Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Odamda, üzerimde incecik beyaz geceliğimle yatakta dizlerimi karnıma çekmiş oturuyordum.
Aniden kapı sertçe açıldı. İçeri giren Mirza'ydı. Gömleğinin düğmeleri göbeğine kadar açıktı, saçları dağılmıştı ve etrafa keskin bir viski kokusu yayıyordu. Sarhoştu.
Korkuyla yatağın köşesine sindim. "Ne işin var burada? Çık dışarı!"
Mirza yavaş adımlarla, adeta bir aslan gibi yatağa doğru yürüdü ve kenarına çöktü. Gözleri kan çanağıydı ama bana bakarken içindeki o buz dağının eridiğini gördüm.
Elini uzattı, parmak uçları titreyerek yanağıma dokundu.
"Kaçma... Yalvarırım bu gece benden kaçma Lalin," dedi sarhoş ve acı dolu bir sesle. "Çünkü anca sarhoşken sana bu kadar yaklaşabiliyorum. Ayıkken benden öyle bir nefretle kaçıyorsun ki, canım yanıyor."
Şoke olmuştum. Bu adam acı çekiyor olabilir miydi?
"Biliyor musun?" diye devam etti, yüzünü yüzüme doğru yaklaştırarak. Viski kokulu sıcak nefesi dudaklarıma çarpıyordu. "Sen o baban olacak şerefsizi kahraman sanıyorsun. O gece... Ben senin evine borç tahsilatına gelmedim sadece. Baban kumar masasında senin fotoğrafını koydu önüme! 'Borcumun yerine kızımı al' dedi o alçak! Seni satılık bir mal gibi sürdü masaya!"
"Yalan söylüyorsun!" diye bağırdım, gözlerimden yaşlar fışkırırken.
"Yalan değil!" diye kükredi Mirza, aniden iki eliyle yüzümü kavrayarak. "O gece seni o kapı aralığında gördüğümde, babanın seni başka bir pisliğe satacağını anladım. Seni oradan sökerken kendime aldım sanıyorsun ama hayır... Seni o pislikten korumak için aldım. Ben seni ilk gördüğüm andan beri deliler gibi arzuluyorum Lalin. Seni öyle bir istiyorum ki, içimdeki o karanlık adam senin masumiyetinin önünde diz çöküyor."
Başını yavaşça göğsüme doğru eğdi, alnını köprücük kemiğime yasladı. O koca adam, benim koynumda derin nefesler alarak sızdı. Ben ise sabaha kadar hıçkırarak onun saçlarını okşamakla, ondan nefret etmek arasında sıkışıp kaldım. İç dünyam tam anlamıyla havaya uçmuştu.