Son kez daha sevseydik
Söyleyeceklerim vardı..
Lafı uzatmaya gerek yok . Biz çocukla tanıştık :)
İsmine elzem diyelim.
Elzem meğersem o saatlerde işe gidiyormuş. Liseyi bitirmiş. Benimde o zamanlar 3. Senemdi.
Yerini yurdunu nerde yaşadığını en sevdiği rengi bile öğrenmiştim. Hatta işin komik tarafı şu ki Elzem benim en yakın arkadaşımın arkadaşıymış.
Bunu dayanamadıktan sonra arkadaşıma anlattığımda öğrenmiştim. Biraz da o vesile oldu bizim kaynaşmamıza.
Biz günler geçtikçe çok ve çok fazla konuşmaya başladık. Derler ya günler sanki çuvala girermişcesine konuşurduk. Gülerdik eğlenirdik. O zamanlar buluşma planı da yoktu tabi. Herşey gelişi güzeldi.
Ama istediğim şeyi elde edebildiğim için gayette mutluydum.
Bir kaç hafta sonra buluştuk. Bir parkta buluşmuştuk ve o gün sevgili olmuştuk hatta.
Ben eve nasıl bir mutlulukla gittiğimi hatırlamıyorum bile. Gözlerimin içi bile gülüyordu. Bu sefer daha da çok düşünüyordum.
Ama bunca şey anlattım ya hani . Mutlulukla ilgili..
İnsanlar bazen sizin istediğiniz gibi çıkmayabiliyormus. Bu detayı unutmuştum.
Ama demistim ben gelişi güzel yaşamak istemiştim ve yaşamıştım da. Geleceği düşünmeksizin. O an sadece onu sevmek istiyordum ve öyle de yapıyordum..
Günler geçtikçe buluşmalar arttı. Daha da çok tanıdık birbirimizi . Tanıdıkça da sevdik. Sevdikçe bağlandık..