Açtın gözünü Dünya' ya yaşarım sandın.
Açtında gözlerini, gözyaşların saldın.
Doğdun birgün geçti de, insan yaşlandın
Ömrü boyunca insan genç yaşar mı sandın?
Ne sandın kendini Tufan ölmez mi sandın?
Yaratıldığını unutup kendini bilmez mi sandın?
Senin gibi biri daha doğmaz mı sandın?
Bu dünya sana mezar olmaz mı sandın?
Ne sandın Dünya' yı Tufan evvel mi sandın?
Bilmez misin evvelin ardında bir ahir vardır?
Evveline göre yaşadın da zahire uydun.
Ne sandın Tufan bu Dünya' da tahir mi kaldın?
Ne sandın Dünya' yı Tufan oyun mu sandın?
Kendini yeşillikteki koyun mu sandın?
Her bir tada eriştin dolandın durdun.
Dolandın yedinde doydum mu sandın?
Ne sandın Dünya' yı Tufan heves mi sandın?
Gülmeleri kendine nefes mi sandın?
Gönlünce yaşadın, eğlendin, durdun
Ne sandın Tufan kendini halis kaldın mı sandın?
Ne sandın Tufan günler geçmez mi sandın?
Faniliğin unuttun ölüm şerbetin içmez mi sandın?
Her ağaca atladın her dala kondun
Ne sandın ki Tufan Azrail gelmez mi sandın?
Ne sandın Tufan Dünya' yı bir gün mü sandın?
Oynadın eğlendin düğün mü sandın?
Dikenleri tuttunda güldür mü sandın?
Bir kez dert çekmeyinen öldüm mü sandın?
Kapandı gözlerin öldüm mü sandın?
Dert yükünü toprağa verdim mi sandın?
Görüp göreceklerin bu kadar mıydı?
Bu hayatın hesabı sorulmaz mı sandın?
Ölüm genç insanlardan hoşlanmaz sandın.
Gençliğine aldandın da yaşlanmam sandın.
Bir kalp ağrısı vurdu da yıkıldın kaldın.
Ne oldu sana Tufan hani güçlü insandın?
Doğdun anandan aciz bir çare.
Yaşadın dünyayı geldin ne hale.
Bunca yılın sonunda kaldın virane.
Ölmeden pişsende olsan divane...
Tufan Aslan
