BERÇEM’İN MİSAFİR ODASINA ÇEKİLMESİNİN ARDINDAN KONAĞIN SESSİZLİĞİ DAHA DA AĞIRLAŞMIŞTI. MUTFAKTAN ÇIKIP TERASA DOĞRU İLERLERKEN BÜYÜK DEDİKODULARIN DÖNDÜĞÜ AŞAĞI BAHÇEDEN DEVRAN’IN SERT ADIM SESLERİ YÜKSELDİ. GECE YARISINA DOĞRU BERÇEM ODASINDAN ÇIKTI VE DOĞRUDAN DEVRAN’IN BULUNDUĞU ÇALIŞMA ODASINA DOĞRU YÜRÜDÜ. BİRÇOK ŞEYİ MERAK ETTİĞİM İÇİN SESSİZCE PEŞLERİNDEN GİTTİM VE KAPININ ARALIK KALAN KISMINDA DURDUM.
BERÇEM KAPIYI SERTÇE KAPATIP DEVRAN’IN TAM KARŞISINA DİKİLDİ. "BANA BİR AÇIKLAMA BORÇLUSUN DEVRAN!" DİYE BAĞIRDI. "BENİ BU ŞEHİRDE, BU AŞİRETİN ORTASINDA BIRAKIP GİTTİN! ŞİMDİ DE EN YAKIN ARKADAŞIMLA EVLENİYORSUN, BU NASIL BİR İNTİKAM?"
DEVRAN YERİNDEN YAVAŞÇA KALKTI. GÖZLERİNDE HİÇBİR DUYGU BELİRTİSİ YOKTU, SADECE DUVAR GİBİ BİR SOĞUKLUK VARDI. "SANA HİÇBİR AÇIKLAMA BORÇLU DEĞİLİM BERÇEM," DEDİ SESİNİ YÜKSELTMEDEN AMA HER BİR KELİMESİ AĞIR BİR KANIT GİBİ. "SEN O GÜN BU KONAĞI VE BENİ ARKANDA BIRAKIP GİTTİĞİNDE ARAMIZDAKİ HER ŞEY BİTTİ. EFSUN’LA OLAN EVLİLİĞİM SENİ HİÇ İLGİLENDİRMEZ."
"EFSUN SENİ TANIMIYOR!" DİYE BASTIRDI BERÇEM, GÖZYAŞLARI YANAKLARINDAN SÜZÜLÜRKEN. "O SENİN NASIL BİRİ OLDUĞUNU BİLMİYOR. BENİM CANIM CANIM DEDİĞİM KIZI BU SAHTELİĞİN İÇİNE Mİ ÇEKTİN?"
DEVRAN BİR ADIM YAKLAŞTI, SESİ DAHA DA TEHLİKELİ BİR HAL ALDI: "EFSUN BENİM KARIM OLACAK. ONUN AKLIYLA OYNARSAN, YA DA ONA BU GEÇMİŞLE İLGİLİ TEK BİR YANLIŞ CÜMLE KURARSAN KARŞINDA BENİ BULURSUN. BİZİM ARAMIZDAKİ BİTTİ. ŞİMDİ O ODADAN ÇIK VE DÜĞÜNÜ BEKLE YA DA BU ŞEHRİ HEMEN TERK ET."
BERÇEM SÖZLERİN AĞIRLIĞIYLA DUVARA YASLANDI. BEN KAPININ ARKASINDA NEFESİMİ TUTMUŞ, DİŞLERİMİ SIKIYORDUM. DEVRAN’IN BENİ KORUYAN BU SERT TAVRI VE BERÇEM’İN GÖZYAŞLARI ORTASINDA, SÖZLEŞMELİ DE OLSA BU DÜĞÜNÜN ARTIK GERİ DÖNÜŞÜ OLMAYAN BİR SAVAŞA DÖNÜŞTÜĞÜNÜ ANLADIM.