Yine karanlığa daldı gözlerim
Hiç kavuşamayacağım umutlarımı özlerim
Tükendi hayallerim mutluluğu gözlerim
Güzel günlere koşarken parçalandı dizlerim
Bizlerin;
Mutluluğu beyaz kağıtta kararmıştır sözleri
İzleri;
Çıkmıyor kağıdımdan silinmiyor hislerim
Gözlerim;
Ağlıyor göz yaşımı şu çirkin gülüşümle gizlerim
Hayal doldurdum bir yığın, umutsuzluk filoma
Kaybettiğim her sokakta simsiyah bir flama
Her yeni hayal umuduma bir klima
Patlarsa trafolar bir daha hayal de kuramam
Ve bulamam
Mutluluğu, gezerim dünyayı ararım uzaklarda
Kaybederim umudumu mutluluğa kurulan tuzaklarda
Ve aramam
Çünkü son umudum bu benim hayat tımarhanemde
Nefes alamaz vücudum çürür şu bedenim de
İliklerim kararmış şu sevgisiz hayatımda
Ve yıprandı kağıdım bunca derdin altında
Köreldi ağlamaktan kalemimin gözleri
Belki de bitirmeliyim artık bu esefli sözleri
TUFAN ASLAN
