Rona karakterine ait olan ve zaman zaman özlemini bastırmak için fısıldadığı bir ağıt:
Gözlerin aklımdan çıkmak bilmiyor.
Hayalin karşımdan bir an gitmiyor.
Bu dünya sensizken inan dönmüyor.
Dön artık, gel bana; yüzüm gülmüyor.
Bu şiir, Rumina karakterine adanmıştır.
_______________
RONA
İzra, İsrion ya da başka bir sefil tanrının cehennemi, içimdeki acı ve intikam arzusuyla beslenen, sonsuz bir kudretle giderek daha da harlanan ateş kadar ruhuma azap edemez.
___
Yüreğimde yanan inanç mumuyla karanlığı aydınlatmak isterken, karanlığın en derinlerine itildim.
Gözlerim, cehennemin alevleriyle alevlenirken, imanımın mezarında intikamın ateşini yaktım.
Varlığımı günahın en koyu tonlarına boyadım.
En fanatik kafirlikle ruhumu tutuşturarak, karanlığın kalbinde taç giydim.
Şimdi, cehennemin kalbinde dövülmüş bir kılıç kadar keskinim.
Ölümlülerin ruhlarına kış getiren o kara laneti taşıyan benim.
İnsanların kalbine ızdırap dolu sonsuz sancıları salan, ölümün kaçınılmaz en dehşetli yüzü benim.
___
