Kapalı gözlerim, geceyi dinliyorum sedasız,
Hafif bir yağmur çiseliyor penceremde.
İniyor gökten yere damlaları vedasız,
Geri dönüşü yok katettiği yol kilometrelerce...
Kirpiklerimin bu gece birbirlerine durduğu mesafe kadar,
Elini uzatıpta tutabildiğin kadar uzaklıkta,
Zıplasam dokunabilirim belki kurduğum hayallere yakınlığım gibi,
Ama gerçeklerin balyoz kalemi kırık çizer kollarımı kağıta...
Kalır altında bedenim yine bu toprak kaymasında,
Ve bir kez daha kırılır ümidim sağlam noktasından,
Her sabaha farklı bir neşeyle doğardım oysa...
Ne farkı kaldıki gönlümün çirkinin aynasından...
Ne diyeyim artık sizlere,ne anlatayım?
Yaşadık bir hayli ve şimdi bu noktadayım.
Anlatsamda boş , anlatmasamda...
Kendime ne kattım şu hayatta, size ne katayım?
Tufan Aslan
