Dünyanın derdine divaneyim.
Omuzlarımda taşıyorum,
Uzayın boşluğunda taşıdığını.
Nedendir bu denli viraneyim.
Sürekli umutsuz yaşıyorum.
Bir huşuya kapıldım cenneti hayal.
Bir rüyaya daldım sonu hep ziyan.
Ne kadar acıtır bir canı, bir hayat.
Neden hep benim ekmeğim bayat.
Ne kadardır ki gücüm, çok mu?
Sürekli bir imtihana tabiiyim.
Dünyada başka, güçlü bir kul yok mu?
Yapamıyorum Allah' ım biçareyim.
Yoruluyor dizlerim, dertli gövdeyi taşımaktan.
Kollarımda çelik halat bir çarmıha gerili
Yirmi yedi yıl oldu ne anladım yaşamaktan.
Dünyaya ait miyim? Yadırgıyorum yerimi.
Tufan Aslan
