Bölüm 47

Tanıdık şehir tanıdık sokaklar.. herkes kendi dünyasında iyi kötü yaşıyordu. Avucumdaki kağıda bakındım bu adres.. bu adres benim dünyamdı. İyimi kötümü bilmiyorum ama gitmek istiyorum.. geç kalmamak için... Kafamı geriye yasladığımda pencereden giren rüzgar tenimi üşütüyordu... Heyecanlıydım ama korkumda vardı nefes almak zorlaşıyordu ne yapacaktım o mavi gözleri görmeyi istiyorum ama varlığımı bilmemesi korkutuyor beni.. " Geldik abla." Taxi'cinin sesi ile irkildiğimde cebimden para çıkarıp avcuna sıkıştırdım.. Sare'nin beni getirdiği yerdi tam önündeydim . Burada onu gördüm uzun zaman sonra yanındaki kadını anmaktan düşünmekten korkuyor ama ya .. ya sevgilisiyse biliyorum bu düşünme çok saçma ama hayatına yeni birini alması canımı çok acıtıyor.. Derince yutkunduğumda adım atmak istemedin burada çakılı kaldım dakikalarca aklımdan geçen sorular ile uğraştım ama yeter, kendimi daha fazla yıpratmak istemiyorum. Kapıdan adımı attığımda titrek ellerim soğuk duvarı buldu. Yavaşça ilerledim dizlerim titriyordu.. ben kendimi hiç bu kadar kötü hissetmiyorum nasıl tanımlanır bilmiyorum ne söylenir bilmiyorum ama kalbim göğüs kafesimi delip geçecek kadar hızla artıyor.. Yerdeki gözlerimi kaldırdığımda ilerideki kadın çarptı gözüme.. siyah saçları gözündeki kahverengi gözleri ile bana bakıyordu.. " Nasıl yardımcı olabilirim hanfendi.." ince sesini duyduğumda kurumuş dudaklarımı araladım. " Ben.. K.. Kaya'yı görmeye geldim." Kaya sesli söylemeyeli uzun zaman oldu.. ismi ile seslenmeyi öylesine özledim ki anlatamam.. " Kaya bey şu an burada değil beklemenizi söyleyeceğim ama gün boyu uğramayacağını belirtti." Neredeydi ki... " Anladım şey.. ev adresini alabilirmiyim." Umarım oradadır... " Yabancı kişilere ev adresi vermemiz doğru değil üzgünüm." Yabancı çok uzağız değil mi gözlerim bir kez bile gözlerine deymiyecek kadar uzağız.. ben onun sevdiği kadınım gözlerime bakıp kar tanem derken ne mutluyduk oysa ki.. Derin bir iç çektiğimde dudaklarımı araladım.. " Ben onun kız arkadaşıyım ismim Alâ uzun zamandır ayrı kaldık fakat şimdi geldim o yüzden vermenizde bir sakınca yoktur." Gözleri irice açıldığında gözlerim önüne gelen saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdım.. şaşırmıştı gözleri üzerimde gezdindiğinde dudakları kıvrıldı.. " Şimdi hatırladım siz fotoğraftaki kadınsınız kusura bakmayın Alâ hanım ben adresi yazıyorum hemen." Ne fotoğrafı bilmiyorum ama içimde küçükte olsa bir ferahlama gelmişti..hayla bakıyormu fotoğraflarıma.. " Buyrun.." uzattığı kağıdı aldığımda gülümsemeye çalıştım.. " Teşekkür ederim." Sırtımı ona çevirdiğimda derin bir nefes çektim içime.. Hızlı olmam gerekiyordu Atakanın tekrar hayatımızı mahfetmemesi için hızlı olmalıydım.. Adımlarım hızlandığında dışarı çıkıp etrafta gözlerimi gezdirdim.. bir kaç dükkan sonra taxiler vardı oraya doğru ilerlediğimde başım dönüyordu aldırmadım ama .. " Taxi lazımmı abla." Orta yaşlı adamın söylediğine kafamı salladığımda arka koltuğa binip adresi verdim. Herşey aynı olsun lütfen.. Kaya hayla beni sevsin istiyorum.. *** Buradayım.. evinin karşısında. Yavaşça bahçeye doğru ilerlediğimde kafamı kaldırıp iki tatlı eve bakındım ikinci katın penceresi açıktı evdemiydi.. Kapının önüne geldiğimde