KONAĞIN AVLUSUNDA RÜZGÂR ŞİDDETLENİRKEN BERÇEM, ELİNDEKİ YEDEK ANAHTARLA YATAK ODASININ KAPISINI AÇTI. ZÜMRÜT HANIM’IN VERDİĞİ AŞİRET MÜHRÜNÜ VE DEVRAN’IN TİCARİ SIRLARINI İÇEREN EVRAKLARI EŞYALARIMIN ARASINA, ÇANTAMIN EN DİP KÖŞESİNE GİZLEDİ. İÇİNDEKİ NEFRET VE İNTİKAM ATEŞİYLE YÜZÜNE SİNSİ BİR GÜLÜMSEME YERLEŞTİ. İŞİNİ BİTİRİP KONAĞIN ARKA KAPISINDAN SESSİZCE SIZARAK KAYBOLDU.
ÖĞLEDEN SONRAYA DOĞRU DEVRAN’IN ARABASI KONAĞIN KAPISININ ÖNÜNDE DURDU. SERT VE HIZLI ADIMLARLA İÇERİ GİRDİĞİNDE ZÜMRÜT HANIM ÇOKTAN AVLUDA YERİNİ ALMIŞTI. YÜZÜNDE MASKELENMİŞ BİR MAĞDURİYET VE YALAN BİR TELAŞ VARDI.
"DEVRAN!" DİYE BAĞIRDI ZÜMRÜT HANIM BÜTÜN KONAĞI AYAĞA KALDIRARAK. "AŞİRETİN MÜHRÜ VE ŞİRKETİN EN ÖNEMLİ EVRAKLARI YOK! ODANDAKİ ÇELİK KASA AÇILMIŞ!"
DEVRAN’IN BAKIŞLARI ANINDA BİRER ZEHİRLİ OK GİBİ KARARDI. "NE DİYORSUN SEN ANNE?" DİYE GÜRLEDİ.
ZÜMRÜT HANIM PARMAĞIYLA BENİ İŞARET ETTİ. "SABAH SEN GİTTİKTEN SONRA BU KIZI ODADA BİR ŞEYLER ARARKEN GÖRDÜM. SÖZLEŞMELİ GELİN DEDİĞİN KIZ KONAĞA SİZİ SOYMAK VE SIRLARINIZI BAŞKALARINA SATMAK İÇİN GİRMİŞ!"
BEN MUTFAKTAN ÇIKIP AVLUNUN ORTASINA GELDİĞİMDE HER ŞEY İÇİN ÇOK GEÇTİ. "NE ALAKASI VAR? BEN KİMSENİN EŞYASINA DOKUNMADIM!" DİYE BAĞIRDIĞIMDA DEVRAN FIRTINA GİBİ MERDİVENLERİ TIRMANDI. PEŞİNDEN YUKARI KOŞTUK. DEVRAN ODANIN KAPISINI SERTÇE AÇIP ÇANTAMI YERE BOŞALTILDIĞINDA, AŞİRETİN MÜHRÜ VE EVRAKLAR BÜYÜK BİR GÜRÜLTÜYLE YERE SAÇILDI.
DEVRAN YERDEKİ MÜHRE, ARDINDAN BANA BAKTI. GÖZLERİNDEKİ O GÜVEN BİR ANDA YERİNİ DEVASA BİR DUVARA VE SOĞUK BİR NEFRETE BAZI BIRAKTI. "BU NE EFSUN?" DİYE SORDU SESİ TİTREYEREK. "SÖZLEŞMEYE UYACAKTIM... SANA SIĞINAK OLACAKTIM. SEN BANA İHANET Mİ ETTİN?"
ZÜMRÜT HANIM ARKADA ZAFER GÜLÜŞÜNÜ GİZLERKEN, BEN GÖZYAŞLARI İÇİNDE KENDİ ELLERİMLE DÜŞÜRÜLDÜĞÜM BU TUZAĞIN ORTASINDA ÇARESİZCE DEVRAN’IN GÖZLERİNE BAKAKALDIM...