19.Bölüm
İlk Duruşma
Sabah malikâne her zamankinden daha hareketliydi.Deniz erkenden hazırlanmış, staj yaptığı adliyeye gitmek için çantasını toplamıştı. Bugün onun için sıradan bir gün değildi.
İlk duruşmasına girecekti. Aynanın karşısında son kez kendine baktı.
“Tamam Deniz... Sakin ol.”
Çantasını aldı ve aşağı indi. Asya onu görünce hemen yanına geldi.
“Bugün büyük gün!”
Deniz gülümsedi.
“Evet.”
“Heyecanlı mısın?”
“Biraz.”
“Biraz mı?”
Deniz güldü.
“Tamam, çok.”
Asya ona sarıldı.
“Başaracaksın.”
Deniz başını salladı.
“Umarım.”
Deniz viladan çıktı arabaya bindi sarp gülümsedi
“Naber kızıl tilki”
“Adliye binasına”
“İlk davan orda olucam”
“Gerek yok mafya bozuntusu”
Sarp adliye binasına doğru arabayı adliye binasına sürmeye başladı her kavaş her trafik Denizi strese sokuyordu dün gece bunun için bin tane not almıştı ama yinede sitesliydi
“Ödevlerini yapmayan kıza noldu”
“Sana ne ya mafya bozuntusu”
Sarp güldü adliye binasına vardılar. Deniz adliyeye geldiğinde elindeki dosyaları kontrol etti. Stajyer olarak ilk kez bir duruşmayı bu kadar yakından izleyecekti. Koridorda birkaç kez derin nefes aldı.
“Tamam...”
Tam o sırada arkasından bir ses geldi.
“Merak ettime tam arkandayım.”
Deniz gülümsedi.
“Tamam. Ama sakın dalga geçme.”
“Geçmem.”
“Emin misin?”
“Evet.”
Deniz başını salladı.
“Tamam.”
Duruşma başlamadan önce Deniz dosyalarını kontrol etti. Sarp ise biraz uzakta onu izliyordu. Deniz sakin görünmeye çalışıyordu. Duruşma başladı. Deniz dikkatle dinledi, notlar aldı ve stajyer olarak kendisine verilen görevleri yerine getirdi. Duruşma bittiğinde derin bir nefes aldı. Deniz birkaç basamak indikten sonra aniden durdu. Nefesi sıkıştı. Bir eliyle korkuluğa tutundu. Sarp hemen yanına geldi.
“Deniz?”
Deniz cevap vermeye çalıştı ama birkaç saniye konuşamadı.
Sarp onu kolundan tuttu.
“İyi misin?”
Deniz başını salladı. Bir süre sonra nefesi düzene girdi. Sarp dikkatle ona baktı.
“Senin astımın var.”
Deniz birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra başını eğdi.
“Evet.”
Sarp'ın yüzündeki ifade ciddileşti.
“Bunu neden saklıyorsun?”
Deniz hemen ona baktı.
“Kimseye söyleme.”
Sarp bir an durdu.
“Tamam.”
Deniz endişeyle sordu.
“Gerçekten mi?”
Sarp başını salladı.
“Söz veriyorum. Söylemem.”
Deniz rahat bir nefes aldı.
“Teşekkür ederim.”
Sarp ona baktı.
“Bir daha böyle olursa yalnız kalma.”
Deniz hafifçe gülümsedi.
“Emredersiniz.”
Sarp da gülümsedi.
“Gıcık.”
Deniz kaşını kaldırdı.
“Ne dedin?”
“Hiç.”
Deniz gözlerini devirdi.
ೃ ✦ ✧ ∗ ❥ ҉
Aynı saatlerde malikânede Asya ve Yaban mutfakta karşılaşmıştı. Asya elindeki tatlı tabağına bakıp gülümsedi.
“Bunu sen mi yaptın?”
Yaban kısa bir cevap verdi.
“Evet.”
Asya bir parça aldı.
“Güzel olmuş.”
“Biliyorum.”
Asya ona baktı.
“Ne kadar mütevazısın.”
Yaban omuz silkti.
“Gerçekleri söylemek mütevazılığa engel değil.”
Asya güldü.
“Seninle konuşmak gerçekten zor.”
“Konuşmayı sen seviyorsun.”
“Sen de cevap vermeyi seviyorsun.”
Yaban hafifçe gülümsedi.
“Belki.”
Asya tatlıdan bir parça daha aldı.
“Bundan her gün yap.”
“Emir mi veriyorsun?” dedi Yaban
“Aslında rica ediyorum.”
“Öyleyse düşünürüm.”
Asya gözlerini devirdi.
“Sen var ya...”
Yaban “Ne?”
“Asla normal olmayacaksın.”
Yaban gülümsedi.
“Sen de.”
Asya istemeden güldü. Malikânenin başka bir köşesinde hayat devam ederken Deniz ilk duruşmasının heyecanını atlatmaya çalışıyordu. Sarp ise verdiği sözü düşünüyordu.
Deniz'in sırrı artık sadece ona aitti.