~~Ertesi günün Akşamı~~
Saat tam on iki olunca Sara tekrar kapıları açtı. Bana döndü sert bir kızdı ikna etmek için çok yalvardık ama sadece şu kelimemizle katıldı aramıza "Kardeşin için" Sare;
-Ben hapistekileri çıkarıyorum
Başımla onlayladım
-Umarım işe yarar yoksa benden kaçın! Dedi ve gitti.
Bende çalan alarmlara kulak verdim ne güzel ötüyorlardı değil mi(!) sonra diğerleriyle birlikte adamları dövmeye başladım yere serilen bir adamdan ayağımızdaki elektronik kelepçenin kartını bulduk ceplerinden hemen alıp bastık şimdi siz ayvayı yemediniz mi?
~~Yazardan~~
Bütün Denekler özgürce güçlerini sonuna kadar kulanabildiği için çok mutluydu. Gerçekten de hem mutlu hem de öfkelilerdi bunca yılın acısını çıkarıyorlardı. Ceylin onları kamaradan izlerken asistanı Sinem gelmişti;
-Ne yapıcağız efendim? Diğer ortaklara haber vereyim mi
-Hayır dedi, bizde bilmedikleri bir koz var
-Neymiş o efendim? Dedi Sinem
-İzle ve gör sadece dedi kötü bir sırıtışla ve kameraları izlemeye devam etti.
Bütün deneklerin hepsi adamları dövmeyi bitirince toplantı salonuna toplandılar. Yaralı olanlar vardı ve onlarla ilgilendikten sonra çıkıcaklardı. Yiğit;
-İyi şeyler hissetmiyorum hemen buradan çıkalım... Dedi Lara'da o da başını salladı ve salonun duyuru yerine geçti.
-Arkadaşlar hadi çıkalım burada işimiz bitti hem zaten Alyanın ablası doktor arkadaşlarının bazılarıyla geleceklermiş biraz dişinizi sıkın dedi.
Yavaşça herkes dışarı çıktı tam dış kapıya geldiklerinde bir kız önlerini kesti
-Beni almadan nereye? Dedi kötü gülümsemesiyle
Hemen gücü büyük olan bordo takım öne geçti ( söyledim mi bilmiyorum tekrar etmiş olursunuz 3 renge ayrılıyorlar bordo=en güçlü, lacivert=orta ve gri=normal) Ama karşılarındaki kızın gücü daha üstündü onları korkularıyla yeniyordu.
~~~Alya'dan Devam~~~
Karşımıza çıkan o garip kız çok güçlüydü kim karşısını çıkarsa korkusuyla başa çıkarmıyordu ben de onun yanına gittim bu Ceylinin bir oyunuydu bu kız da ona çalışıyordu ben de telepat arkadaşıma döndüm;
-Filiz kızın zihnini oku neden bize karşı?
-Çok çok karışık bir sürü ses var Alya onu dinleyemem dedi sonra yanıma bir abla geldi
-Ben geçmişe gidip öğrenebilirim dedi
-Olur ama hızlı olun dedim.
Kız çoğu kişiyi yere devirmişti ben onun karşısına geçtim
-Beni korkularımla yenmeye çalışma sakın dedim, benim gücümü bil- sözümü kesen onun sesiydi.
-Biliyorum dedi, hepinizinkini biliyorum ama artık intikam vaktimi çalma dedi gözlerime baktı ve korktuğum şeye dönüştü.
Yılanlar hemde bir sürü çığlık atıp geri giderken düştüm. Sürünerek geri dönerken bir anda nefes alışverişim bozuldu titremeye başladım. Panik atak geçirecekken bir anda korkudan bayıldım. Uyandığımda kafam acıyordu ama umursamadım geçmişe giden abla önümdeydi hemen ayaklandım
-Ne oldu buldunuz mu?
-Evet ama kızla konuşurken Lara'nın konuşması gerek
-Neden bir planımız mı var?
-Evet hem benim adım var Azra dedi,
-Tamam dedim ben onu çağırırım siz diğerlerini toplayın hep birlikte olmalıyız.
Azra abla gitti ben bizim dörtlü grubu da aldım kızın etrafını sardık sonra Sare bağırarak;
-Kübra! Kardeşim! Yıllardır seni aradık neredeydin?
-Sen miydin benim ablam dedi Kübra demekki kızın adı Kübraymış dedim içimden
-Ablacığım bana inan gerçekten yıllarca seni aradık sen kaçtın bizden ne olur geri dön ailene!
-Size asla inanmam beni buranın kapısına bıraktınız kameralardan izledim. SİZDE BENİM GİBİ ACI ÇEKİCEKSİNİZ ! İNTİKAM SOĞUK YENEN BİR YEMEK!
-Dur Kübra dedi Azra abla, benim gücümü biliyorsun belki kamera kayıtları değişmiştir gel geçmişe gidelim dedi ve elini uzattı Kübra kabul etti ve gittiler.
