Bölüm 36

​kapıya yaslanmış nefes nefese kalbimin ritmini düzeltmeye çalışırken mutfaktan gelen o tanıdık terlik seslerini duydum annem elinde havluyla koridorun başında belirdiğinde beni o halde görüp olduğu yerde kaldı üstüm başım çamur içinde ceketim yırtılmış saçlarımın arasından kuru dallar sarkıyordu en kötüsü de yüzümde azhevorun burnundan sıçrayan o kurumuş kan lekesi vardı ​"bu ne hal seriel" dedi annem kaşlarını neredeyse birleşecek kadar çatıp üzerime yürürken "bu toz toprak ne halin ne kimle kavga ettin sen yine çabuk anlat" sesi o kadar sertti ki bir an azhevorun o ormandaki kükremesinden daha çok korktum içimdeki mızmız ses ise "al işte şimdi bittin seriel canavardan kaçtın ama asıl ejderhaya yakalandın hadi uydur bir şeyler" diye fısıldıyordu ​"yok bir şey anne kimseyle kavga etmedim" dedim sesimin titremesini bastırmaya çalışarak yavaşça doğruldum ve üstümü silkeledim "sadece... sadece ormanda bir yaban öküzü gördüm üzerime doğru koşunca kaçarken çalılıklara yuvarlandım hepsi bu" annem gözlerini kısıp yüzümü inceledi "yaban öküzü mü bu köyde yıllardır yaban öküzü görülmedi seriel yalan söyleme bana" diye çıkıştı ​tam o sırada mutfak kapısının eşiğinde abim leon belirdi elindeki elmayı ısırırken tek kaşını öyle bir kaldırdı ki yalanımın ne kadar berbat olduğunu o an anladım leon beni her zaman bir kitap gibi okurdu "yaban öküzü demek" dedi alaycı bir sesle yanıma yaklaşıp üzerimdeki o garip enerjiyi hisseder gibi süzdü beni "şu senin yaban öküzü pek bir hırslıymış herhalde baksana ceketini resmen dişlemiş" ​"kes sesini leon" diye tısladım yanından geçip banyoya doğru ilerlerken "gerçekten bir öküzdü işte ne uzatıyorsunuz" içimdeki ses ise "tabii canım öküz ne kelime resmen aşk iblisi öküzüydü ama leon yutmadı seriel haberin olsun" diye dalga geçiyordu banyoya girip kapıyı kilitlediğimde aynada kendime baktım sağ gözüm hala hafifçe kırmızıydı ve boynumdaki o doğum lekesi hala kor gibi yanıyordu o öküzden kurtulmuştum ama bıraktığı izlerden kaçış yoktu