DEVRAN’IN GÖZLERİNDEKİ O AĞIR ŞÜPHE YÜREĞİMİ BİR BIÇAK GİBİ KESTİ. ANCAK BAŞIMI EĞMEYECEKTİM. BU KONAĞA SÖZLEŞMEYLE DE GELMİŞ OLSAM, KİMSENİN BANA İFTİRA ATMASINA İZİN VERMEYECEKTİM. "BEN YAPMADIM DEVRAN!" DİYE BAĞIRDIM GÖZYAŞLARIMI SİLEREK. "BEN SENİN NE MÜHRÜNE NE DE EVRAKLARINA DOKUNDUM. EĞER BANA BİR SÖZ VERDİYSEN, İFTİRAYA DEĞİL BANA İNANACAKSIN!"
DEVRAN CEVAP VERMEDEN ARKASINI DÖNÜP ODADAN ÇIKTI. ZÜMRÜT HANIM İSE ZAFER KAZANMIŞ BİR EDAYLA BANA BAKIP SIRITTI. FAKAT ODADA YALNIZ KALDIĞIMDA AĞLAMAYI BIRAKTIM. GÖZLERİM YERDEKİ ÇANTAMA VE HALIYA TAKILDI. YATAĞIN YANINDAKİ HALININ ÜZERİNDE, BENİM KULLANMADIĞIM BİR PARFÜM KOKUSU VE KÜÇÜK BİR PARILTI VARDI. YERDEKİ PARILTIYA EĞİLDİM; BU, BERÇEM’İN KINA GECESİNDE DE YAKASINA TAKTIĞI ÖZEL TAŞLI BİR DÜĞMEYDİ.
ÜSTELİK ODAYA BERÇEM’İN AĞIR PARFÜM KOKUSU SİNMİŞTİ. GERÇEĞİ KANITLAMAK İÇİN VAKİT KAYBETMEDEN AŞAĞI İNDİM. KONAĞIN ARKA BAHÇESİ VE KAPIDAKİ GÖREVLİ ZİHNİMDE ŞİMŞEK GİBİ ÇAKTI.
SESSİZCE KONAĞIN MÜŞTEMİLAT BÖLÜMÜNE DOĞRU YÜRÜDÜM. KONAĞIN ESKİ ÇALIŞANLARINDAN AHMET EFENDİ BAHÇEDEYDİ. "AHMET AMCA," DEDİM SESİMİ DÜZELTEREK. "SABAH ARKA KAPIDAN İÇERİ BİRİ GİRDİ Mİ?"
AHMET AMCA ÇEKİNEREK ETRAFA BAKTI. ZÜMRÜT HANIM’DAN KORKUYORDU AMA GÖZLERİMDİKİ ÇARESİZLİĞİ GÖRÜNCE FISILDADI: "GELİN HANIM... SABAH ZÜMRÜT HANIM ARKA KAPININ ANAHTARINI BERÇEM HANIM'A VERDİ. BERÇEM HANIM YUKARI KATA ÇIKTI, BİRKAÇ DAKİKA SONRA DA KOŞARAK ÇIKIP GİTTİ."
ELİME BÜYÜK BİR KOZ GEÇMİŞTİ. ELİMDEKİ TAŞLI DÜĞMEYİ SIKICA KAVRADIM VE DOĞRUDAN DEVRAN’IN ÇALIŞMA ODASINA YÜRÜDÜM. KAPIYI SERTÇE AÇIP DEVRAN VE ANNESİNİN TAM ORTASINA ADIM ATTIM. "İHANETİN BELGESİNİ Mİ ARADINIZ?" DİYE BAĞIRDIM DÜĞMEYİ MASAYA FIRLATARAK. "İŞTE KURDUĞUNUZ TUZAĞIN KANITI!"