Hah! Öldüm ve süzülüyorum. Cidden süzülüyorum. Canavarın açtığı yara kapanmış. Arafta filan mıyım ? Etraf çok açık bir mavi ve beyazın karışımı şeklinde. Acaba bu rengin aydınlık olması iyi biri olduğumu mu gösterir ? Pek zannetmiyorum ama neden olmasın. Sonuçta bazı kitaplarda vardı böyle şeyler. Güya karakterin ruhunu yansıtıyormuş bu renkler. Beyaz ve açık mavi iyiyken siyah ve koyu kırmızı kötüyü temsil eder. Hepsinin sözleşmiş gibi aynı renkleri kullanması, bana sorarsanız insan olduklarının kanıtı. İstisnaları vardır ancak açık renkler insana iyi şeyler çağrıştırırken koyu renkler kötüyü çağrıştırır. Oysa karanlık tüm canlıların ilk dostu değil miydi ? Anne karnındayken karanlıktaydı. Orada beslenip büyüdü. Belki bilinci geliştikçe karanlıktan korkmaya başlamıştır. Şimdi düşününce...
"Hoş geldin!"
...Bir ses duydum. Bana pek tanıdık gelmeyen bir ses.
"Tabi tanıdık gelmez. Beni tanımıyorsun."
Dışımdan mı konuştum acaba ? Ah, gerçi eğer konuşan şey ruhsal bir varlıksa düşüncelerimi duyması gayet muhtemel.
"Ruhsal bir varlık mı ? Tabii neden olmasın. Ancak bana bir tanrı veya melek gözüyle bakma. Bana Amorf diyebilirsin. Sana hayatının gerçeklerini anlatmam gerekirse bir hiçsin."
Ben bir hiçmişim. Hayatım boyunca bir hiç olarak yaşamışım. Doğru. Hiçbir işe yaramadım. Dünyadan gittiğim fark edilmemiştir. Ben boşu boşuna hayat sürenlerdendim. Tabi ki bir hiç olacaktım. Benden hiçbir şey olmazdı, olmadı da.
"Bu yaşadığın evren birisi tarafından yazıldı. Kim olduğu önemsiz. Çünkü sen bu evrenin ana karakteri değilsin. Sen, bu hayatın hiçbir şeyisin. Ne var biliyor musun ? Ana karakterlere çok yakınsın. Ancak sen bir romanda tek cümle olarak geçen bir kızsın."
"...Ana karakterler kimdi ?"
"Abin ve prenses ana karakterlerdi. Bunu bana sormadan da anlayabilirdin. Kayıp ve 4 elemente hakim olan prenses ile ülkenin en güçlü ailesinden gelen inanılmaz güçlü ateş hakimi arşidük oğlu. Sadece ünlerine kısa bir değinmek bile yeterince uzun. Sence başka ana karakter ihtimali var mıydı ?"
"Öyleyse Kuzeyin Mavisi de kötü karakterdi. Ne bu, bir çocuk masalı mı ? İyiler mutlu mesut yaşarken kötüler cezalandırılıp öldürülüyor. Böyle bir evrende hiç olmak çokta kötü gelmiyor."
"Ya evren farklı olsaydı ? Kötülerin kazandığı, iyinin öldüğü bir evren olsaydı. O zaman yaşamak ister miydin ? Ben senin yerine cevap vereyim. İstemezdin. Sen kendini bir hiç olmaya ve hiç olarak yaşamaya alıştırmışsın. Ana karakter sen olsaydın bile hiç eğlenceli olmazdı. Kimse senin hikayeni almak istemezdi. Seni alanlar bile pişman olur, 2. el kitap satan yerlerde olurdun. Boşuna yaşayıp, boşuna öldün. Ne bir intikam hırsın ne de yaşama amacın vardı. Sen bu evreni eleştirebilecek konumsa değilsin. Sen önce kendini eleştir ve düzelt. Sonra olmazsa ve başaramazsan ve yine bu şekilde düşünürsen o zaman tamam kabul. Gel evreni eleştir, yazarı eleştir. Ancak şuan bir hiç olarak kimseyi eleştiremezsin."
"Ben bana verilen şartlarda çok bile dayandım. Ayrıca hiç başarım olmadığını söyleyemezsin Amorf. Önce beni güçsüz güçle yaratıp sonra büyük başarılar elde etmemi bekleyemezsiniz. Hem bak bir akademinin ilk toprak mezunu oldum. Kendi işimi yapıyordum." Ufak bir kahkaha attı.
"Bilmesem beni inandırabilirdin. Sen başka çaren olmadığı için mezun oldun. Başka seçeneğin olmadığı için kendi işini yapıyordun. 'Benimde gidecek yerim olsa bende dönerdim' bunu diyen sen değil misin ? Şimdi anlık sinirinle bana hayatından memnun olduğunu söyleyemezsin."
"Hayatımdan memnun olduğumu söylemedim. Bana verdiğiniz şartlarda büyük bir şey yapamazdım. Eğer biraz eğlence görmek istiyorsan bana ateş gücünü vermeliydin. Su ve hava bile bundan daha iyi olurdu."
"Toprak elementinin güçsüz olduğunu düşünmenin sebebi nefret ettiğin ve güvenmediğin insanların sözü. Bilmiyorsun çünkü denemedin. Aklına geldi ama yapamam diye düşünüp denemedin. Neymiş efendim, ateş en güçlüsüymüş. Hiç buna karşı çıkmadınız ki bilesiniz. Sadece size söylenileni yaptınız. Size söylenene inandınız. Her güç kullanıcısına göre şekil alıyor. Kuzeyin mavisi güç odaklı çalışsaydı tüm krallığı yok edebilecek kadar güçlü olurdu. Bunun sebebi ateş gücüne sahip olması değil, karakterinin çok güçlü olmasaydı. Tabi kendisi güç yerine 'aşkı' seçtiği için yok oluverdi. Hem de senden bile önce. Yazık oldu."
"Sen sana öğretilenlerin dışında bir şey biliyor musun ki bizi eleştiriyorsun ? Evet, Kuzeyin mavisi güçlüydü ama kullanılmayan güç işe yaramazdır. Kuzeyin mavisinin fikrini değiştirmekte çok zordur. Öyleyse gücü kullanmayacak olana vermek yine saçma oluyor."
"Sen Kuzeyin mavisinin tek yönünü gördün. Şartlar ve durumlar farklı olsaydı emin ol Kuzeyin mavisi güç delisine döner ve gerçek bir kötü olmaya layık olurdu. Bu durumlardan birini sende oluşturabilirdin. Belki o zaman Kuzeyin mavisi ölmez ve sende bir hiç olmazdın."
"Tamam kabul. Bir şans daha istiyorum. Bu sefer işleri nasıl istiyorsam öyle halledeceğim."
"Senin gibi birinin hiçbir şey başarabileceğini düşünmüyor olsam da denediğini görmek istiyorum. Bol şans. Bu sefer bizi eğlendir."
Dümdüz bir aydınlıkla beraber tekrar gözümü yumdum. Umarım morgda değilimdir.