Seraphina: Bunu yaptıktan sonra ifritler evinize gelecek, sizi koruyacaklar. Ama bu kağıdı bastırdıktan sonra aynaların üzerlerini beyaz havlularla kapatın ve duş almayın, yoksa ifritler size musallat olur.
Amala: Tamam.
İkili eve gider ve rahatça gün geçirir, ancak evlerinde ifritlerin doluştuğundan haberleri yoktur. Evde garip sesler gelmeye başlar ve iki dakikada bir, ikililerin ismi çağrılır. Aynaların üzerindeki beyaz havluların hepsinin üstünde kanla çizilmiş gözler vardı. Emma ve Amala kendilerini aynasız bir odaya kapatıp rahat bir şekilde uyumaya karar verirler. Seraphina'nın yanına gitmeye hazırlaşırlar. Amala kapıyı açarken, Seraphina karşısına çıkar.
Amala: Selam, biz geliyorduk, neden zahmet ettiniz?
Seraphina: Önemli bir iş var, sizinle konuşmam lazım.
Amala: Tamam.
Seraphina ve ikili, evin salonunda oturur ve konuşmaya başlarlar.
Seraphina: Ben birkaç araştırma yaptım. Bu evde 1941 yılında olaylar başlamış ve bu eve bir mahluk musallat olmuş.
Emma: Ne yapalım?
Amala: Ne söylerseniz yaparız, lütfen bizi bu beladan kurtarın.
Seraphina: Evin duvarlarını soyacağız!
Emma: Neden?
Seraphina: Nedenini duymaya hazır mısınız?
Amala: Söyle, hazırız!
Seraphina: Evin duvarları insan derisinden!
Emma: Ne? Olmaz böyle bir şey!
Amala: Evdeki gelen çığlıklar onlara mı ait?
Seraphina: Evet!
Emma: Aman Tanrım, başımızdan neden bela eksik olmuyor?
Seraphina: Size büyü yapmışlar. İlk önce duvarları soyalım, sonra evi sirkeyle yıkayalım!
Amala: Tamam, siz duvarları soyun, ben de sirkeyi getireyim!
Seraphina ve Emma, duvarları soymaya başlarlar. Bir duvarı soyarken, karşılarına bir kapı çıkar. Kapının üzerinde şu yazı vardır: Anne, ayakkabılarımı kanımla kirlettiğim için özür dilerim. . .
