Personel soyunma odasının dar penceresinden sızan loş sokak lambası ışığı, odadaki toz bulutlarını ve metal dolapların gölgelerini aydınlatıyordu. Sueda parmağını Ayaz’ın göğsünden çekmeden önce birkaç saniye daha sertçe bastırdı. Aralarındaki gerilim havayı bıçak gibi keserken, dışarıdan gelen ani bir gürültü ikisini de gerçek dünyaya geri döndürdü.
"Kapıyı zorluyorlar," diye fısıldadı Ayaz, vakit kaybetmeden odanın diğer ucundaki dar havalandırma ve acil çıkış kapısına yöneldi. "Plan değişti. Buradan hemen çıkmalıyız."
Ayaz demir kapının paslı sürgüsünü dikkatlice aşağı çekti ve dışarı açılan dar, karanlık arka sokağa adım attı. Sueda da hiç tereddüt etmeden hemen arkasından çıktı. Gece serinliği yüzlerine çarptığında, kafenin o boğucu havasından sonra bu ferahlatıcı hava ikisine de iyi gelmişti; ancak tehlike henüz uzaklaşmış değildi.
Sokak oldukça ıssızdı ve yüksek duvarların arasına sıkışmıştı. İki adım attıktan sonra Ayaz birden durdu ve arkasını döndü. Sueda neredeyse göğsüne çarpacaktı.
"Neden durdun?" dedi Sueda, kaşlarını çatarak. "Arkamızdalar mı?"
"Hayır," dedi Ayaz, etrafı hızla taradıktan sonra sesini iyice alçaltarak. "Ama buraya kadar birlikte geldik diye hemen ayrılacağımızı sanıyorsan yanılıyorsun. O belleği istiyorsan, benimle eski depoya kadar gelmek zorundasın. Çünkü o bellek bende değil; kampüsün arkasındaki eski binanın kilitli dolabında."
Sueda’nın gözleri sinirden kısldı. Dişlerini sıkarak bir adım daha yaklaştı.
"Sen benimle dalga mı geçiyorsun Ayaz?" dedi, sesindeki tonu kontrol etmeye çalışarak. "Beni buraya kadar sürükledin, bir de o berbat yere gitmemi mi istiyorsun?"
"Başka şansın yok," dedi Ayaz, ellerini cebine sokup sakince omuz silkerek. "Ya benimle o depoya gelip ödevlerinin yedek belleğini alırsın ya da sonsuza kadar o notlardan mahrum kalırsın."
Sueda derin bir nefes aldı. İçindeki öfke dalgası yeniden tepeye çıkmıştı ama diğer yandan haklıydı; o ödevler mezuniyeti için hayati önem taşıyordu. Gözlerini Ayaz’ın alaycı ama bir o kadar da tedbirli bakan yüzüne dikti.
"Pekala," dedi Sueda, sesine bulaşan o soğuk ve kararlı tonla. "Önde yürü Ayaz. Ama yemin ederim ki o belleği aldığım an, seninle olan bu saçma anlaşma da biter, seninle olan hesaplaşmamız da."
Ayaz hafifçe gülmsedi, karanlık sokağın köşesine doğru yönelirken omzunun üzerinden arkaya baktı.
"Göreceğiz bakalım, düşmanım."