Çamlıyokuş Kasabası’ndaki o hareketli gecenin ardından hayatımız bir daha eskisi gibi olmayacak bir yola girmişti. Songül gözaltına alınmış, depodan çıkan o devasa siyah arşiv dolabındaki tüm orijinal evraklar emniyetin delil deposuna kaldırılmıştı.
Ertesi gün öğleden sonra Yaman’ın abisi bizi şehre geri getirdiğinde, hepimizin üzerinde hem büyük bir rahatlama hem de garip bir gerginlik vardı.
Evin önündeki çardakta Yaman, Kübra, Arda ve ben oturuyorduk. Erva ise içeride annemle çizgi film izliyordu. Songül parmaklıklar ardındaydı belki ama polise teslim edilen o hastane kütük defteri, geçmişe dair saklanan ne kadar sır varsa hepsini ortaya dökmek üzereydi.
Arda bardağındaki çaydan bir yudum alıp derin bir nefes verdi:
— Valla agalar, Fen projesi yapalım derken olay Emniyet Genel Müdürlüğü dosyasına dönüştü. Ama Songül’ün o kelepçeli halini gördüm ya, artık gözüm arkada kalmaz.
Kübra çay bardağını masaya bırakıp Arda’ya doğru hafifçe gülümsedi. Artık Arda’ya o eski "gıcık" gözüyle bakmadığı çok belliydi.
— Sayende ucuz atlattık Arda... Havalandırma kapağındaki o hamlen olmasa kadın benzin bidonunu tutuşturmuştu bile.
Arda havalı havalı yakasını düzeltti:
— Bizde refleksler sağlamdır Kübo, dedik ya sana!
Ben ise Yaman’ın elini sımsıkı tutmuş, gözlerimi bahçe kapısına dikmiştim. İçimde anlam veremediğim bir huzursuzluk vardı.
— Yaman... —dedim fısıltıyla.— Polise devredilen o defterde tam olarak ne var acaba? Songül neden o kütük kayıtlarını yok etmek için hayatını riske attı?
Yaman gözlerimin içine bakıp parmaklarımı okşadı:
— Polis şu an ifadeleri alıyor Eyşan. Songül’ün ve hastanedeki eski görevlilerin sorgusu sürüyor. Defterdeki usulsüzlükleri, kimin hangi aileden alındığını tek tek inceleyecekler. Resmi makamlar gerçek neyse onu çıkaracak ortaya.
Tam o sırada mahalle yolundan bir araç sesi duyuldu. Bahçe kapısının önünde sivil bir polis aracı durdu. İçeriden annemin sesi yükseldi:
— Eyşan! Kızım, kapıda polisten bir memur bey var, babanı çağırıyorlar!
Yüreğim ağzıma geldi. Masadaki herkes birden ayağa kalktı. Yaman elimi daha da sıkı tuttu:
— Yanındayım, ne olursa olsun.
Bahçe kapısına çıktığımızda babam Ümmet Bey kapıdaydı. Polis memuru ona nazik bir sesle hitap ediyordu:
— Ümmet Bey, Songül’ün davasıyla ilgili ele geçirilen hastane kütük defterindeki incelemeler tamamlandı. Savcılık talimatıyla ailelerin resmi ifadelerine başvurulacak. Yarın sabah saat 10.00’da Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şube’ye gelmeniz gerekiyor, —dedi.
Babam Ümmet Bey şaşkınlıkla bana ve polise baktı:
— Ne ifadesi memur bey? Bizim bu kadınla ne işimiz olur?
— Evrakta büyük usulsüzlükler ve geçmişe dönük çocuk kaydı uyuşmazlıkları var Ümmet Bey. Yarın emniyette her şey açıklanacak, —dedi memur ve evrakı imzalattıktan sonra ayrıldı.
Polis gittiğinde bahçede derin bir sessizlik hakim oldu. Songül yakalanmıştı ama asıl bomba yarın sabah emniyette patlayacaktı. Defterdeki resmi kayıtlar polisin elindeydi ve gerçeklerin ortaya çıkmasına sadece saatler kalmıştı.