aklım hala o defterdeydi o deftere ne yazmış olabilirdiki büyük şeylermi yapıyorlardı o tarikatta yada ne yapıyor olabilirlerdi bu kadar korkunç şeyler yapıcak kadar anlamıyorum bunları bir şekilde unutmam gerekiyordu yoksa uyuyamazdım ayşe uyumuştu yanlızca ben kalmıştım bende kulaklığımı takıp ingilizce şarkılar açtım çünkü beni çok rahatlatıyorlardı.Şarkı dinlerken uyuyuyakalmışım.
