Hoparlörden yükselen müziği dinledi.. tanıdıktı bu şarkı içini huzurla doldurmuştu dudakları kıvrıldı yavaşca elindeki kalemi bırakıp masanın üzerindeki sudan bir kaç yudum aldı.. aklına dün arabadan bulduğu saat gelmişti çekmeceyi açtığında içindeki saati çıkardı. Saatin ortasında bir kadının fotoğrafı vardı.. bu gözler göğsündede vardı sonra hastaneye gelen kadın düştü aklına. Âlâ demişti boynunda yazılı olan ismi söylemişti bu kadın onun için değerliydi bunu ya hiç anlamayacak yada herşey daha kötü olmaya başladığı zaman anlayacak, derin bir iç çektiğinde tekrar çekmeceye yerleştirdi ne oluyordu böyle az önce dinlediği şarkıyla huzuru bulmuştu ama şimdi içinde dinmek bilmeyen bir endişe var.. Kapının çalma sesini duyduğunda boğazını temizleyip araladı kurumuş dudaklarını.. " Gel." Kapıyı açan Leyla hemşire idi. " Merhaba seni görmeye geldim müsaitmisin?" Kafasını olumlu anlamda salladığında içeri geçip karışısındaki koltuğa oturudu . Gözleri önündeki durgun adama bakındı bir kaç dakika..bir çok kişiden farklıydı, güvenilirdi sığınacak bir limandı bu öyle güzelki bazen onu düşünmeden edemiyor.. " Bir şeyler içermisin." Dedi karşısındaki kadına. " Kahve içerim orta şekerli. " Telefondan Danışman bölümünde olan Serayı aradığında iki kahve söylemişti . Sesizce odada beklerken konuşmak için bir konu arayışında başarısız oldu Leyla. " iyi misin daha. " Mavi gözleri deki garip ifadeye bakındı onu çözmek imkansız onun için gülmesi imkansız bir şey yaşadığı şeyler kolay değil ama sadece bir kere bile kendisine bakıp gülümsemesi bile yeter idi. " İyiyim merak etme sen nasılsın. " Soğuk sesine gülümsedi kahverengi gözleri kumral saçları olan güzel bir kadındı.. bunca yıl o hastanede çalışırken böylesine zor bir vakaya denk gelmemişti onu için zorlayıcı olmuştu onu toparlamak ama en sonunda onunla dışarıda görüşmek güzeldi normal iki insan gibi.. " İyiyim." Biraz iş biraz gelecek konuşurken sıcak kahvesinin son yudumunu aldı. " Aslında sana bir şey sormak istiyorum Kaya." "Dinliyorum." Çekingen tavırlarını bir kenara bırakıp ihtiyacı olanı söyledi buraya kadar nasıl bu konuyu açabilirim diyerekten gelmişti . " Ev sahibi çıkartıyor beni senden ricam bana buralarda küçük bir ev bulur musun emin ol aradım ama yok bulamadım." Ailesinden uzak yaşamını tek başına sürdürüyor en son nişanlısı ile ayrıldığından beri bir erkekle doğru düzgün el ele tutuşması bile olmamıştı. Düşündü biraz bu kadar zor durumda kalan bir kadına tabikide yardım edecekti. " Ararım olursa sana haber veririm Leyla." Gülümsediğinde ayağa kalktı elini karşıdaki adama uzattığında heycanla konuştu." Bekliyorum şimdiden teşekkürler Kaya hoşçakal." Elini kavrayan iri ellerin sahibine son kez bakıp ayrıldı oradan.. Kaya'nın hâl edeceğini düşünüyordu bir taxi çağırıp evine doğru yol aldı yarın erkenden hastaneye gidip hastalar ile görüşmesi gerekiyordu. ** Cemre'den Minik ellerine baktım kısacık parmakları küçük tırnakları bembeyaz teni bu bebek çok mu güzeldi yoksa bana mı öyle geliyor, eğilip mis kokusunu içime çekerken sıkıca bastırdım kendime.. " Annesinin güzeli." Bazen onuda kaybedeceğim diye korkuyorum herşeyden sakınıyorum içimdeki bitmeyen huzursuzluk zaten beni sonu olmayan endişelere yöneltiyor.." Uyandımı benim kızım." Yunusun gülümseyerek yanımıza gelişini seyrettim eğilip dizimin dibinde oturuduğunda önce benim elimden tutup dudaklarını bastırdı. Desteği yanımda olması bazen ondan kendimi ve kızımı alıkoymama rağmen bizi sevmesi çok güzell.." iyimisin güzelim." Bir kaç dakika gözlerine bakındım ihtiyacım olan sevgiyi aldığımda gülümsedim yavaşça.. " İyiyim sen." Bu soruyu ona söylemeyeli uzun zaman oldu. Başını olumlu anlamda salladığında kucağımdaki Ferayeyi almıştı. " Diyorum ki