*7. Bölüm*
*Şarkı: endamın yeter(şarkı ismi bulamıyorum)*
Karşımda tam olarak Emir ve onun kolunu tutan Zeynep vardı. Emir sinirli, Zeynep ise dolu gözlerle bana bakıyordu.
*Nehir* : Abi...
Emirden cevap gelmedi yanıma yaklaştı,ben ondan uzaklaşamadan sırtımı açtı duvara çarptığım zamandan kalan izler,kemer izleri ve daha hatırlayamadığım izler vardı. Bunu Zeynep ve Tunç'da görmüştü,fark ettiğim kadarıyla Tunç gözlerini kapatıp yumruklarını sıkıyordu. Zeynep'in gözünden bir yaş süzüldü,abim ise elini sırtımda gezdiriyordu.
*Emir* : bana neden söylemedin abicim?
*Nehir* : küçüktün.
*Emir* : sen daha küçüktün.
*Nehir* : söylemek istedim,babam hep yasak koydu,engelledi,tehdit etti.
*Emir* : Ama-
*Nehir* : aması falan yok eskide kalmış birşey,konusu dahi açılmasın.
Kızmıştım neden eski konuları herkesin içinde açıyordu,kendimi aşırı savunmasız hissediyordum ve bunca yıldır sakladığım tüm herşey dışarı çıkmak için zorluyorlardı zaten eğer o kapıyı açarsam bir daha asla kapatamazdım.
*Tunç* : Peki neden Nehir?
*Nehir* : Ne neden Nehir?
*Tunç* : genel olarak şiddet uygulayan aileler çocuk ayırt etmez,peki ya sizin babanız neden sadece Nehir'i dövdü yanlış anlaşılmasın tabii ki Emir'in dövülmesini istediğim falan yok ama neden Nehir?
*Nehir* : yeter ya! Ben çok öğrenmek istersen gidip öğrenirim benim merak etmediğim şeyleri siz de etmeyin ve sakın bir daha konusu dahi açılmasın insanı söylediğine pişman ediyorsunuz izninizle ben gidiyorum iyi akşamlar.
Herkes aval aval baktı bana,mutfaktan çıkarken. Tabii ki uyumaya gitmiyordum dövüş çalışmak için alt kata iniyordum,uykum kaçmıştı ve ağlama isteğimi atmam gerekiyordu. İyice yorulana kadar kum torbasını yumrukladım,tekmeledim. Uyumaya gidiyordum ki karşımda bitirim üçlü vardı -evet Tunç,Emir ve Zeynep.
*Nehir* : dökülün ağızınızdaki baklaları.
*Emir* : biz düşündük ki -daha doğrusu Tunç düşündü- yarışmadan sonra hep beraber dörtlü olarak İzmir'e tatile gidelim 3-4 gün kalır geri okula devam ederiz.
*Nehir* : Tamam.
*Tunç* : Tamam mı? Oh be,bu kadar çabuk kabul edeceğini düşünmemiştim.
_Senin ile yanlız kalmak ve konuşmak için bu fırsatı kaçıramzdım,Ama tabii senin bunu bilmene gerek yok_
Omuz silktim.
*Nehir* : biraz dinlenmeye ihtiyacım vardı zaten,peki okul işini ne yapıcaz?
*Emir* : sizin yarışmadan sonra 1 hafta gitmeme hakkınız var bizde hocayla konuşur rapor alırız, zaten yaz tatili yaklaştı sınavlar da bitti.
*Nehir* : Çok güzel olur,o halde şöyle yapalım yola gece çıkarız,serin serin gideriz hem uyuruz yol uzun otobüs ile 11 saat falan sürer.
*Emir* : Tamam o halde öyle yapalım herkes dağılsın,ben yarın gider bilet alırım ailemiz karışmıyor zaten.
Zeynep eve gitmiş valizini şimdiden hazırlamak istemişti,benim de işime gelirdi daha sonra bana valiz hazırlamada yardım ederdi.
_SABAH_
Çok heyecanlıydım,tüm ülkeyi temsil edecek olmak...çok garip duyguydu sabah uyandığımda abim mis gibi bir kahvaltı hazırlamıştı.
*Emir* : günaydınlar günaydınlar kimler uyanmış böyle.
Diyerek önümde sahte bir gösteri yaptı bu yaptığına kıkırdadım.
*Nehir* : günaydın abi,bakıyorum döktürmüşsün.
*Emir* : hamaratlığım üstümde
Son sohbetimiz bu olmuş
bir daha kahvaltıda konuşmamıştık.
_YARIŞMA İÇİN
YOLCULUK_
Arabadaydık,en önde ikili koltukta tek başıma oturuyor,müzik dinliyordum. Yarışmadan önce müzik dinlemeyi seviyordum. Yakınlarımızın gelmesine izin vermemişlerdi.
Yolumuz uzundu ve yarışma akşamdı. Akşam turnuvalar bittikten sonra bir otel odasında kalarak sabah ise erkenden yola çıkacaktık, üstüne üstlük sonra ise dinlenemeden tekrar derslere koyulacaktık,duygu değişimimi hayal bile edemiyorum,zeynep'imin benden çekeceği var.
Ben bunları düşünürken gözlerim kapanmaya başladı,kafamı cama yaslıyordum ki bir el kafamı cama yaslamamı engelledi,uyku ile uyanıklık arasındayken gözlerimi açamıyordum,Ama kafamı birisinin omzuna koymuştum.
★
bilincimi yavaş yavaş toparlarken gördüğüm ilk şey siyah sweet'li bir çocuktu,bulanıktı,gözlerimdeki bulanıklık gidince Tunç'u gördüm o da uyumuştu. Hiç hareket etmeden dışarıyı izlemeyi başladım bir
süre sonra Tunç'da uyandı onunla sohbet etmeye başladık.