~~Sare'den~~
Haluk yanıma geldi
-Gerçekten kardeşimiz o mu?
-Bilmiyorum abi, ama aynı 5 yaşındaki Kübra gibi davranıyor ona ne yapmış Ceylin?
Yıllar önce biz buraya girdikten sonra kardeşimizin kaçırıldığını öğrenmiştik, delirmiştik Halukla ama onun sakin kalması bütün herkes için önemliydi çünkü gücü Marvel'dan Hulk ile aynıydı sadece Haluk dönüşmüyordu. Haluk derin nefes aldı
-Sakin kalmayıyım kardeşlerim için dedi güldüm
-Umarım bize bir şans verir dedim gözlerim yaşardı sonra Azra'nın sesi deldi hemen toparladım ben hemen soğuk görünüşüme geçtim.
-Biz geldik Kübra size birşey diyecek Sare ve Haluk buraya gelin.
Haluk abimle kalktım diğerleri arkamızda bize destek veriyordu Kübra bize baktı
-Çok özür dilerim arkadaşlar dedi sakin ama üzgün sesiyle, ben sizleri farklı tanımışım ama böyle insanlar olmadığınızı öğrendim pişman olmak için geç değil, Haluk abı ve Sare ablam size de sarılabilir miyim sizinle birlikte olmak istiyorum.
-Evet sarılabilirsin kardeşim dedik aynı anda ve sarıldık, bütün herkes duygulanmıştı...
~~ Yazardan Devam ~~
Herkesin binadan emin olduktan sonra bu lanet labaratuvarı yıktılar yine hep birlikte başarmışlardır sonra bütün herkes Alya'yı takip ediyordu sonra yolda iki servis gördüler hemen iki gruba ayrıldılar Ayla ablasının olduğu servise binmişti. Alya
-Abla biz geldik hadi gidelim dedi
-Kardeşim bana bir bakarmısın? dedi, aaa kafan kanıyor ne oldu?
-Yere düştüm bir şey yok abla dedi itiraz ederek.
-Hemen hastaneye gidiyoruz dedi ablası, hem hepiniz bir kontrolden geçik kırığınız çıkığınız yoktur umarım. Şoföre dönerek
-Hacetepe Hastanesi'ne gidiceğiz abi dedi şoför başını salladı ve sürmeye başladı.
Bütün yaralılar sedyeye yatırılırken diğerleri ise Baharı izliyordu. Hepsiyle ayrı ayrı ilgilenen Bahar iyi olanların aileleriyle görüşüp ailelerine teslim etti. Yaralıların tedavi olanlarına da aynı işlemi yaptıktan sonra ağır yaralılara ilgilendi. Yorkunluktan uyuyacaktı ama hepsi iyileşene kadar onlarla beraber hastanede kaldı.
Sabah olunca Alya'nın yanına gitti kardeşini kontrol etti iyiydi sadece kafatası biraz hasar görmüştü derin nefes aldı Bahar kendisini kandırıyordu ama yapacak bir şeyi de yoktu, umarım dedi hemen iyileşirde kaybettiğimiz bunca zamanı geri iade edebiliriz ... Kardeşinin elinden tutarak;
-Alya hemen uyan kardeşim tek ailem sensin seni de kaybedemem yaran ağır değil ama binlerçe hafif yaralılar kaybediyoruz biz biliyor musun? Sen onlardan birisi olma! Lütfen dedi ve göz yaşlarına engel olmadan akmalarına izin verdi.
Kardeşini kontrol ettiği için rahattı ve diğer iyileşen son denekleri de evlerine gönderdi şimdi ise bankta oturmuş ksfasını dinlemeye çalışıyordu sonra yanına Emir geldi;
-Merhaba Bahar, sana güzel bir haberle geldim kardeşin uyandı hadi yanına gidelim.
Bahar bunu duymasıyla kalkması bir oldu hemen koşarak hastaneye girdi ve 2. Kata çıktı. Kardeşinin odasına girdi onunla göz göze gelince rahatladı. Her abla gibi ama Bahar farklıydı çünkü o artık kardeşinin Ailesiydi...
Bahar, Ayla ile göz göze gelince kardeşi konuştu; -Abla? Neredeydin dedi. -Ablacığım dışarıdaydım üzgünüm dedi, hemen geldim ama lütfen beni affet kardeşim dedi ablası. Oysaki Yalanın kalbi kırılmıştı ama neyse dedi geçer zamanla aynı ailesinin öldüğü gün gibi geçer dedi anlayışla -Tamam abla seni affediyorum kendini çok üzme tamam mı? Artık bundan sonra beni geçmiş ilgilendirmiyor (hatalarını kast ederek), gelecek ve yeni sayfalarımız ilgilendiriyor. ~~Bölüm Sonu~~
Evett Bu bölümünde sonuna geldik ben merakta bırakmam...
Diğer bölümde görüşmek üzere
1012 kelime yazmışım...