Karakterlerimiz: Ayla ORAL
Ablası Bahar ORAL
Şimdi bölüme başlayalımmm....
Yazardan
Bugün canlarından can gidiyordu çünkü bugün cenazeleri vardı annesiyle babasının onları toprağın altına koymak pekte kolay değildi. Bahar kardeşine dönerek
-Hazır mısın
-Onları toprağın altına koymaksa... Hayır değilim dedi bu gün kendisini tutmakta zorlanacaktı.
-Hazırım ama onları toprağın altına koymayı değil... -Ben de ona hazır değilim, merak etme tek değilsin dedi şaka yoluyla ama biliyordu ki kardeşi bunlara gülmeyecekti -Hadi gidelim ablam -Gidelim dedi ve ablasının elini sıkıca kavradı o gün birbirlerine söz vermişlerdi ve şimdi tutuyorlardı, o da asla birbirlerini bırakmamalarıydı. Cenazeyi götürdüler (personeller yardım için gelmişler para almayacaklar) dayıları hariç kimseleri olmadığı için aileden sadece tek ikisi vardı. Toprak kazılırken Ayla ağlamaya başlamıştı aslında bu isteyerek olmuyordu, gerçekten onlarla çok zaman geçirememesine üzülüyordu. Hep PKAÇ'ta 1 ay kalıyor hafta sonu ise 10 gün kalıyordu sadece resmi tatilleri fazlaydı. Ablası omzundan tuttu biliyordu gücünü kullanmamalıydı sakinleşmesi lazım. Gömme işlemi bitince ilk önce Ayla annesine ablası babasının başına gitti. Ayla; -Anne!.... Ben, bb-eenn ıhııı anne seni şimdiden özledim sensiz ne yapıcağım, seni seviyorum anne belki evde de demiş olabilirim ama sen hep kalbimde olucaksın seni asla unutmayacağım. Ne diyorum hiç bilmiyorum... Sadece , sadece bununla ben nasıl başa çıkıcağım? Sen anne sen nasıl yaşama devam edebildim? Çıldırmadın mı? Ben şu an çıldırıyorum , senin yokluğunu kimse dolduramaz bunu unutma! Sen benim annemsin çünkü ıhııı.... -Baba sen hep güçlüydün seni hep kendime örnek alıp doktor oldum, keşke seni tekrar hayata getirebilmek... Ben de üzgünüm ama -Alya bakarak - kardeşim için dayancaksam artık tek ailem o ve ona gözüm gibi bakıcam baba merak etme annemle rahat olun seni seviyor ve hep örnek alıyorum...
Bahar bunları dedikten sona ağlamaya başladı canı acıyordu ama kardeşinden bile saklıyordu artık bütün aile sorumluluğunu kendi sırtlandı yıllar önceki gibi kardeşi 2 yaşındayken o okumak için gittiğindeki verdiği sözü asla unutmadı ve yerine getirerek çok iyi bir doktor oldu. Alya ise onu korumak için ölümüne bu 4 element gücünü ablası için kullanacaktı. Ablası onun annesi ve babası bütün ailesi olmuştu o olmasaydı şimdi yaşarmıydı bilmiyordu. Kalbi sıkıştı Alya'nın gözlerini yumdu sakince nefes aldı ailesi öldüğünden beri kalbi sıkışıyor, nefes almakta zorlanıyordu elini sıktığından haberi bile yoktu. Bahar ondaki bu farklılığı gördü; -Alya istersen eve gidelim olurmu? -Tamam abla son kez babamla görüşeyim gidelim dedi. Babasının yanına giderek -Görüşürüz değil artık baba, elveda cümlemiz artık dedi ve ağladı biraz daha... Ablası da annesine -Orada bizde yer bırakın ölünce sizinle olmak istiyoruz aynı yaşadığımız gibi... -Alya hadi gidelim dedi daha fazlası zarardı fırtına bile oluşturabilirdi kardeşi. -Gidelim dedi ablasına kardeşi. ~~~~~Yarın Sabah Bahardan~~~~~ Alya'yı hastaneye götürmem lazım birşeyler ters gidiyor ve öğrenmem lazım her ne ise onu birlikte atlatacağız.
Alyayla kahvaltı yaptıktan sonra hazırlandık arabama bindik O gün arkadaşım bizim eve göndermiş sağolsun arabaya binip bizim hastaneye sürdüm(Hacettepe hastanesi). Geldiğimizde indik beni herkes tanıyordu o yüzden direk kan verdik değerlerine bakmak için sonra başka arkadaşımın yanına gittik Alya neresinin rahatsızlandığını söyledi arkadaşım Fırat;
-Panik atak belirtileri var sonuçlar çıkınca kesin bir şey diyebilirim.
-Tamam Fırat teşekkürler.
Hastaneden çıktık ve ilerideki kafede oturup biraz sohbet ettik telefonuma gelen bildirime baktım
Fırat: Sonuçlar çıktı kardeşinle gelin!
