KONAĞIN GENİŞ BAHÇESİNDE KINA GECESİ İÇİN HAZIRLIKLAR MÜKEMMEL BİR GÖRKEMLE TAMAMLATILMIŞTI. KINANIN YAKILACAĞI ALANDA KIRMIZI VE ALTIN SARISI DETAYLAR HÂKİMDİ. AŞİRETİN BÜTÜN KADINLARI, AKRABALAR VE DÜĞÜN KAFİLESİ AŞAĞIDA TOPLANMIŞ, ERBANE VE DAVUL SESLERİ KONAĞIN YÜKSEK DUVARLARINDA YANKILANMAYA BAŞLAMIŞTI.
BEN İSE AYNA KARŞISINDA ÜZERİMDEKİ KAN KIRMIZISI BİNDALLIYL A ÖYLECE DURUYORDUM. BAKIŞLARIM BOŞ, YÜREĞİM BİR O KADAR AĞIRDI. KAPININ YAVAŞÇA AÇILMASIYLA BERÇEM İÇERİ GİRDİ. GÖZLERİ AĞLAMAKTAN KIZARMIŞTI AMA YÜZÜNDE DUVAR GİBİ BİR İFADE VARDI. YANIMA YAKLAŞTI. "EFSUN," DEDİ KISIK VE AĞIR BİR SESLE. "SEN BU KONAĞA GELİN DEĞİL, KENDİ AYAKLARINLA BİR ZİNDANA GELMİŞSİN. DEVRAN SENİ SADECE KENDİ DÜZENİNİ KORUMAK İÇİN KULLANIYOR."
SÖZLERİ İÇİMİ ACITSA DA DİŞLERİMİ SIKTIM. DEVRAN’IN BANA SUNDUĞU SÖZLEŞMEYİ VEYA AİLEMDEN KAÇIŞIMI BİLMİYORDU. "BERÇEM," DEDİM TİTRESEN SESİMİ TOPARLAYARAK. "SENİNLE GEÇMİŞTE NE YAŞANDI BİLMİYORUM AMA BU GECE BENİM KINAM. LÜTFEN BANA DAHA FAZLA YÜK OLMA."
BERÇEM DİŞLERİNİ SIKARAK ODAYI TERK ETTİ. AZ SONRA KINA TEPSİSİ İÇERİ GİRDİ. AŞİRETİN KADINLARI ETRAFIMDA DÖNERKEN, BAŞIMDAKİ KIRMIZI DUVAK YÜZÜMÜ DÜNYADAN GİZLİYORDU. "GELİNİN ELİ AÇILMIYOR" DİYE BAĞIRILDIĞINDA DEVRAN AVLUYA GİRDİ. SİYAH TAKIM ELBİSESİ VE HEYBETLİ DURUŞUYLA ADIM ADIM YANIMA GELDİ.
ELİME ALTINI KOYMAK İÇİN DUVACIMI HAFİFÇE KALDIRDIĞINDA GÖZ GÖZE GELDİK. GÖZLERİNDEKİ O KORUYUCU AMA BİR O KADAR SIRLI BAKIŞ BENİ YİNE KİLİTLEDİ. "İYİ MİSİN?" DİYE FISILDADI KISIKÇA. "SADECE SÖZLEŞME VE MASKELER DEĞİL... GERÇEKTEN İYİ MİSİN EFSUN?"
"İYİYİM," DİYE FISILDADIM. FAKAT AVLUNUN KÖŞESİNDE, KARANLIĞIN İÇİNDE BİZİ İZLEYEN BERÇEM’İN ELİNDEKİ KÜÇÜK ZARF VE TEHDİTKÂR BAKIŞI, YARIN KIYILACAK OLAN AŞİRET DÜĞÜNÜNDE BÜYÜK BİR PATLAMANIN YAŞANACAĞININ EN NET HABERCİSİYDİ.