Bölüm 35

​azhevorun elleri belime birer pranga gibi dolandığında vücudumdan yukarı doğru bir elektrik dalgası yayıldı o kadar yakınımdaydı ki kokusu resmen başımı döndürüyordu "my type" diye geçirdim bir anlık gafletle içimden hani şu hep uzak durmam gereken ama içten içe beni bitiren o tehlikeli tip tam karşımdaydı içimdeki ses ise "ulan seriel tam sırası gerçekten herif bizi ruhumuzdan vuracak sen hala 'benim tipim' diyorsun bas tekmeyi kurtul şu iblisten" diye beynimi tırmaladı ​azhevor o şeytani gülümsemesiyle boynuma doğru eğildi "senin tipin miyim gerçekten seriel" dediğinde kalbim yerinden çıkacak gibi oldu lanet olası herif zihnimi de mi okuyordu "ananı avradını siktir git üzerimden" diye bağırarak var gücümle kafamı geriye çekip alnına bir kafa daha gömdüm bu sefer ıskalamamıştım azhevorun başı geriye savrulurken o boşluktan yararlanıp dizimi tam karnına geçirdim ​"senden de senin aşkından da nefret ediyorum ulan" diye kükredim o acıyla iki büklüm olmuşken yerdeki bir avuç toprağı ve yaprağı kapıp o parlayan gözlerine fırlattım azhevor küfür ederek gözlerini silmeye çalışırken ben çoktan ormanın derinliklerine doğru depar atmıştım "kaç seriel kaç arkana bile bakma" diye bağırıyordu içimdeki ses bu sefer navigasyon gibi yol gösteriyordu ​arkamdan azhevorun o yaralı ama hala büyüleyici sesini duydum tekrar şarkıya başlamıştı ama bu sefer sesi öfke doluydu "run run run" diye haykırıyordu sesi ormanı titretirken ben köyün ışıklarını uzaktan seçmeye başlamıştım bacaklarım yanıyordu ciğerlerim parçalanıyordu ama durmadım o aşk iblisinin beni o karanlığa hapsetmesine izin vermeyecektim ​nihayet bizim evin bahçe kapısına ulaştığımda kendimi resmen içeri attım kapıyı hızla çarpıp tüm kilitleri çevirdim sırtımı kapıya dayayıp yere çöktüğümde dışarıdaki kargaların sesi yavaş yavaş kesiliyordu ama hala kulağımda o human şarkısının yankısı vardı "kurtulduk mu seriel gerçekten bitti mi" diyen içimdeki sese cevap verecek mecalim yoktu ​pencereye yaklaşıp o karanlık ormana son bir kez baktım hiçbir şey görünmüyordu ama oradaydı biliyordum elim istemsizce boynumdaki o yanan doğum lekesine gitti azhevorun o yalan anılarla dolu bakışlarını unutamıyordum "aptalsın seriel gerçekten çok aptalsın" diye mırıldandım "bir iblisin sesine neredeyse kanacaktın" ama kalbim hala o "my type" dediğim anın ritmiyle çarpıyordu