İçim mektubu okuduktan sonra bir garip olmuştu Annara'ya inanıyordum, başka bir seçeneğim yoktu. Umarım sonum donarak hayattan göçmek değildir. Ben oturduğum yerden güçlükle kalkınca güvercin havaya yükselip kanat çırpmaya başladı. Sanki yol gösterici bir pusula gibi onu takip etmem için önden ,mağaranın girişinden çıktı...
***
Tam üç buçuk saattir yoldaydık , bütün vücudumdan kan çekilmiş yerini içime yerleşen buz kütleleri almıştı. Yola çıktığımız zamandan bu yana üşümem az da olsa geçmişti. Sihirbazın dediği doğruydu 'Donmamıştım (!) ' Güvercin ise bana kıyasla çok daha iyi durumdaydı. Sahibinin sihirbaz olması avantajı vardı nede olsa. Fırtına bize acıyıp iyilik yapmak istermişçesine gücünü giderek hafifletiyor, yürümemiz için olanak sağlıyordu. Ellerimin üstüne bulaşan kandan dolayı yapış yapış olan elim, adeta bir çilek reçelinin bulaşmasında olan yapışkanlık hissini doğuruyordu. Bu da bulunduğumuz durumun iki kat daha berbat hale gelmesine neden oluyordu ama şuan bu durumu umursayacak halde değildim. Bacaklarım gittikçe güçsüzleşiyor, bütün eklemlerim ağrıyordu. Bunlar yetmezmiş gibi aklım da bana işkence çektiriyordu. Vince'ı beynimden bir türlü çıkaramıyordum... Mağaradaki o hali gözümün önünden gitmiyordu. onu orada öylece bırakıp kendimi kurtarmıştım... Onu koruyamamış, üstüne bencilce davranarak Vine'ın orada tek başına kanlar içindeki bedenini bırakmıştım... Ama o benim gibi değildi. beni korumuş, benim için bir çok zorluğa göğüs germişti... Ben bütün her şeyi göz ardı ederek ona ihanet etmiştim. Çaresizdim, korkmuştum ama duygularım olanların hiç birisini değiştirmiyordu . Beynimdeki keskin düşüncelerime daha fazla dayanamıyordum, benim gibi dayanamayan gözlerimde iflas ederek yaşlarını akıtmaya başlamıştı.