*Tunç* :eeee senin en sevdiğin renk ne?
*Nehir* : aslında tüm renkleri seviyorum ama bir seçim yapacak olursam gece mavisi ve beyaz derdim.
*Tunç* : ailenden kimseye benzemiyorsun,fark ettin mi?
Bu soru karşısında kaşlarımı çattım,konu neden buraya gelmişti bir anda?
Ama yine de konuya ayak uydurdum.
*Nehir* : bunu diyen çok var ama evet benzemiyoruz.
*Tunç* : ne güzel işte sülalede tek güzel olman.
*Nehir* : teşekkür ederim. Senin en sevdiğin renk ne?
*Tunç* : mavi,kahverengi,siyah
Bu doğruydu okulda ya mavi bir ceket giyiyor ya da kahverengi bir sweet giyiyordu,tenefüslerde gördüğümde ise sürekli siyah sweet vardı üstünde yalan söylemeyeceğim,yakışıyordu. Zaten tam o renklerin vibenı veriyordu. Ve sonunda derin düşüncelere dalmadan sıyrıldım.
*Nehir* : O baya iyi seçim.
_MOLA_
yolumuz uzun olduğu için bir dinlenme tesisine oturmuştuk. Ben tatlı yiyordum,bir kız ise bakışlarıyla Tunç'u yiyordu! Ve tunç onun yanında, bir şey konuşuyorlar. Tunç baya keyifli ve gülüşüyorlar.
GÜLÜYORLAR!?!?
58 dişin varmış gibi sırıtmasana kızım! Bak kızım Nehir Black'ın gözleri üzerinizde *kimse Black sevgimi sorgulamasın sirius'um olsaydı böyle yapmazdı*
(Tunç kıza bir şeyler anlatırken,kız kahkaha atar ve nehir kaşlarını çatar.)
Kahkaha mı attı? Ayy içimden geliyor,saçından tutup Hogwarts'ın temel direklerine oturtmak istiyorum. Biraz abarttım ama olsun.
(Yedek oyuncu olduğu için Zeynep'de oradadır)
Zeynep gelir.
*Zeynep* : Nehir,niye elindeki pipeti kırıyorsun?
*Nehir* : Ben mi? Yo yo spor yapıyorum sadece.
*evet,pipet kırma olimpiyatlarına hazırlanıyorum,birinci olursam ödülüm Tunç olacak inşallah.*
(Tunç kızın defterine birşey yazar Zeynep ise Nehir’in bakmasını haklı bulur ve onu gazlar)
*Zeynep* : kızım yanlarına gitsene ne bekliyorsun.
_Nehir hızını alamaz Tunç'un yanına oturur_
*Nehir* : selam kimsiniz?
*?* : selin ben.
Böyle sohbet geçerken,Nehir kızı kovmaya çalışırken gözü bir masaya takıldı 8 kişi birden ona bakıyordu 3 kız 5 erkek vardı. Umursamadı üzerinde Türkiye forması olduğu için baktıklarını tahmin etti.
*Nehir* : Selinciğim gitmeyi düşünüyor musun acaba?
Diyip kızı terslediğimde Tunç bana kızgın bir bakış attı.
*Tunç* : bıraksana oturuyor işte ne zararı var?
*Nehir* : öyle mi? O gitmezse ben giderim o halde!
Diyip başka bir masaya oturdum,sipariş vermek garsonu çağırdım.
*Nehir* : içinde kahve olmayan soğuk ne önerirsiniz acaba?
*Garson* : meyve sularımız var,buzlu çay ve smoothie var.
*Nehir* : buzlu çay lütfen.
*Garson* : hemen getiriyorum.
Garson abla uzaklaşırken turuncu,kıvırcık saçlı bir çocuk yanıma geldi.
*Çocuk* : merhaba rahatsız olmazsanız oturabilir miyim?
*Nehir* : tabii buyurun.
*Çocuk* : Ben efe bu arada.
*Nehir* : Ben de Nehir memnun oldum.
*Efe* : sporcusun sanırım?
*Nehir* : evet,dövüşçüyüm,ülkeler arası maçımız var bugün.
*Efe* : anladım...
Tunç yanımıza geldi. Damladı gene kendi selinle konuşurken bir bok olmuyordu ama!
*Tunç* : Nehir hanım muhabbetiniz bittiyse gelin otobüsün yanına geçiyoruz.
*Nehir* : sen git ben gelirim.
*Tunç* : Nehir...otobüs diyorum. Hadi diyorum.gidelim diyorum.
*Nehir* : Çok gitmek istiyorsan seve seve gidebilirsin Selinciğin tutmuyor seni.
*Tunç* : Senin o çocuk seni tutuyor ama.
O an o kadar sinirlendim ki kafasına kafa attım hem de onun kafasının acımayacağını bile bile. O ise direk bana döndü.
*Tunç* : Ulan...acıdı mı?
*Nehir* : acıdı tabii,senin kafan acıdı mı... inşallah acımıştır,odun beyinli tavus kafalı dağ ayısı!
*Tunç* : sence benim kafam acır mı?
*Nehir* : acımaz tabii odun beyinli. Odun beyinlisin oğlum sen!
Efe ise her an gülecekmiş gibi bize bakıyordu Tunç ona biraz daha ısınmıştı sanırım o da ona sırıtıyordu.
*Tunç* : aldın mı sinirini?
*Nehir* : cık,daha almadım.bir kere de tokat atıyım öyle geçer.
Tunç kahkaha attı ve efe'de dayanamayıp kahkaha patlattı,daha sonra ise vedalaştık Efe ile otobüsümüze bindik.
Bölüm sonuuu🙌🏻🙃🤭