Siz:Tamam haber verdiğiğn için teşekkürler Fırat
Alyaya baktım bakışımdan anladı kafeye ücretimizi ödeyip çıktık. Hastaneye yürüyerek vardık Fırat'ın odasına geldik kapıyı tıklattıktan sonra içeri girdik. Fırat;
-Hoşgeldiniz hanımlar oturun.
-Alya sonuçların güzel çıktı sağlıksal olarak değil psikolojik olarak bir rahatsızlığın olduğu çıktı yani panik atağın var
-Neee? Dedi Alya, peki tedavisi var mı?
-İlaç yazabilirim ama onlar bağımlılık yapıyor zorunda kalmadığın müddetçe kullanma derim dedi Fırat.
Alya bana baktı bende doğru diyor anlamında başımı salladım derin nefes aldı
-Peki ne yapıcağım?dedi
-Bence bunu kendi iradenle, psikolojinle çöz dedi
-Tamam teşekkürler dedi ben Fırsata döndüm
-Sağol dedim.
-Birşey değil dedi.
Hastaneden çıkıp arabaya bindik Alya ağlamaya başladı
-Ufff bune yaa herşey üst üste geliyor neden biz nedennn?
-Alya sakin canım bak bunun üstesinden geliceğiz.
-Abla iyimisin dedi, yakında labaratuvara geri dönüceğim Pars benim peşimden ayrılmıyor. Ben ne yapıcağım?
Doğru söylüyordu 3 gün sonra tekrar oraya gidecekti ve ayrılacaktık buna izin vermezdim. Bunu düşünürken arabayı eve doğru sürüyordum
-Tamam oradan kaçın
-Bizimkilerle mi? Yok olmaz başımıza bela almayalım daha fazla dedi itiraz ederek bu ablasını dinlemiyorki!
-Kızım bak beni dinle sözümü kesme! Bütün herkes bütün deneklerle kaçın el ele verirseniz sizi durduramazlar. Hepiniz ayrı güçlüsünüz.
-Hımmm mantıklı ama oradan bizi kim alıcak? Ahh ablasının gülü bilmiyordu ki bu ablası onun için otobüs bile alırdı.
-Orasını bana bırak ama bana mektupla önceden haber ver dedim, mektubun ulaşması birgün sürüyor sende iki gün önce at.
-Tamam ben mektubun sonunda şunu yazınca gel "Seni bekliyorum" olur mu?
-Tamam dedim Alyaya baktım gözleri parıldıyordu onunda aklına yattı artık geriye onun ve arkadaşlarının ne yapacağını beklemekti.
~~~ 1 Hafta sonra Alyadan ~~~
Günü bitirip odalaramıza geçtik sadece bizimkilerin plandan haberi var şimdi ise bu gece herkese haberi vericeğiz yarın akşam ise kurtulacaktık. Sare (kılık değiştirme gücü var) Herkesin kapısını tam akşam 12 de açıcak kartıda bizim ekip yapmıştık biz böyle işlerde iyiyiz.
Kapılar açılınca hemen herkes toplantı salonuna gitti sessizce çünkü akşam ne olursa olsun ses çıkarmanın cezası ağırdır zengin züppelerine bile... Salona gelen herkes yerine oturdu sahneye ben çıktım kapıları bizimkiler kapattı karmera kayıtlarını silmekle Aynur ilgileniyordu.
-Sayın Denek arkadaşlarım kulağınızı 4 açın ve beni dinleyin artık buradan çok sıkıldık ailemizle ve dışarıdakiler gibi özgür olmak istiyor musunuz?
-Evet! İstiyoruz diye bağırdılar
-O zaman yarın bu saatlerde herkes kendimi ve gücünü hazırlansın buradan el birliği ile kaçıyoruz duymayanlara duyurun ama kimse hiçbir şey belli etmesin tekrar etmiyeceğim eğer bir görevli duysa bile artık buradan ölümüz ancak çıkar tamam mı?
-Tamam! Vuhhhu! Yaşayın!
-Hapishanedekilere de söyleyin herkesin haberi olsun duymayan kimse kalmasın ama Çalışsnlar hariç şimdi yine aynı sessizlikle odalarımıza geçiceğiz tamam mı?
-Tamam
-Kapıyı açın dedim kulaklığımla
-Tamam dedi Yağız
-Ben de kameraları kapatıyorum dedi Aynur
Herkes geldiği gibi sessizce cıkıp odalarına girdi yarını herkes iple çekiyordu.
_____Bölüm Sonu
Nasılsınız canlarım bölüm bitti nasıl fotolar?
Belki diğer bölümde atarım bilmiyorum
Sonunda PKAÇ'tan kurtuluyoruz
Diğer bölüm daha uzun olucak..
Sizi seviyorum seviliyorsunuz bays
980 kelime ile bitiriyorum.