Emma Seraphina’nın gitmek isterken, Amala onu durdurdu ve bir gün daha bekleyelim dedi. Emma ve Amala bir gün daha beklediler. Eve gelirken, ikili masanın üzerine koydukları yemeklerin yok olduğunu gördüler. Emma, kamera kaydını izlemeye gitti. Bir tane kafası at, ayakları keçi ayağı olan, kucağında çocuk bulunan bir kadın yemekleri yediğini ve birden eriyip yok olduğunu gördüler. Korkudan bayılmamak için kendilerini zor tuttular.
Gece saat 12 civarında, ikili uyumaya gitmişti. Saat 01:30’da, Amala çok susamıştı ve tüm cesaretini toplayarak mutfağa gitti. Suyu fincana döktü ve içmeye başladı. Amala ışıkları açmamıştı ve suyu içerken garip bir tat aldığını fark etti. Amala ışıkları açtı ve içtiği şeyin aslında sirke olduğunu, fincanın üzerinde ise Arapça yazılar olduğunu gördü. Amala fincanı yere fırlattı, ağzını yıkamak için lavaboya gitti. Amala ağzını yıkadı ve aynaya baktı; aynada at kafalı ve elinde bebek olan bir kadın vardı. Amala çığlık attı, ancak sesi çıkmadı. Amala yatağına kaçtı, yatmamaya çalışırken uyku onu kontrol etti ve o uyudu.
Emma ise uyuyordu. Karşıdaki camdan birden ninni sesi geldi. Emma kulaklarını kapadı ama yine ninni sesi geliyordu. Yastığı kafasına koydu, ama ses yine geliyordu. Emma balkona gitti, karşısında bir kadın, elinde kanlı ayakkabılarla ağlayarak ninni söylüyordu. Kadın, Emma’yı gördükten sonra ona bağırarak çocuğumu geri ver diye haykırmaya başladı. Her çığlık attığında etrafına böcekler dolanarak onu yiyorlardı. Emma ve Amala, kaçarak bir odaya saklandılar. İkili uykuya daldılar.
Uyandıklarında ise Seraphina’nın yanına gittiler.
Seraphina: Geleceğinizi biliyordum!
Emma: Lütfen bizi kurtarın, bu belalardan kurtarın!
Seraphina: Ben yarın evinize geleceğim, merak etmeyin!
Amala: Artık biz olay yaşamaktan bıktık!
Seraphina: Alın şu Arapça yazılarla yazılmış kağıdı, evinizin yakınlarında bir yere bastırın!
Amala: Tamam!
Seraphina: Bunu yaptıktan sonra ifritler evinize gelecek, sizi koruyacak. Ama bu kağıdı bastırdıktan sonra aynaların üzerlerini beyaz havlularla kapatın ve duş almayın, yoksa. . .
