Ayaz o sabah sınıfa biraz geç geldi. Bu, Deniz’in dikkatinden kaçmadı. Çünkü normalde o hep erkenden gelir, defterini açar, kalemini yerleştirir, sonra Deniz’le göz göze gelirdi. Bugün o göz teması olmadı. Ve bu küçük fark, Deniz’in içini bir huzursuzlukla doldurdu.
Bir süre sonra sınıfa Şeyma girdi. Gözleri anında Ayaz’a kaydı.
“İki dakika konuşabilir miyiz?” dedi Ayaz’a.
Ayaz kısa bir tereddüt geçirdi. Sonra defterini kapatıp kalktı.
Deniz, onların sınıftan çıkışını izledi. Dışarıdan bakan biri, “arkadaşça bir konuşma” diyebilirdi. Ama Deniz’in içgüdüleri susmuyordu. Şeyma’nın bakışlarındaki hesaplı parıltıyı o artık tanıyordu.
Koridorda – Ayaz ve Şeyma
Şeyma duvara yaslandı.
“Ayaz... sen değişmişsin.”
“Zaman insanı değiştiriyor.”
“Eskiden daha çok gülümserdin. Ama şimdi hep suskunsun. Sadece... Deniz'le konuşurken değil.”
Ayaz başını eğdi.
“Deniz’e bakarken gülümsüyorum. Çünkü o zaman susmak bile güzel oluyor.”
Şeyma bir an durdu. Sonra ileri bir adım attı.
“Ben sadece... geçmişi özlüyorum. Ve belki de yeniden bir şeyler olabilir mi, bilmiyorum.”
Ayaz net bir ifadeyle baktı ona:
“Şeyma… ben şu an birine bakıyorum. Ve bu bakışın içinde başkasına yer yok.”
Şeyma bir şey demedi. Ama gülümsedi. Sanki geri çekilmediği gibi, daha fazla yaklaşmak için yol arıyordu.
Sınıfta – Yasemin ve Deniz
Yasemin: “Bu kızın amacı seni sinirlendirmek. Gözüm üstünde olacak.”
Deniz başını iki avucunun arasına aldı.
“Ayaz bana dürüst davranıyor. Ama bu... Şeyma’nın sinsi oyunları gibi. Hep doğru zamanı buluyor.”
Yasemin yanına oturdu. “Sen onun sevgilisisin. Gerisi sadece gürültü.”
Ama Deniz’in içindeki fırtına sessizdi. Ve sessiz fırtınalar en tehlikeli olanlardı.
O günün sonunda – Ayaz ve Deniz, okul çıkışında yürürken
“Onunla konuştum,” dedi Ayaz.
“Anlamsız bir şekilde geçmişe dönmek istediğini söyledi. Ama ben… hep şimdi kalmak istiyorum. Seninle.”
Deniz durdu.
“Peki... o senin peşini bırakmazsa?”
Ayaz ellerini cebine soktu.
“O zaman daha net konuşurum. Ben seninleyim Deniz. Ama seni huzursuz eden her şeyle arama mesafe koyarım.”
O gece – Şeyma’nın yeni hamlesi
📸 Story paylaşımı:
“Bazı insanlar hiç değişmez. Tanıdığım hâlâ aynı kalmış 💙”
Arka planda, eski bir okul fotoğrafı. Yan yana oturmuş çocuklar. Ayaz ve Şeyma.
Deniz telefonu kapattı. Derin bir nefes aldı.
Şeyma sadece geçmişten değil, sinir bozucu bir sükûnetle şimdiye de karışıyordu.
Deniz’in Günlüğü:
“Bazı insanlar hikâyenize nokta koyamaz.
Virgül gibi girer, hep devam etmek isterler.
Ama bu hikâyede artık nokta benim.
Çünkü ben bu aşkı yarım bırakmam.”