Bölüm 4

Kolumdaki saate baktığımda (bunun için çok çaba sarf etmiştim) saat üç elli yediydi. Sihirbazın dedikleri doğru değildi ! Saat neredeyse dörde gelmişti ve ben hala yoldaydım ! Yürümekten başka çarem yoktu. Umutsuzca, hevessizce ayaklarımı yürümesi için zorluyordum . Adımlarımı güçlükle atarken bir anda kendimi yerde buldum. Galiba ayağıma takılan bir şey vardı. Güvercin de beni görüp durmuş, karla kaplı zemine konmuştu . Acıyan ayağımın yanına yanaştı , sanki görmemi istediği bir şey vardı. Ayağıma dokununca delice sızlıyordu. Ben nereye takılıp düşmüştüm? Ayağımın ağrısıyla zor da olsa kendimi kaldırmayı başardım ve nereye takıldığıma bakmak için güvercinin olduğu tarafa başımı uzattım ama karla kaplı tabakadan başka hiçbir şey görünmüyordu. Çarptığım her neyse karın altına gömülü olmalıydı. Bu yüzden ellerimle karı kaldırmaya başladım. Birden bire elim sert bir cisme çarpmıştı, daha hırslı bir şekilde kazıyordum üstündeki karı. En sonunda sert cismi ellerimle gün yüzüne çıkartmayı başardım. Bu tahtadan bir sandıktı. Sandığın üzerinde ametist taşından yapılmış bir düğme vardı. Fazla parladığı için tam olarak göremiyordum. Parlaklıktan dolayı önümü göremezken yanlışlıkla baklava dilimi şeklindeki taşa dokunmuştum. Ah, lanet olsun keşke hiç dokunmasaydım ! Taş yerinden ayrılıp havayla buluştu. Bir kuş edasında havada süzülüyordu. Parlamasını gittikçe güçlendiriyor, gözlerimi benden almaya çalışıyordu. Mor ışık her yeri kaplamıştı. Sanki dünya mora boyanmıştı bir anlığına . Dünya beşik gibi sallanıyordu şimdi. Yer içinden koskoca bir devi doğuracakmış gibi deliniyordu. Kulaklarımın sağır olmasını sağlayacak bir gümbürtü kopmuştu. Neydi bu böyle? İçimden bildiğim kadarıyla dualar ediyordum. Karın üstüne yatmış, bacaklarına sımsıkı sarılmıştım. Çok aciz hissediyordum kendimi. Çaresiz, umutsuz, korkmuş... Duygularım beni esir alıyordu. Bilincim yavaş yavaş kapanıyor , mor ışığın yerini karanlıklar alıyordu... Dört saattir dondurucu hava eşliğinde yürüyordum.. Yorulmuştum , susamış ve acıkmıştım... Bedenim artık bunca olaya dayanamıyordu...