Asil in ağzından
Canım kardeşim hâlâ bana mesajlar atıyor bana bunları yapanlardan intikam aldığını söylüyordu.
Ben bana bunları yapanlarla yaşıyordum zaten şuan.
Evet Karan ile sevgiliydik ve neredeyse 7yıldır sevgiliydik. Ben yurt dışına geldikten birkaç ay sonra bana yazmıştı. Özür dilemiş ve tekrar olmamızı ailesi yüzünden yaptığını söylemişti ve bende şans vermiştim. O zamandan beride sevgiliydik.
Arda nın mesajına baktım.
Abi sana bunları yapan o adamın kardeşinden aynı şekilde intikam aldım . Salak zaten kendini soytarı sanıyor ! Ama ona onun soytarı olmadığını inandırdım bugünse onunla olan mesajlaşmaları tüm okula yaydım !
Yazan mesaja şok içinde bakarken Karan a bağırdım. "Karan ! buraya gelmen lazım " saçını kurulayarak yanıma geldiğinde üstüne pijama takımları vardı yanıma oturup elini omzuma attı. "Ne oldu bebeğim? İsmimle seslendiğine göre ciddi birşey" ona baktım ardından "kardeşim senin hâlâ bana en son yaptığın video olayını hatırlıyor ve senden intikam almak istiyordu ama onun mesajlarına cevap vermek istemiyordum. Ama dün şöyle bir şey yazmış " deyip telefonumu ona uzattım.
Abi sana bunları yapan o adamın kardeşinden aynı şekilde intikam aldım . Salak zaten kendini soytarı sanıyor ! Ama ona onun soytarı olmadığını inandırdım bugünse onunla olan mesajlaşmaları tüm okula yaydım !
Karan mesaja bakılı kaldı. "K-kardeşim ... Asil o ilkokuldan beri zaten kendine soytarı diyordu! Eğer kardeşine duygular beslediyse... İ-intihar eder ! Asil gitmem lazım benim onun yanına ! Lütfen gitlemiyiz ! " Hızlıca yanımdan kalkıp bir oraya bir buraya dolanmaya başladı . O sırada Karan in telefonu çalmaya başladı. Hızla açtı.
"A -alo?" Sesi titriyordu stresten resmen bende ayağa kalktım . Telefon hoparlördeydi.
" Karan abi ben Milan ın arkadaşıyım . Telefonundan numaranı buldum. Milan intihar etti... Şuan komada buraya gelebiliyorsan ..." Dediğinde Karan donmuş kalmıştı. Bende şok içinde ona bakıyordum. Karan sessizce "o kandan korkardı... " Demişti. Benim kardeşim hiçbir suçu olmayan bir çocuğun duyguları ile oynamıştı . Bir intikam uğruna kandan korkan bir çocuğun ölmek istemesine neden olmuştu.
Ne olursa olsun Türkiye ye geri dönecektim.
Karan 'ı yanlız bırakamazdım.
~♠️~
1 gün sonra... Karandan
Kardeşim intihar etmeye kalkmıştı. Hızlıca bir uçak bileti bulup İstanbul 'a gelmiştik. Milan in arkadasinin attığı konumdaki hastaneye gelmiştik. Ama Milan ı görmeye o kadar korkuyordum ki... Ben gittim diye olmuştu. Kardeşim ben gittiğimde daha 11 yaşındaydı. Şuan ne yapıyor ? Nasıl bir yüzü var bilmiyordum .
Ameliyathanenin hemen karşısında da yoğun bakım ünitesi vardı. Girdiğimde iki tane teyze bir kız ve iki erkek vardı.
Erkeklerden biri Asil 'e o kadar çok benziyordu ki... Çocuk adım seslerini duyduğunda herkes gibi bize bakarken gözleri dolmuş bir şekilde Asil 'e baktı.
En sonunda "A-abi" demişti. Asil dolu gözlerle ona bakarken en sonunda gidip kardeşine sarıldı. Bende yavaşça yoğun bakım ünitesine doğru gittim . Camdan baktığımda yüzü bembeyaz olmuş kardeşimi görmüştüm.
Onun yeni zaten yeterince beyazdı...
Neden dahada beyaz olmuştu ki?
Üşümüş müdür?
Omzumda bir el hissettiğimde o tarafa döndüm. Asil 'di. " Her şey benim suçum gitmemeliydim... Durumun ne olduğunu bildiğim halde gitmemeliydim! Babamdan ne kadar dayak yiyecek olasamda gitmemeliydim!" Ağlarken Asil beni kendine çekip sımsıkı sarılmıştı. "Her gün o günlüğünü kapattıktan sonra okudum ben o günlüğü! 13 . Günlüğünü unutmam ben Asil! Çocuk soytarı olduğu için sevinmişti ya! Ben buna rağmen gittim o evden !" Ağlıyordum. Sürekli ağlıyordum kendimde vücudumu tutacak yeterli güç bulamadığımda yere düştüm. O sırada önümde duran çocuğa baktım. Asil 'in kardeşine ... "Benim yüzümden ..." Dedi en sonunda "Sana olan sinirimi kardeşinden çıkardım... Dövdüm , sövdüm ama kendine soytarı dediği için bunları hak ettiğini düşünüyordu..." Deyip sustu bakışları yerdeydi. "En sonunda onun duygularıyla oynadım... Ama ne yaptığımin farkında değildim, bunun bir açıklaması yok sana olan sinirimi ondan çıkarmamalıydım ama ben öyle yaptım ." Deyip sustu. Tekrar Milan 'a baktı . Hiçbir şey diyemiyordu. Bende en sonunda konuşup " Abine yaptıklarımı asla bilerek yapmadım. Babam yüzündendi ... Zaten sonrada yurtdışında tekrar karşılaştık benide affetti... Ama Milan ... Neden yaptın? O hak etmemiştir ki ... O kimseye bir şey yapmaz..." Önüme bakıyor sayıklıyordum . "Yapmaz ki bir şey ... Kimseye bir şey yapmaz o... Benim yüzümden oldu... Ben gittim diye oldu ben o mesajları paylaştım diye oldu benim yüzümden oldu!" Ne yaptığımı bilmiyordum ama en sonunda doktorların koluma bir iğne batırdığını hatırlıyorum. Sonra ise karanlık...
~♠️~
Arda nın ağzından
Abime hiçbirşey sormadan kendi kendime yargı dağıttığım içindi bunlar... Abimle Milan ın abisi yedi yıl önce barışmıştı. Yedi koca yıldır beraberlerdi. Yedi koca yıl...
Ve bende dört yıl boyunca Milan a hayatı dar etmiştim.
Ve bende o koca yedi yıl Milan a ve abisine kin beslemiştim...
Ama şimdi Milan sadece o kinin kurbanı olmuş hemde kinimin boşa olduğunu öğrenmiştim.
Arabaya binmiş yanımada Milan in günlüğünü almıştım. Nereye gidiyordum bilmiyorum ama sadece gidiyordum. Nefes almak istiyordum...
Tam o anda bir korna sesi duyup tekrar gerçekliğe dönmem önüme baktığımda ise çok geçti . Fren yapmaya çalışsam da başaramadım . Önümdeki arabaya çarptım . Ve koca bir karanlık...
14. Bölüm sonu
Devam edecek ...