Rumina'nın kalbindeki gizli mabedinde Rona için fısıldadığı şiir veya dua:
Kollarında ölmek istiyorum.
Son nefesi dudaklarında vermek istiyorum.
Gözlerim gözlerinde kapansın istiyorum.
Ellerim ellerinde soğusun istiyorum.
Bu şiir, Rona karakterine adanmıştır.
____________________
Rumina Duası
Karanlıkta kaybolmuş ruhumla sana yöneliyorum, kutsal ana.
Merhametinle bana ışık tut.
Yalvarışlarıma, kulak ver.
Yükselen karanlığın kıyısında, ışığınla beni kutsa.
Kalbimin korkakların yolunda yürümesine izin verme.
Adına döktüğüm kanlar, kutsal yolun sadık ve vefalı bir müridi olduğumun tanığı olsun.
Karanlığa karşı yürürken adımlarımın titremesine izin verme.
Kafirlere karşı Kılıcımın körelmesine izin verme.
Kutsal ışığı karanlığın soğuk kalbine taşımama yardım et.
Adanmış ruhumla ışığını yüceltmek adına kutsal yolu yürürken düşersem yanımda ol.
Geriye bıraktıklarımın doğru yolu bulabilmesi için rehberlik et.
Adım korkakların ardından yakılan ağıtlarda değil, Kahramanların şerefine kaldırılan kadehlerde anıl
“Aşk ve öfke, ruhumun farklı iki yüzü; beni Rumina yapan.”
“Cennet mi? Hayır, cennetin huzuru ve sükuneti bana göre değil. Benim yerim, karanlık derinliklerde.
Cehennemin kraliçesi olarak kan ve kemikten örülü tahtım da, oraya önceden yolladığım kafirlere ve
ezeli düşmanlara ebedi ızdırap olmaya devam edeceğim ve onlara günahların bedelini acımasızca ödeteceğim.”
Rumina: Rona... Hissediyor musun?
İçini okşayan ılık rüzgarla taşınan, gökkuşağı renkleriyle bezenmiş çiçeklerin kokusunu...
Sanki ezelden kayıp bir cennetin son nefesi.
Rona: Burnum bu dünyevi kokuları henüz unutmadı!
Rumina: Kara toprak için ne zalim bir denge...
-Üstünde umutla açan çiçekler, altında suskunluğa gömülmüş cesetler kokuyor...!
Diğer yandan, benim için...
Yüzümde bir meleğin huzuru,
içimde ise – dişlerim arasında sıkışmış bir çığlık –
her an alevlenmeye hazır bir şeytanın isyanı...
