Bölüm 5

-5 saat sonra- Gözlerimi açtığımda ; küçük, şirin ama bir o kadar da eski, tahtadan bir karyolanın içindeydim. Karyola kiremit rengine boyanmış, üstü - Vine'ın çizimi olduğunu düşündüğüm - mor ve beyaz desenli kelebekler ile süslüydü. Karyolanın solunda bulunan komodinin üzerinde güvercinin uyuduğu yer diye tahmin ettiğim bir kuş yuvası bulunuyordu. Kuş yuvası pembe şakayıklarla bezenmişti. Karyolanın karşısında olan kahverengi duvarda gözlerimi alamadığım ünlü Van Gogh'un eseri "Yıldızlı Gece" asılıydı. Orta büyüklükte olan odanın doğusundaki pencerelerin alt tarafında tahtadan yapılmış bir çalışma masası vardı. Masanın üstünde camdan yapılmış gibi gözüken tüpleri renkli sıvılar dolduruyordu. Etrafı olabildiğince incelemiştim. Bulunduğum yer Sihirbaz'ın ağaç eviydi. Beynim olanları yeni yeni hatırlamaya başlıyordu. Sahi ben buraya nasıl gelmiştim? O büyük sarsıntı sonucunda yoktan var olan ağaç evin içinde oluşumu hala anlamlandıramıyor, beynim olanlara mantıklı bir açıklama bulamıyordu. Kendime gelmem yaklaşık otuz dakika sürmüş olmalıydı.( Yaklaşık otuz dakikadır tavanla bakışıyor, tahtadan yapılmış olan tavanın şeklini inceliyor, karyolada olmanın keyfini iki misli çıkarıyordum.) Kendimi toparlamanın etkisiyle düşüncelerim beynime akın etmeye başlamıştı. Vince'ın o hali gözümün önüne gelmişti ve ısrarla gitmiyordu. Kalbim bana eziyet çektirmek istermişcesine hızlı hızlı atmaya, kılıç geçirilmiş gibi acımaya , içten içe kanamaya başlamıştı. Gerçekler soğuk su misali yüzüme çarpmaya, yaralarımın hepsi dillenmeye başlamış; acı acı vaveylalarını bırakıyorlardı...