birlikte bir tatile çıkalım iyi gelir sana." Geriye uzandığımda derin bir iç çektim. Tatil mi? Dün akşam Âlânın dükkanına gidip hazırladığı tabloları satmayı planlamıştım dükkanıda kiraya vermeyi düşünüyorum çünkü orası kapalı olduğu sürece içimde birşeyler geçmeyecek gibi hemen karar vermek istemiyorum ama bugün gidip bakacağım. " Bir kaç gün sonraya erteleyelim bugün Âlanın yerine gideceğim" " Tamam." Dediğinde doğrulup dudaklarımı yanağına bastırdım. Ona bu kadar uzak davranmak elimde değil bu öpücükte sevgimi hissetsin diye. " İyiki benimlesin." Kafamı omzuna yasladığımda anlımda dudaklarını hissettim bir kolunu belime sararken sesini duydum. " Bizim için iyi ol sen iyisen iyiyim." Sizin için iyi olacağım sevgilim.. biraz vakit geçirdikten sonra Ferayeyi ona bırakıp dışarı çıktım. Önce Elifin yanına gitmek istediğimden ona haber verip evine yol aldım . Ariya büyümüştü artık bizim eve geldiğinde Ferayeye nasıl sarıldığını görmek çok güzeldi . Dükkana gitmek istediğimi Elife söylediğimde birlikte gitmeyi teklif etmişti aslında yanlız kalmak istesemde kabul ettim yanımda olması iyi olabilirdi." Çıkalım o zaman." Ayağa kalktığımda Ariyayı kucağıma aldım biz evden çıkarken Elifte çantasını alıp çıkmıştı sanki bir şey söylemek istiyordu sabahtan beri kıvranıyordu. " Noldu böyle gözlerini kaçırıyorsun falan." Gülümseyerek söylediğime şaşırmıştı aylardır ruh gibi halimden sonra bugün herşeyin iyi olmasını istiyorum önce Atakan pisliğini bulmayı sonrada Âlâyı güzel şekilde anısıyla yaşatmayı istiyorum.. " Sana bir şey söyleyeceğim ama kimseye söylemek yok." Ne diyeceğini merak ediyorum. "Tamam söylemem şimdi söyle hadi." Arabaya binerken ona döndüm. Gözlerine gelen saçlarını arkaya attığında derin nefes almıştı. Hadi be Elif." Dinliyorum." " Tamam tamam heycan yaptım." Gülümsediğinde söylediklerini dikkatle dinledim Ariyayı tutarken. " Şimdi tam emin değilim ama... Şey.. hamileyim sanırım." Hamilemi gerçekten mi bir kaç saniye gözlerine doğru olup olmadığını anlamak için baktım ama doğruymuş . " Hamilemisin." Ariya daha iki yaşında bile değilken ne bu hız. Şaşkınlığımı bir kenara bırakıp kıkırdadım." Çok sevindim canım Allah analı babalı büyütsün." Sarıldığımda ağzım kulaklarımdaydı ikinci kez anne olması benim ikinci kez teyze olmam çok güzeldi.. Ayrıldığımda Ariya annesine gitmek için çırpınıyordu Elif kucağından aldığında kırkırdamıştı." Sağol canım bende anlamadım bir anda oldu ya." Utanarak söylediğine gülümserken geriye yaslandım.Arabayı çalıştırdığımda konuşa konuşa dükkanın önüne gelmiştik. Arabadan indiğimde içimdeki burukluğu fark ettim. Boğazımı temizlerken omzunda Elif'in elini hissettim. " Güçlü ol Âlâ seni böyle görmek istemez." Doğru söylüyordu benim kardeşim güçlüydü herşeye rağmen mutluydu. Anahtarı çantamdan çıkardığımda kapıyı yavaşça açtım. Derin nefes alıp içeriye girerken gözlerim etrafta gezindi herşey aynıydı sadece tozla kaplıydı herşey.. " Burayı açmak için ne çaba sarf etmişti canım benim.." Elif'in sesini duyduğumda kendime gelmeye çalıştım . Burası ondan bize kalan son şey şimdi düşünüyorum da taploları nasıl satabilirimki kıyarmıyım? " Burayı onunla yaşatacağım.." *** Uykusuz geçen bir gecenin ardından yerinden kalkarak masanın üzerindeki sürahiyi iri elleri arasına aldı. Su bardağını doldururken iç çekti yavaşça.Bazen unutmak iyi gelir sanarız ama başka bir yarayı açmış oluruz sanki unutunca .. derinden gelen yaranın kanı bedeninde dolaşıp acı çekmeni sağlıyor... Gecenin altında aklındaki soruları cevaplamaya çalışmıştı pek başarılı olmasada niyet etmişti sonuna.Hayatımda herşey yolunda ise neden bir şey hatırlamıyorum? Yada yüzünü ismini taşıdığım kadın nerede? Ayrıldıkmı yoksa beni bırakıp gittimi.. Tüm bunların cevabı o