parmaklarım zili buldu. Seni çok özledim Kaya kalbim öylesine özleminle ağrıyor ki başa çıkmak çok zor.. Zili çaldığımda parmaklarım avuç içime kıvrıldı.. saniyeler sonra kapı araladığında gözlerim yabancı gözleri buldu... Bu..bu kadın oydu Kaya'nın yanındaki kadındı.. Ne yani şimdi.. şimdi ikisi birliktemiydi... Başıma giren ağrı ile derince yutkundum kaşlarım çatıldı kalbim sanki ayaklar altına alınmıştı ben tenime onun ismini kazıttım onu hayatım boyunca taşıyacağıma söz verdim şimdi o beni silmişmiydi? Ölmüşmüydüm onun için. Karşımdaki kadında en az benim kadar şaşırmıştı yüzünün beyazlığını fark edebiliyordum ama herşey için çok geç. Titreyen ellerim.. boğazıma oturan yumru.. göğsü kafesime giren ağrıyla buradaydım.. neredeydi şimdi o ne yapıyordu.. Konuşmak istedim ama o gücü bulamadım kendimde dilim lâl olmuştu ne o ne ben aradan sesizce geçen dakikalar ne düşünüyor biliyorum ama ben yokluğumun acısını hissediyordum. " Leyla , ne yapıyorsun orada." Onun sesi.. kulaklarım onu sesini duydu bu çok garip kalbim kuş olsa uçacaktı sanki.. gözlerimden akan yaşlar boynumu doldurduğunda onu bekledim mavi gözlerini bekledim.. beni görmesini yaşadığımı bilmesini bekledim. " Hiç hiç bir şey." Bekledim ama yüzüme kapanan kapı ile donup kaldım. Çenemin titrediğini hissediyordum , ben geldim Kaya evleneceğin kadın, uğruna ölmek istediğin kadın sen bensiz başka bir hikâye kurmak istedinmi merak ediyorum... İhanet ettin mi bana.. bunu söylemesi benim için ne kadar zor anlatamam.. ben aylarca senin gelmeni bekledim. Senden hiç bir zaman vazgeçmedim gelecek dedim seviyor bulur seni o Alâsına kıyamaz ki... Kapının arkasındaydı benim sevdiğim adam kapının arkasındaydı başka bir kadınla ama her şeyin yanlış anlaşılma olmasını istiyorum.. o kadın sadece onun çalışanı olsun istiyorum ama sanırım bu sadece bir istek gerçek bambaşkaydı... Ben..ben ne yapacaktım kapıyı çalıp ben geldin mi diyecektim.. oda o kadını bırakıp banamı sarılacaktı.. gitmelimiyim.. yoksa kalmalımıyım gidersem bazı şeyler için geç olabilir ben gidersem Atakan ona saldırır parçalar onu.. ben bu hisle yaşayamam onu çok seviyorum çok özledim burnum onun kokusuyla dolsun istiyorum ama diğer canım acıyor... Kalıp yüzleşmelimiyim.. iyide gücüm yok ki buna söyleyeceklerine göreceklerime duyacaklarıma gücüm yok.. Parmaklarım tekrar zile çıktığında bir kaç saniye durdum. Belkide her şey benim yanlış anlamamdır.. derince yutkunduğumda yavaşça kapıdan uzaklaşıp evin etrafından dolaştım.. burası evin bahçesiydi içeriyi görebiliyordum ama kisme yoktu. Adımlarım bir kaç basamağı çıktığında korkuyordum.. Evin içine girdiğimde o tanıdık koku burnumu sızlattı.. neredeydiler. Gözlerim etrafta dolaştığında o kadının sesini duydum. " Hoşçakal." Telefonunu kapının önündeki komidine bıraktığında gözleri beni buldu. Şaşırmıştı az önce üzerine kapıyı kapattığı kadın karşısındaydı. " Senin ne işin var burada." Gözleri üzerimde dolaştığında yüzünü ekşitmişti.. söylediği cümleye cevap vermedim. Aklımdaki şey Kaya idi. " Söylemişlerdi ama inanmamıştım yaşıyormuşsun ." Eski Âlâ olsaydı cevap verirdi ona ama şimdi zaman kaybetmekten korkuyorum..onu umursamadan etrafta gözlerimi gezindirdim. Yukarı merdivenlere doğru ilerlediğimde kolumu tutam