Masal annesinin söylediklerinden sonra olduğu yerde kalmıştı.
“Ne demek bu evlilik sandığım gibi değil?”
Annesi gözlerini kaçırdı.
Altay ise sessizce Masal’a bakıyordu.
Masal sonunda dayanamadı.
“Biri bana artık gerçeği söylesin!”
Babası derin bir nefes aldı.
“Masal, yıllar önce Altay’ın babasıyla bir anlaşma yaptık. Ailemizin bazı sorunları vardı ve bize yardım etti.”
Masal şaşkınlıkla baktı.
“Peki bunun benim evliliğimle ne ilgisi var?”
Babası cevap vermekte zorlandı.
“Karşılığında bir söz verdik.”
Masal’ın kalbi sıkıştı.
“Benim üzerimden mi?”
Kimse konuşmadı.
Masal gözyaşlarını sildi ve Altay’a döndü.
“Sen bunu biliyor muydun?”
Altay başını eğdi.
“Bir kısmını biliyordum.”
Masal öfkeyle odasına çıktı.
O gece Altay kapının önünde uzun süre bekledi ama Masal kapıyı açmadı.
İkisinin de aklında aynı soru vardı:
Bu evlilik gerçekten bir anlaşmanın sonucu muydu, yoksa zamanla gerçek bir aşka dönüşebilir miydi?
Yakında…