kadına idi. Onu bulmalıydı ama nasıl? Leyla hemşireye hastaneye gelen kadının ismini söylemesini istedi o herşeyi bilir çünkü.Ama aldığı cevap onun canını sıkmıştı. Bugün ona yeni evini gezdirirken tekrar yoklayacaktı ağzını.. peki o kadını her aramaya kalkışında karşısına bir engel çıkması tesadüfmüydü . Onun elini kolunu bağlayan Atakandı herşeyini alan nefesini bile kesmeye hazır olan adam.. eskiden onunla baş edemezi ama herkesin zaafı vardı işte onu bitirende oydu..Kafasında dönüp dolaşan cümleyi tekrarladı. O kadını bul.. Alâ'yı bul.. Kapının çalınma sesi ile düşüncelerini bir kenara itip arkasını döndü.Kapıdaki Seraya bakındı. " Leyla hanım geldi." " Geliyorum." Dediğinde elindeki bardağı masaya bırakıp derin nefes alıp odadan çıkmıştı." Hoşgeldin." Leylanın parlayan gözlerine mavi gözleri bulduğunda gülümsedi. " Hoşbuldum." Tatlı ses tonu heyecanlı çıkmıştı birlikte bir kaç evden bahsedip arabaya binmişlerdi Leyla karşısındaki adama hayranlıkla bakarken arkasına yaralandı..onu daha yakından tanımak amaçlı bir kaç sorusunu sorarken unutup gitmişti herşeyi.. " Geçmiş hayatını hatırlıyormusun?" Geçmişini hatırlıyormu yada yok mu sayıyor.." Hatırlamıyorum.." dedi sadece içten içe sorularının cevabının yanıtları Leylada olduğunu hissediyordu ama bunu öğrenmek zaman alacaktı.. Hımladığında arabanın durması ile kemerini çıkardı yavaşça arabadan indiklerinde karşısındaki dört katlı apartmana yol aldılar burası sakin bir yerdi. İçeri girip ikinci kata geldiklerinde cebinden çıkardığı anahtarı uzattı. " İstersen sen aç evin olabilir." Anahtarı heycanla aldığında evinin kapılarını açtı dışardan baktığında iyi bir evdi fazla lüks değildi ideal bir ev onun için. Odalarını gezip bakındığında beğenmişlikle aralandı dudakları." Çok güzel burası olsun bence sen ne düşünüyorsun.." Mavilikleri etrafta gezinince onayladı onu sıradan bir ev işte..evin sahibide geldiğinde kira sözleşmesini imzalayıp ev işini hal etmişti Leyla kahverengi gözleri minnetle bakarken araladı dudaklarını. " Nasıl teşekkür ederim bilmiyorum gerçekten beni büyük yükten kurtardın ve bu akşam seni evde ağırlamak istiyorum tabi müsaitsen." Leylanın söylediklerine kulak verirken gözleri bileğindeki saati buldu. O saati takmıştı yeşil gözlerin sahibi onun içine işleyen kadının saatini takmıştı. " İşlerim var teşekküre gerek yok kim olsa yapar." Dediğinde arabaya doğru ilerleyip binmişlerdi, Leylanın evine gitmemek için bir engeli yoktu sadece gidip yemeğini yiyebilir yada bir kaç bir şey içebilirdi ama o anlamsız şekilde istemedi karşısındaki güzel kadını mı beğenmedi yoksa onu durduran başka şeyler mi vardı..Evim önüne geldiklerinde arabayı durdurmuştu kemerini çıkaran kadının ince parmaklıkları üzerine iri elini bıraktığında durdurmuştu onu . " Eğer bana teşekkür etmek istiyorsan söyleyeceğim soruya dürüst şekilde cevap vereceksin." Parmakları üzerinde olan iri el kaybolduğunda derince yurkundu ne soracağı belliydi merak ettiği dürüst şekilde cevap vereceğmii.. " Hastaneye gelen bana Alâ 'dan bahseden kadın kimdi?" Stres olduğunda sürekli avuç içleri terleridi şimdi olduğu gibi gözleri önüne gelen saçlarını arkaya ittiğinde rahat olmaya çalıştı. " Onu hiç görmedim ve kim olduğunu bilmiyorum o kadını sen odadan çıkarmak istedin bende çıkardım sadece bu." Dedi , doğruyu söylemiyorsun içinden geçirdiği cümleye inanıyordu geri çekildiğinde arkasına yaslanmıştı. Daha fazla bu gergin havada kalmak istemediğinden kapıyı açıp indi hızlıca. " Neyse teşekkür ederim tekrar." Kapıyı kapatıp hızlıca evine yol alırken son kez arkasına dönüp el salladı.. önüne döndüğünde dudakları aralandı pişmanlıkla. " Özür dilerim Kaya ama bazı şeyleri bilmen gerekiyor."
****
Oy ve yorumlarınızı bekliyorum canlarım ✨