eli ile ona doğru döndüm. " Bak Âlâ gelmiş olabilirsin ama Kaya'nın hayatını mahfetmene izin vermeyeceğim anlıyormusun git buradan o senin yüzünden neler çekti biliyormusun acı veriyorsun ona." Acımı veriyorum? Biz birlikteyken her şey çok güzeldi biz evlenecektik.. gitmemi istiyor ama bu saatten sonra geri dönemem. Kolumdaki elini sertçe çektiğimde dudaklarımı araladım. " Biz çok şey yaşadık hayla birbirimizi seviyorsak gitmen gereken kişi sen olacaksın sahi sen kimsin kim olarak burada bulunuyorsun." Sert sesimle kendimi tutamıyordum içimdeki öfke beni delirtiyordu başımıza ne gelirse gelsin biz birbirimizi seviyoruz o git demiyene kadar gitmeyeceğim belki hatırlamaz ama kalbi hissedecektir ben olduğumu.. Yukarı kata doğru çıktığımda korkuyordum kendime daha kaç defa söylerim bilmiyorum ama korkuyorum... Hangi odada olduğunu bilmiyorum tek tek odalara baktığımda en son odaya geldim. Burada olduğunu hissediyorum ama onu onca zaman sonra görmek bana gerçek değilmiş gibi geliyordu. Derince yutkunduğumda kapalı kapıyı araladım.. Gözlerim odada dolaştığında pencereni önündeki tuvale deydi.. oda boştu omuzlarım düştüğünda odadaki kapının sesi kulaklarımı doldurdu. Gözlerimi oraya çevirdiğimde uğruna can vermek istediğim mavi hareleri belirdi.. Karşımdaydı kanlı canlı karşımdaydı yutkunmak zor geldi kalbimin sesi kulaklarımı dolduruyordu kokusunu soluyabiliyordum bu gözlerimin dolmasına neden oluyordu. Maviliklerinde öfke vardı.. inancın yok oluşu vardı.. Gözlerini bir kaç saniye kapatıp açtığında yüzünü başka tarafa çevirdi.. " Onu her andığımda görüntüsü gözlerimin önüne geliyor git! Sen O değilsin!!" Sert sesini duyduğumda içimi bir sıcaklık bastı.. beni unutmamıştı hatırlıyordu beni. Bir adım attığımda gözleri tekrar beni buldu. Konuşamıyordum tuttuğum nefesi bıraktığımda zorladım kendimi.. " K .. Kaya ben geldim..." Gözlerinde o özlemi görebiliyordum çünkü aynısı bendede vardı kaşları çatıldığında parıldayan gözlerim üzerinde gezindi... Hayla aynıydı heybetli duruşu yakışıklı yüzü kokusu büyüleyiciydi ben bu adama aşık olarak hayatımın en doğru şeyini yaptım çünkü o beni hiç bir zaman unutmadı... Bunu söylemek için erken mi bilmiyorum ama.. " Gerçekmisin... Benim .. benim Alâ'msın değil mi." Aramızdaki mesafeyi ben kapattım kollarımı boynuna sardığımda ayak ucuma kalkmıştım.. Kokusunu bu kadar derinden solumayı özledim dokunmayı özledim ben bu adamı çok özledim.. Bir kaç adım sendelesede şokun etkisinden çıkmamıştı onu gerçek olduğuma nasıl inandırabilirim.. kollarını belime sarmasını nasıl sağlayabilirim.. Burnunu saç aralarımda hissettiğimde daha sıkı sarıldım ona.. bir kaç saniye sonra kolları belimi kavradığında tuttuğum nefesimi bıraktım tıpkı göz yaşlarım gibi... Elleri sertçe belimi ve başımı kavradığında kokumu içine çekmişti... " Sen gerçeksin..sen gerçeksin.." yavaşça kafamı salladığımda gözlerim kapandı bu gerçekti değil mi onun bana sıkıca sarılması benim onun kokusunu solumam gerçekti değilmi.. " Seni çok özledim Kaya.." dediğimde derince yutkundum göz yaşlarım durmuyordu ama bu sefer acıdan değil ona kavuşmamdan akıyordu.. " Ölürüm sana..." **** Merhaba arkadaşlar nasılsınızz 😻 2026 yılına bu birkaç bölümle girdik umarım beğenirsiniz keyifli okumalar ✨😘